รายพระนามรัชทายาทอังกฤษ
หน้าตา
รายพระนามรัชทายาทอังกฤษ นี่คือรายนามบุคคลในช่วงเวลาต่างๆ ที่จะอยู่ในลำดับถัดไปในการสืบราชบัลลังก์อังกฤษ เมื่อพระมหากษัตริย์องค์ปัจจุบันสวรรคต บรรดาผู้ที่ได้สืบราชบัลลังก์จริงๆจะเป็นตัวอักษรหนา ส่วนทารกที่คลอดออกมาแล้วสิ้นชีวิตหรือรอดชีวิตไม่น้อยกว่าหนึ่งเดือนจะไม่ถูกนับรวมไว้ในรายนามนี้
อาจจะถูกตั้งข้อสังเกตว่าการสืบราชสันตติวงศ์นั้นไม่มั่นคง และไม่ได้รับการควบคุมจากขนบธรรมเนียมประเพณี ซึ่งมีมาเป็นศตวรรษนับตั้งแต่การพิชิตอังกฤษของชาวนอร์มัน ในปีค.ศ. 1066
ค.ศ. 1066 ถึง 1135
[แก้]รัชทายาทแห่งราชบัลลังก์อังกฤษ ค.ศ. 1066 - 1135 | |||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
พระรูป | รัชทายาท | สถานะ | ความสัมพันธ์กับพระมหากษัตริย์ | เริ่มเป็นรัชทายาท | สิ้นสุดการเป็นรัชทายาท | พระมหากษัตริย์ | |||
วันที่ | เหตุผล | วันที่ | เหตุผล | ||||||
![]() |
โรเบิร์ต เคอร์ทโฮส | ทายาทโดยสันนิษฐาน | พระโอรส | ค.ศ. 1066 | พระบิดาเป็นพระมหากษัตริย์ | ค.ศ. 1077 | ถูกเนรเทศ | พระเจ้าวิลเลียมที่ 1![]() | |
สายราชสันตติวงศ์ไม่ชัดเจน ค.ศ. 1077-1087 | |||||||||
![]() |
โรเบิร์ต เคอร์ทโฮส | ทายาทโดยสันนิษฐาน | พระเชษฐาองค์โต | ค.ศ. 1087 | โดยข้อตกลง | ค.ศ. 1088 | ล้มเหลวในการก่อกบฏ | พระเจ้าวิลเลียมที่ 2![]() | |
![]() |
เฮนรี โบเคร็ค | ทายาทโดยสันนิษฐาน | พระอนุชา | ค.ศ. 1088 | การก่อกบฏของโรเบิร์ต | 2 สิงหาคม ค.ศ. 1100 | เป็นพระมหากษัตริย์เนื่องจากพระเชษฐาสวรรคตโดยไร้ทายาท | ||
สายราชสันตติวงศ์ไม่ชัดเจน ค.ศ. 1100-1103 | พระเจ้าเฮนรีที่ 1![]() | ||||||||
![]() |
วิลเลียม อเดลิน | ทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง | พระโอรส | ค.ศ. 1103 | ประสูติ | 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1120 | สิ้นพระชนม์ | ||
![]() |
จักรพรรดินีมาทิลดา | ทายาทโดยสันนิษฐาน | พระธิดา | 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1120 อ้างสิทธิในปีค.ศ. 1127 |
พระอนุชาสิ้นพระชนม์ | 1 ธันวาคม ค.ศ. 1135 (22 ธันวาคม ค.ศ. 1135) |
กลายเป็นผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์ (ราชบัลลังก์ถูกช่วงชิงโดยสตีเฟนแห่งบลัว ผู้เป็นพระญาติ) |
ค.ศ. 1135 ถึง 1199
[แก้]รัชทายาทแห่งราชบัลลังก์อังกฤษ ค.ศ. 1135 - 1199 | |||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
พระรูป | รัชทายาท | สถานะ | ความสัมพันธ์กับพระมหากษัตริย์ | เริ่มเป็นรัชทายาท | สิ้นสุดการเป็นรัชทายาท | พระมหากษัตริย์ | |||
วันที่ | เหตุผล | วันที่ | เหตุผล | ||||||
- | อุสเทซที่ 4 แห่งบูลอญ | ทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง | พระโอรสองค์โต | 22 ธันวาคม ค.ศ. 1135 | พระบิดาเป็นพระมหากษัตริย์ | 17 สิงหาคม ค.ศ. 1153 | สิ้นพระชนม์ | พระเจ้าสตีเฟน![]() | |
- | วิเลียมแห่งบลัว | ทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง | พระโอรสองค์ที่สาม | 17 สิงหาคม ค.ศ. 1153 | พระเชษฐาสิ้นพระชนม์ | พฤศจิกายน ค.ศ. 1153 | สนธิสัญญาวอลลิงฟอร์ด | ||
![]() |
เฮนรี เคิร์ทแมนเทิล เคานท์แห่งอองชู | ทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง | พระญาติ | พฤศจิกายน ค.ศ. 1153 | สนธิสัญญาวอลลิงฟอร์ด | 25 ตุลาคม ค.ศ. 1154 | เป็นพระมหากษัตริย์ | ||
- | วิลเลียมที่ 9 เคานท์แห่งปัวติเยร์ | ทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง | พระโอรสองค์โต | 25 ตุลาคม ค.ศ. 1154 | พระบิดาเป็นพระมหากษัตริย์ | เมษายน ค.ศ. 1156 | สิ้นพระชนม์ | พระเจ้าเฮนรีที่ 2![]() | |
![]() |
เฮนรียุวกษัตริย์ | ทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง | พระโอรส | เมษายน ค.ศ. 1156 | พระเชษฐาสิ้นพระชนม์ | 11 มิถุนายน ค.ศ. 1183 | สิ้นพระชนม์ | ||
![]() |
ริชาร์ด ดยุกแห่งอากีแตน | ทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง | พระโอรส | 11 มิถุนายน ค.ศ. 1183 | พระเชษฐาสิ้นพระชนม์ | 6 กรกฎาคม ค.ศ. 1189 | เป็นพระมหากษัตริย์ | ||
![]() |
อาเทอร์ที่ 1 ดยุกแห่งบริตานี | ทายาทโดยสันนิษฐาน | พระนัดดา | 6 กรกฎาคม ค.ศ. 1189 | พระปิตุลาเป็นพระมหากษัตริย์ | 6 เมษายน ค.ศ. 1199 | ราชบัลลังก์ถูกช่วงชิงโดยพระปิตุลาองค์เล็ก เจ้าชายจอห์น แล็คแลนด์ | พระเจ้าริชาร์ดที่ 1![]() |
ค.ศ. 1199 ถึง 1399
[แก้]รัชทายาทแห่งราชบัลลังก์อังกฤษ ค.ศ. 1199 - 1399 | |||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
พระรูป | รัชทายาท | สถานะ | ความสัมพันธ์กับพระมหากษัตริย์ | เริ่มเป็นรัชทายาท | สิ้นสุดการเป็นรัชทายาท | พระมหากษัตริย์ | |||
วันที่ | เหตุผล | วันที่ | เหตุผล | ||||||
![]() |
เฮนรีที่ 5 เคานท์พาลาทีนแห่งไรน์ | ทายาทโดยสันนิษฐาน | พระนัดดา | 6 เมษายน ค.ศ. 1199 | พระปิตุลาเป็นพระมหากษัตริย์ | 1 ตุลาคม ค.ศ. 1207 | พระมหากษัตริย์มีพระโอรส | พระเจ้าจอห์น![]() | |
![]() |
เจ้าชายเฮนรีแห่งวินเชสเตอร์ | ทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง | พระโอรสองค์โต | 1 ตุลาคม ค.ศ. 1207 | ประสูติ | 19 ตุลาคม ค.ศ. 1216 | เป็นพระมหากษัตริย์ | ||
![]() |
ริชาร์ด เอิร์ลที่ 1 แห่งคอร์นวอลล์ | ทายาทโดยสันนิษฐาน | พระอนุชา | 19 ตุลาคม ค.ศ. 1216 | พระเชษฐาเป็นพระมหากษัตริย์ | 17 มิถุนายน ค.ศ. 1239 | พระมหากษัตริย์มีพระโอรส | พระเจ้าเฮนรีที่ 3![]() | |
![]() |
เจ้าชายเอ็ดเวิร์ด ลองแชงค์ | ทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง | พระโอรสองค์โต | 17 มิถุนายน ค.ศ. 1239 | ประสูติ | 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 1272 | เป็นพระมหากษัตริย์ | ||
![]() |
เจ้าชายเฮนรี | ทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง | พระโอรสองค์โต | 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 1272 | พระบิดาเป็นพระมหากษัตริย์ | 16 ตุลาคม ค.ศ. 1274 | สิ้นพระชนม์ | พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1![]() | |
![]() |
เจ้าชายอัลฟอนโซ เอิร์ลแห่งเชสเตอร์ | ทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง | พระโอรส | 16 ตุลาคม ค.ศ. 1274 | พระเชษฐาสิ้นพระชนม์ | 19 สิงหาคม ค.ศ. 1284 | สิ้นพระชนม์ | ||
![]() |
เอ็ดเวิร์ดแห่งแคร์นาร์ฟอน เจ้าชายแห่งเวลส์ | ทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง | พระโอรส | 19 สิงหาคม ค.ศ. 1284 | พระเชษฐาสิ้นพระชนม์ | 7 กรกฎาคม ค.ศ. 1307 | เป็นพระมหากษัตริย์ | ||
- | โทมัสแห่งบราเทอร์ตัน เอิร์ลที่ 1 แห่งนอร์โฟล์ก | ทายาทโดยสันนิษฐาน | พระอนุชา | 7 กรกฎาคม ค.ศ. 1307 | พระเชษฐาเป็นพระมหากษัตริย์ | 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 1312 | พระมหากษัตริย์มีพระโอรส | พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 2![]() | |
![]() |
เจ้าชายเอ็ดเวิร์ด เอิร์ลแห่งเชสเตอร์ | ทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง | พระโอรส | 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 1312 | ประสูติ | 25 มกราคม ค.ศ. 1327 | เป็นพระมหากษัตริย์ | ||
![]() |
จอห์นแห่งอีแทม เอิร์ลแห่งคอร์นวอลล์ | ทายาทโดยสันนิษฐาน | พระอนุชา | 25 มกราคม ค.ศ. 1327 | พระเชษฐาเป็นพระมหากษัตริย์ | 15 มิถุนายน ค.ศ. 1330 | พระมหากษัตริย์มีพระโอรส | พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3![]() | |
![]() |
เอ็ดเวิร์ด "เจ้าชายดำ" เจ้าชายแห่งเวลส์ | ทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง | พระโอรสองค์โต | 15 มิถุนายน ค.ศ. 1330 | ประสูติ | 8 มิถุนายน ค.ศ. 1376 | สิ้นพระชนม์ | ||
![]() |
ริชาร์ด เจ้าชายแห่งเวลส์ | ทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง | พระนัดดา | 8 มิถุนายน ค.ศ. 1376 | พระบิดาสิ้นพระชนม์ | 22 มิถุนายน ค.ศ. 1377 | เป็นพระมหากษัตริย์[1] | ||
![]() |
จอห์นแห่งกอนต์ ดยุกที่ 1 แห่งแลงแคสเตอร์ | ทายาทโดยสันนิษฐาน | พระปิตุลา | 22 มิถุนายน ค.ศ. 1377 | พระนัดดาเป็นพระมหากษัตริย์ | 24 ตุลาคม ค.ศ. 1386 | โรเจอร์ มอร์ติเมอร์ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นรัชทายาท[1] | พระเจ้าริชาร์ดที่ 2![]() | |
- | โรเจอร์ มอร์ติเมอร์ เอิร์ลที่ 4 แห่งมาร์ช | ทายาทโดยสันนิษฐาน | พระญาติ | 24 ตุลาคม ค.ศ. 1386 | การประกาศพระราชกฤษฎีกา | 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1398 | ถึงแก่กรรม | ||
- | เอ็ดมันด์ มอร์ติเมอร์ เอิร์ลที่ 5 แห่งมาร์ช | ทายาทโดยสันนิษฐาน | พระญาติ | 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1398 | บิดาถึงแก่กรรม | 20 กันยายน ค.ศ. 1399 | พระมหากษัตริย์ถูกล้มราชบัลลังก์ |
ค.ศ. 1399 ถึง 1485
[แก้]รัชทายาทแห่งราชบัลลังก์อังกฤษ ค.ศ. 1399 - 1485 | |||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
พระรูป | รัชทายาท | สถานะ | ความสัมพันธ์กับพระมหากษัตริย์ | เริ่มเป็นรัชทายาท | สิ้นสุดการเป็นรัชทายาท | ลำดับถัดไป | พระมหากษัตริย์ | ||
วันที่ | เหตุผล | วันที่ | เหตุผล | ||||||
![]() |
เฮนรี เจ้าชายแห่งเวลส์ | ทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง | พระโอรส | 30 กันยายน ค.ศ. 1399 | พระบิดาเป็นพระมหากษัตริย์ | 20 มีนาคม ค.ศ. 1413 | เป็นพระมหากษัตริย์ | โทมัสแห่งแลงคาสเตอร์ ดยุกที่ 1 แห่งแคลเร็นซ์ พระอนุชา (ค.ศ. 1399 - 1413) |
พระเจ้าเฮนรีที่ 4![]() |
- | โทมัสแห่งแลงแคสเตอร์ ดยุกที่ 1 แห่งแคลเร็นซ์ | ทายาทโดยสันนิษฐาน | พระอนุชา | 20 มีนาคม ค.ศ. 1413 | พระเชษฐาเป็นพระมหากษัตริย์ | 22 มีนาคม ค.ศ. 1421 | สิ้นพระชนม์ | จอห์นแห่งแลงแคสเตอร์ ดยุกที่ 1 แห่งเบดฟอร์ด พระอนุชา (ค.ศ. 1413 - 1421) ![]() |
พระเจ้าเฮนรีที่ 5![]() |
![]() |
จอห์นแห่งแลงแคสเตอร์ ดยุกที่ 1 แห่งเบดฟอร์ด | ทายาทโดยสันนิษฐาน | พระอนุชา | 22 มีนาคม ค.ศ. 1421 | พระเชษฐาสิ้นพระชนม์ | 6 ธันวาคม ค.ศ. 1421 | พระมหากษัตริย์มีพระโอรส | ฮัมฟรีย์แห่งแลงแคสเตอร์ ดยุกที่ 1 แห่งกลอสเตอร์ พระอนุชา (ค.ศ. 1421) ![]() | |
![]() |
เฮนรี ดยุกแห่งคอร์นวอล | ทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง | พระโอรส | 6 ธันวาคม ค.ศ. 1421 | ประสูติ | 31 สิงหาคม ค.ศ. 1422 | เป็นพระมหากษัตริย์ | จอห์นแห่งแลงแคสเตอร์ ดยุกที่ 1 แห่งเบดฟอร์ด พระปิตุลา (ค.ศ. 1421 - 1422) ![]() | |
![]() |
จอห์นแห่งแลงแคสเตอร์ ดยุกที่ 1 แห่งเบดฟอร์ด | ทายาทโดยสันนิษฐาน | พระปิตุลา | 31 สิงหาคม ค.ศ. 1422 | พระนัดดาเป็นพระมหากษัตริย์ | 14 กันยายน ค.ศ. 1435 | สิ้นพระชนม์ | ฮัมฟรีย์แห่งแลงแคสเตอร์ ดยุกที่ 1 แห่งกลอสเตอร์ พระอนุชา (ค.ศ. 1422 - 1435) ![]() |
พระเจ้าเฮนรีที่ 6![]() |
![]() |
ฮัมฟรีย์แห่งแลงแคสเตอร์ ดยุกที่ 1 แห่งกลอสเตอร์ | ทายาทโดยสันนิษฐาน | พระปิตุลา | 14 กันยายน ค.ศ. 1435 | พระเชษฐาสิ้นพระชนม์ | 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1447 | สิ้นพระชนม์ | ไม่แน่ชัด[2] | |
ไม่แน่ชัด[2] | |||||||||
![]() |
เอ็ดเวิร์ดแห่งเวสต์มินสเตอร์ เจ้าชายแห่งเวลส์ | ทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง | พระโอรส | 13 ตุลาคม ค.ศ. 1453 | ประสูติ | 4 มกราคม ค.ศ. 1461 (25 ตุลาคม ค.ศ. 1460)[3] | พระมหากษัตริย์ทรงถูกโค่นราชบัลลังก์ | ไม่แน่ชัด[2] | |
![]() |
ริชาร์ด แพลนแทเจเนต ดยุกที่ 3 แห่งยอร์ก | ทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง | พระญาติ | 25 ตุลาคม ค.ศ. 1460 | พระราชบัญญัติสิทธิในการสืบราชบัลลังก์[3] | 30 ธันวาคม ค.ศ. 1460 | สิ้นพระชนม์ | เอ็ดเวิร์ด เอิร์ลแห่งมาร์ช พระโอรส (ค.ศ. 1460) ![]() | |
![]() |
เอ็ดเวิร์ด ดยุกแห่งยอร์ก | ทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง | พระญาติ | 30 ธันวาคม ค.ศ. 1460 | พระบิดาสิ้นพระชนม์ | 4 มีนาคม ค.ศ. 1461 | เป็นพระมหากษัตริย์ | เจ้าชายจอร์จ พระอนุชา (ค.ศ. 1460 - 1461) ![]() | |
![]() |
จอร์จ ดยุกที่ 1 แห่งแคลเรนซ์ | ทายาทโดยสันนิษฐาน | พระอนุชา | 4 มีนาคม ค.ศ. 1461 | พระเชษฐาเป็นพระมหากษัตริย์ | 12 มีนาคม ค.ศ. 1470 | ทรงหลบหนีไปหลังเกิดการกบฎโดยดยุกแห่งแคลเรนซ์ | ริชาร์ด ดยุกแห่งกลอสเตอร์ พระอนุชา (ค.ศ. 1461 - 1466) ![]() |
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 4![]() |
ไม่แน่ชัด[4] | |||||||||
![]() |
เอ็ดเวิร์ดแห่งเวสต์มินสเตอร์ เจ้าชายแห่งเวลส์ | ทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง | พระโอรส | 31 ตุลาคม ค.ศ. 1470 | พระบิดาทรงกลับคืนสู่ราชบัลลังก์ | 4 พฤษภาคม ค.ศ. 1471 | สิ้นพระชนม์ | จอร์จ ดยุกที่ 1 แห่งแคลเรนซ์[5]![]() |
พระเจ้าเฮนรีที่ 6![]() |
![]() |
เอ็ดเวิร์ด เจ้าชายแห่งเวลส์ | ทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง | พระโอรส | 11 เมษายน ค.ศ. 1471 | พระบิดาทรงกลับคืนสู่ราชบัลลังก์ | 9 เมษายน ค.ศ. 1483 | เป็นพระมหากษัตริย์ | จอร์จ ดยุกที่ 1 แห่งแคลเรนซ์ พระปิตุลา (ค.ศ. 1471 - 1473) ![]() |
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 4![]() |
ริชาร์ดแห่งชรูว์สบรี ดยุกที่ 1 แห่งยอร์ก พระอนุชา (ค.ศ. 1473-1483) ![]() | |||||||||
![]() |
ริชาร์ดแห่งชรูว์สบรี ดยุกที่ 1 แห่งยอร์ก | ทายาทโดยสันนิษฐาน | พระอนุชา | 9 เมษายน ค.ศ. 1483 | พระเชษฐาเป็นพระมหากษัตริย์ | 22 มิถุนายน ค.ศ. 1483 | ทรงถูกประกาศว่าเป็นบุตรนอกกฎหมาย | ริชาร์ด ดยุกแห่งกลอสเตอร์ พระปิตุลา (ค.ศ. 1483) ![]() |
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 5![]() |
![]() |
เอ็ดเวิร์ดแห่งมิดเดิลแฮม เจ้าชายแห่งเวลส์ | ทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง | พระโอรส | 22 มิถุนายน ค.ศ. 1483 | พระบิดาเป็นพระมหากษัตริย์ | 9 เมษายน ค.ศ. 1484 | สิ้นพระชนม์ | เอ็ดเวิร์ด แพลนทาเจเน็ท เอิร์ลที่ 17 แห่งวอริค พระญาติ |
พระเจ้าริชาร์ดที่ 3![]() |
- | เอ็ดเวิร์ด แพลนทาเจเน็ท เอิร์ลที่ 17 แห่งวอริค | ทายาทโดยสันนิษฐาน | พระนัดดา | 6 เมษายน ค.ศ. 1484 | ตามพระบรมราชโองการ | มีนาคม ค.ศ. 1485 | ทรงถูกตัดออกจากสิทธิในการสืบราชสันตติวงศ์ | มาร์กาเร็ต โพ เคานท์เตสแห่งซอลส์บรี พระเชษฐภคินี ![]() | |
- | จอห์น เดอ ลา โพ เอิร์ลที่ 1 แห่งลินคอร์น | ทายาทโดยสันนิษฐาน | พระนัดดา | มีนาคม ค.ศ. 1485 | ตามพระบรมราชโองการ | 22 สิงหาคม ค.ศ. 1485 | พระมหากษัตริย์ถูกปลงพระชนม์ในสมรภูมิ | เอ็ดมันด์ เดอ ลา โพ พระอนุชา |
ค.ศ. 1485 ถึง 1603
[แก้]รัชทายาทแห่งราชบัลลังก์อังกฤษ ค.ศ. 1485 - 1603 | |||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
พระรูป | รัชทายาท | สถานะ | ความสัมพันธ์กับพระมหากษัตริย์ | เริ่มเป็นรัชทายาท | สิ้นสุดการเป็นรัชทายาท | ลำดับถัดไป | พระมหากษัตริย์ | ||
วันที่ | เหตุผล | วันที่ | เหตุผล | ||||||
ไม่มีรัชทายาทที่ได้รับการยอมรับ ค.ศ. 1485-1486 | พระเจ้าเฮนรีที่ 7![]() | ||||||||
![]() |
อาร์เทอร์ เจ้าชายแห่งเวลส์ | ทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง | พระโอรส | 20 กันยายน ค.ศ. 1486 | ประสูติ | 2 เมษายน ค.ศ. 1502 | สิ้นพระชนม์ | ไม่มี (ค.ศ. 1486 - 1489) | |
มาร์กาเร็ต ทิวดอร์ พระขนิษฐา (ค.ศ. 1489 - 1491) ![]() | |||||||||
เฮนรี ดยุกแห่งยอร์ก พระอนุชา (ค.ศ. 1491 - 1502) ![]() | |||||||||
![]() |
เฮนรี เจ้าชายแห่งเวลส์ | ทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง | พระโอรส | 2 เมษายน ค.ศ. 1502 | พระเชษฐาสิ้นพระชนม์ | 22 เมษายน ค.ศ. 1509 | เป็นพระมหากษัตริย์ | มาร์กาเร็ต ทิวดอร์ สมเด็จพระราชินีแห่งสก็อตแลนด์ พระเชษฐภคินี (ค.ศ. 1502 - 1509) ![]() | |
ไม่มีรัชทายาทที่ได้รับการยอมรับ ค.ศ. 1509-1511[6] | พระเจ้าเฮนรีที่ 8![]() | ||||||||
- | เฮนรี ดยุกแห่งคอร์นวอลล์ | ทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง | พระโอรส | 1 มกราคม ค.ศ. 1511 | ประสูติ | 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1511 | สิ้นพระชนม์ | มาร์กาเร็ต ทิวดอร์ สมเด็จพระราชินีแห่งสก็อตแลนด์ พระปิตุจฉา (ค.ศ. 1511) ![]() | |
ไม่มีรัชทายาทที่ได้รับการยอมรับ ค.ศ. 1511-1514[6] | |||||||||
- | เฮนรี ดยุกแห่งคอร์นวอลล์ | ทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง | พระโอรส | ธันวาคม ค.ศ. 1514 | ประสูติ | ธันวาคม ค.ศ. 1514/มกราคม ค.ศ. 1515 | สิ้นพระชนม์ | มาร์กาเร็ต ทิวดอร์ สมเด็จพระพันปีหลวงแห่งสก็อตแลนด์ พระปิตุจฉา (ค.ศ. 1514/15) ![]() | |
ไม่มีรัชทายาทที่ได้รับการยอมรับ ค.ศ. 1515-1516[6] | |||||||||
![]() |
แมรี ทิวดอร์ | ทายาทโดยสันนิษฐาน | พระธิดา | 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1516 | ประสูติ | มีนาคม ค.ศ. 1534 | ทรงถูกถอดพระอิสริยยศโดยรัฐสภา | มาร์กาเร็ต ทิวดอร์ สมเด็จพระพันปีหลวงแห่งสก็อตแลนด์ พระปิตุจฉา (ค.ศ. 1516 - 1533) ![]() | |
เอลิซาเบธ ทิวดอร์ พระขนิษฐา (ค.ศ. 1533 - 1534) ![]() | |||||||||
![]() |
เอลิซาเบธ ทิวดอร์ | ทายาทโดยสันนิษฐาน | พระธิดา | มีนาคม ค.ศ. 1534 | ตามพระราชบัญญัติของรัฐสภา | ค.ศ. 1536 | ทรงถูกถอดพระอิสริยยศโดยรัฐสภา | มาร์กาเร็ต ทิวดอร์ สมเด็จพระพันปีหลวงแห่งสก็อตแลนด์ พระปิตุจฉา (ค.ศ. 1534 - 1536) ![]() | |
ไม่มีรัชทายาทที่ได้รับการยอมรับ ค.ศ. 1536-1537[6] | |||||||||
![]() |
เอ็ดเวิร์ด เจ้าชายแห่งเวลส์ | ทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง | พระโอรส | 12 ตุลาคม ค.ศ. 1537 | ประสูติ | 28 มกราคม ค.ศ. 1547 | เป็นพระมหากษัตริย์ | แมรี ทิวดอร์ พระเชษฐภคินี (ค.ศ. 1543 - 1547) ![]() | |
![]() |
แมรี ทิวดอร์ | ทายาทโดยสันนิษฐาน | พระเชษฐภคินีองค์โต | 28 มกราคม ค.ศ. 1547 | พระอนุชาเป็นพระมหากษัตริย์ | 21 มิถุนายน ค.ศ. 1553 | ทรงถูกยกเว้นในเอกสารสิทธิในราชบัลลังก์ | เอลิซาเบธ ทิวดอร์ พระเชษฐภคินีองค์รอง (ค.ศ. 1547 - 1553) ![]() |
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 6![]() |
![]() |
เลดีเจน เกรย์ | ทายาทโดยสันนิษฐาน | พระญาติ | 21 มิถุนายน ค.ศ. 1553 | ได้รับการแต่งตั้งในเอกสารสิทธิในราชบัลลังก์ | 6 กรกฎาคม ค.ศ. 1553 | ได้รับการประกาศเป็นสมเด็จพระราชินีนาถ | แคทเทอรีน เลดีเฮอร์เบิร์ตแห่งคาร์ดิฟฟ์ พระขนิษฐา (ค.ศ. 1553) ![]() | |
หลังการสวรรคตของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 6 การสืบราชสันตติวงศ์ได้เป็นที่ขัดแย้งกันระหว่างพระเชษฐภคินีของพระองค์ คือ เลดีแมรี ทิวดอร์ ซึ่งเป็นองค์รัชทายาทหัวปีตามพระราชพินัยกรรมของพระเจ้าเฮนรีที่ 8 แห่งอังกฤษ และสายราชสันตติวงศ์ของเลดีเจน เกรย์ ผู้ซึ่งพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดทรงแต่งตั้งให้เป็นองค์รัชทายาท ตั้งแต่รัชกาลของพระนางเจน เกรย์ที่ทรงครองราชย์ในระยะเวลาสั้นๆจึงเป็นเหตุให้เกิดความขัดแย้ง โดยเหล่าทายาทของพระนาง | |||||||||
![]() |
แคทเทอรีน เลดีเฮอร์เบิร์ตแห่งคาร์ดิฟฟ์ | ทายาทโดยสันนิษฐาน (ยังเป็นที่ถกเถียง) | พระขนิษฐา | 6 กรกฎาคม ค.ศ. 1553 | พระเชษฐภคินีได้รับการประกาศเป็นสมเด็จพระราชินีนาถ | 19 กรกฎาคม ค.ศ. 1553 | พระเชษฐภคินีทรงถูกโค่นราชบัลลังก์ | แมรี เกรย์ พระขนิษฐา (ค.ศ. 1553) ![]() |
สมเด็จพระราชินีนาถเจน![]() |
![]() |
เอลิซาเบธ ทิวดอร์ | ทายาทโดยสันนิษฐาน | พระขนิษฐา | 19 กรกฎาคม ค.ศ. 1553 | พระเชษฐภคินีเป็นสมเด็จพระราชินีนาถ | 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 1558 | ทรงเป็นสมเด็จพระราชินีนาถ | ไม่มี | สมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 1![]() |
นับตั้งแต่รัชสมัยของสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 (ค.ศ. 1558 - 1603) พระองค์ไม่ทรงเคยกำหนดองค์รัชทายาท การสืบราชสันตติวงศ์จึงมีความขัดแย้งกันท่ามกลางเหล่าทายาทของพระเจ้าเฮนรีที่ 7 โดยความเกี่ยวดองของบุตรหัวปี และเหล่าทายาทที่ได้ถูกกำหนดขึ้นตามพระราชบัญญัติว่าด้วยการสืบราชสันตติวงศ์ฉบับที่สามและตามพระราชพินัยกรรมของพระเจ้าเฮนรีที่ 8 สองเอกสารหลังนี้ได้กำหนดให้สายราชสันตติวงศ์อังกฤษของแมรี ทิวดอร์ สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส พระขนิษฐาในพระเจ้าเฮนรีที่ 8 มีลำดับก่อนหน้าสายราชสันตติวงศ์สก็อตแลนด์ของมาร์กาเร็ต ทิวดอร์ สมเด็จพระราชินีแห่งสก็อตแลนด์ พระเชษฐภคินีในพระเจ้าเฮนรีที่ 8 และลำดับต่อไปนี้คือผู้ที่อยู่ลำดับแรกของทั้งสองสาย: | |||||||||
![]() |
สมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 1 แห่งสกอตแลนด์ | ทายาทที่เป็นไปได้โดยความเกี่ยวดองของบุตรหัวปี | พระญาติ | 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 1558 | พระญาติเป็นสมเด็จพระราชินีนาถ | 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1587 | ทรงถูกประหารชีวิต | พระเจ้าเจมส์ที่ 6 แห่งสกอตแลนด์ พระโอรส (ค.ศ. 1566 - 1587) ![]() |
สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1![]() |
![]() |
พระเจ้าเจมส์ที่ 6 แห่งสกอตแลนด์ | พระญาติ | 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1587 | พระมารดาถูกประหารชีวิต | 24 มีนาคม ค.ศ. 1603 | ทรงเป็นพระมหากษัตริย์ | เฮนรี เฟรเดอริก ดยุกแห่งโรเทอซี พระโอรส (ค.ศ. 1594 - 1603) ![]() | ||
![]() |
ฟรานเซส เกรย์ ดัชเชสแห่งซัฟโฟล์ก | ทายาทที่เป็นไปได้ตามพระราชพินัยกรรมของพระเจ้าเฮนรีที่ 8 | พระญาติ | 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 1558 | พระญาติเป็นสมเด็จพระราชินีนาถ | 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 1559 | ถึงแก่กรรม | แคทเทอรีน เลดีเฮอร์เบิร์ตแห่งคาร์ดิฟฟ์ พระธิดา ![]() | |
![]() |
แคทเทอรีน เลดีเฮอร์เบิร์ตแห่งคาร์ดิฟฟ์ | พระญาติ | 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 1559 | พระมารดาถึงแก่กรรม | 26 มกราคม ค.ศ. 1568 | ถึงแก่กรรม | เลดีแมรี เกรย์ พระขนิษฐา ![]() | ||
![]() |
เลดีแมรี เกรย์ | พระญาติ | 26 มกราคม ค.ศ. 1568 | พระเชษฐภคินีถึงแก่กรรม | 20 เมษายน ค.ศ. 1578 | ถึงแก่กรรม | มาร์กาเร็ต เคานท์เตสแห่งเดอร์บี พระญาติ | ||
- | มาร์กาเร็ต เคานท์เตสแห่งเดอร์บี | พระญาติ | 20 เมษายน ค.ศ. 1578 | พระญาติถึงแก่กรรม | 28 กันยายน ค.ศ. 1596 | ถึงแก่กรรม | เฟอร์นันโด สแตนลีย์ เอิร์ลที่ 5 แห่งเดอร์บี พระโอรส (ค.ศ. 1578 - 1594) ![]() | ||
เลดี แอนน์ สแตนลีย์ พระนัดดา (ค.ศ. 1594 - 1596) | |||||||||
- | เลดี แอนน์ สแตนลีย์ | พระญาติ | 28 กันยายน ค.ศ. 1596 | พระอัยยิกาถึงแก่กรรม | 24 มีนาคม ค.ศ. 1603 | การสืบราชสันตติวงศ์โดยพระมหากษัตริย์พระองค์ใหม่ | เลดี ฟรานเชส สแตนลีย์ พระขนิษฐา |
ค.ศ. 1603 ถึง 1689
[แก้]รัชทายาทแห่งราชบัลลังก์อังกฤษ ค.ศ. 1603 - 1689 | |||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
พระรูป | รัชทายาท | สถานะ | ความสัมพันธ์กับพระมหากษัตริย์ | เริ่มเป็นรัชทายาท | สิ้นสุดการเป็นรัชทายาท | ลำดับถัดไป | พระมหากษัตริย์ | ||
วันที่ | เหตุผล | วันที่ | เหตุผล | ||||||
![]() |
เฮนรี เฟรเดอริก เจ้าชายแห่งเวลส์ | ทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง | พระโอรส | 24 มีนาคม ค.ศ. 1603 | พระบิดาเป็นพระมหากษัตริย์ | 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 1612 | สิ้นพระชนม์ | ชาร์ลส์ ดยุกแห่งยอร์ก พระอนุชา (ค.ศ. 1603 - 1612) ![]() |
พระเจ้าเจมส์ที่ 1![]() |
![]() |
ชาร์ลส์ เจ้าชายแห่งเวลส์ | ทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง | พระโอรส | 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 1612 | พระเชษฐาสิ้นพระชนม์ | 27 มีนาคม ค.ศ. 1625 | ทรงเป็นพระมหากษัตริย์ | เอลิซาเบธ สจวต สมเด็จพระราชินีแห่งโบฮีเมีย พระเชษฐภคินี (ค.ศ. 1612 - 1625) ![]() | |
![]() |
เอลิซาเบธ สจวต อีเล็คเตรสแห่งพาเลไทน์ | ทายาทโดยสันนิษฐาน | พระเชษฐภคินี | 27 มีนาคม ค.ศ. 1625 | พระอนุชาเป็นพระมหากษัตริย์ | 29 พฤษภาคม ค.ศ. 1630 | พระมหากษัตริย์มีพระโอรส | เฮนรี เฟรเดอริก เจ้าชายรัชทายาทแห่งพาเลไทน์ พระโอรส (ค.ศ. 1625 - 1629) ![]() |
พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1![]() |
คาร์ลที่ 1 ลุดวิก ผู้คัดเลือกแห่งพาลาทิเนต พระโอรส (ค.ศ. 1629 - 1630) ![]() | |||||||||
![]() |
ชาร์ลส์ เจ้าชายแห่งเวลส์ | ทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง | พระโอรส | 29 พฤษภาคม ค.ศ. 1630 | ประสูติ | 30 มกราคม ค.ศ. 1649[7] | ทรงเป็นพระมหากษัตริย์ | เอลิซาเบธ สจวต อีเล็คเตรสแห่งพาเลไทน์ พระปิตุจฉา (ค.ศ. 1630 - 1631) ![]() | |
เจ้าหญิงแมรี พระราชกุมารี พระขนิษฐา (ค.ศ. 1631 - 1633) ![]() | |||||||||
เจมส์ ดยุกแห่งยอร์ก พระอนุชา (ค.ศ. 1633 - 1649) ![]() | |||||||||
![]() |
เจมส์ ดยุกแห่งยอร์ก | ทายาทโดยสันนิษฐาน | พระอนุชา | 30 มกราคม ค.ศ. 1649[7] | พระเชษฐาเป็นพระมหากษัตริย์ | 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1685 | ทรงเป็นพระมหากษัตริย์ | เฮนรี สจวต ดยุกแห่งกลอสเตอร์ พระอนุชา (ค.ศ. 1649 - กันยายน ค.ศ. 1650) ![]() |
พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2![]() |
เจ้าหญิงแมรี พระราชกุมารีและเจ้าหญิงแห่งออเรนจ์ พระเชษฐภคินี (กันยายน - ตุลาคม ค.ศ. 1650) ![]() | |||||||||
ชาร์ลส์ ดยุกแห่งเคมบริดจ์ พระโอรส (ค.ศ. 1660 - พฤษภาคม ค.ศ. 1661) | |||||||||
เจ้าชายวิลเลียมแห่งออเรนจ์ พระนัดดา (พฤษภาคม ค.ศ. 1661 - เมษายน ค.ศ. 1662) ![]() | |||||||||
เจ้าหญิงแมรี พระธิดา (เมษายน ค.ศ. 1662 - กรกฎาคม ค.ศ. 1663) ![]() | |||||||||
เจมส์ สจวต ดยุกแห่งเคมบริดจ์ พระโอรส (พฤษภาคม ค.ศ. 1663 - มิถุนายน ค.ศ. 1667) ![]() | |||||||||
เจ้าหญิงแมรี พระธิดา (มิถุนายน ค.ศ. 1662 - กันยายน ค.ศ. 1667) ![]() | |||||||||
เอ็ดการ์ สจวต ดยุกแห่งเคมบริดจ์ พระโอรส (กันยายน ค.ศ. 1667 - พฤศจิกายน ค.ศ. 1669) | |||||||||
เจ้าหญิงแมรี พระธิดา (ค.ศ. 1669 - ค.ศ. 1677) ![]() | |||||||||
ชาร์ลส์ ดยุกแห่งเคมบริดจ์ พระโอรส (พฤศจิกายน - ธันวาคม ค.ศ. 1677) | |||||||||
แมรี เจ้าหญิงแห่งออเรนจ์ พระธิดา (ค.ศ. 1677 - ค.ศ. 1685) ![]() | |||||||||
![]() |
แมรี เจ้าหญิงแห่งออเรนจ์ | ทายาทโดยสันนิษฐาน | พระธิดา | 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1685 | พระบิดาเป็นพระมหากษัตริย์ | 10 มิถุนายน ค.ศ. 1688 | พระอนุชาประสูติ | เจ้าหญิงแอนน์แห่งเดนมาร์ก พระขนิษฐา (ค.ศ. 1685 - 1688) ![]() |
พระเจ้าเจมส์ที่ 2![]() |
![]() |
เจมส์ เจ้าชายแห่งเวลส์ | ทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง | พระโอรส | 10 มิถุนายน ค.ศ. 1688 | ประสูติ | 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1689 | พระบิดาทรงถูกโค่นราชบัลลังก์ | แมรี เจ้าหญิงแห่งออเรนจ์ พระเชษฐภคินี (ค.ศ. 1688 - ค.ศ. 1689) ![]() |
รัชทายาทสายจาโคไบต์ ค.ศ. 1688 - 1807
[แก้]รายนามนี้คือสายราชสันตติวงศ์ของผู้อ้างสิทธิราชบัลลงก์สายจาโคไบต์ ที่ได้อ้างขึ้นหลังจากการสิ้นพระชนม์ของผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์องค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์สจวต สำหรับบุคคลอื่นที่อยู่ในวงศ์นี้ ดูที่สายราชสันตติวงศ์จาโคไบท์
รัชทายาทสายจาโคไบต์ ค.ศ. 1688 - 1807 | |||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
พระรูป | รัชทายาท | สถานะ | ความสัมพันธ์กับผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์ | เริ่มเป็นรัชทายาท | สิ้นสุดการเป็นรัชทายาท | ลำดับถัดไป | ผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์ | ||
วันที่ | เหตุผล | วันที่ | เหตุผล | ||||||
![]() |
เจมส์ เจ้าชายแห่งเวลส์ | ทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง | พระโอรส | 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1689 | พระบิดาทรงถูกโค่นราชบัลลังก์ | 16 กันยายน ค.ศ. 1701 | ทรงเป็นผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์ | แมรี เจ้าหญิงแห่งออเรนจ์ พระเชษฐภคินี (ค.ศ. 1689 - ค.ศ. 1694) ![]() |
พระเจ้าเจมส์ที่ 2 (อดีตพระเจ้าเจมส์ที่ 2) ![]() |
เจ้าหญิงแอนน์แห่งเดนมาร์ก พระเชษฐภคินี (ค.ศ. 1694 - 1701) ![]() | |||||||||
![]() |
เจ้าหญิงแอนน์แห่งเดนมาร์ก | ทายาทโดยสันนิษฐาน | พระเชษฐภคินี | 16 กันยายน ค.ศ. 1701 | พระบิดาสิ้นพระชนม์ พระอนุชาทรงเป็นผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์ | 1 สิงหาคม ค.ศ. 1714 | สิ้นพระชนม์ | เจ้าหญิงหลุยซา มาเรีย พระขนิษฐา (ค.ศ. 1701 - ค.ศ. 1712) ![]() |
พระเจ้าเจมส์ที่ 3 (The Old Pretender) ![]() |
เจ้าหญิงอานน์ มารีแห่งออร์เลออง พระญาติ (ค.ศ. 1712 - 1714) ![]() | |||||||||
![]() |
อานน์ มารีแห่งออร์เลออง สมเด็จพระราชินีแห่งซาร์ดิเนีย | ทายาทโดยสันนิษฐาน | พระญาติ | 1 สิงหาคม ค.ศ. 1714 | พระญาติสิ้นพระชนม์ | 31 ธันวาคม ค.ศ. 1720 | ผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์ทรงมีพระโอรส | วิกเตอร์ อมาเดอุส เจ้าชายแห่งเพียดมอนต์ พระโอรส (ค.ศ. 1714 - ค.ศ. 1715) ![]() | |
ชาร์ลส์ เอ็มมานูเอล เจ้าชายแห่งเพียดมอนต์ พระโอรส (ค.ศ. 1715 - 1720) ![]() | |||||||||
![]() |
ชาร์ลส์ เจ้าชายแห่งเวลส์ | ทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง | พระโอรส | 31 ธันวาคม ค.ศ. 1720 | ประสูติ | 1 มกราคม ค.ศ. 1766 | ทรงเป็นผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์ | อานน์ มารีแห่งออร์เลออง สมเด็จพระราชินีแห่งซาร์ดิเนีย พระญาติ (ค.ศ. 1720 - ค.ศ. 1725) ![]() | |
เฮนรี ดยุกแห่งยอร์ก พระอนุชา (ค.ศ. 1725 - 1766) ![]() | |||||||||
![]() |
เฮนรี ดยุกแห่งยอร์ก | ทายาทโดยสันนิษฐาน | พระอนุชา | 1 มกราคม ค.ศ. 1766 | พระเชษฐาทรงเป็นผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์ | 31 มกราคม ค.ศ. 1788 | ทรงเป็นผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์ | พระเจ้าชาร์ลส์ เอ็มมานูเอลที่ 3 แห่งซาร์ดิเนีย พระญาติ (ค.ศ. 1766 - ค.ศ. 1773) ![]() |
พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 3 (The Young Pretender) ![]() |
พระเจ้าวิกเตอร์ อมาเดอุสที่ 3 แห่งซาร์ดิเนีย พระญาติ (ค.ศ. 1773 - 1788) ![]() | |||||||||
![]() |
พระเจ้าวิกเตอร์ อมาเดอุสที่ 3 แห่งซาร์ดิเนีย | ทายาทโดยสันนิษฐาน | พระญาติ | 31 มกราคม ค.ศ. 1788 | พระญาติทรงเป็นผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์ | 14 ตุลาคม ค.ศ. 1796 | สวรรคต | ชาร์ลส์ เอ็มมานูเอล เจ้าชายแห่งเพียดมอนต์ พระโอรส (ค.ศ. 1788 - ค.ศ. 1796) ![]() |
พระเจ้าเฮนรีที่ 9 (Cardinal York) ![]() |
![]() |
พระเจ้าชาร์ลส์ เอ็มมานูเอลที่ 4 แห่งซาร์ดิเนีย | ทายาทโดยสันนิษฐาน | พระญาติ | 14 ตุลาคม ค.ศ. 1796 | พระบิดาสวรรคต | 13 กรกฎาคม ค.ศ. 1807 | ผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์องค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์สจวตสิ้นพระชนม์ | พระเจ้าวิกเตอร์ เอ็มมานูเอลที่ 1 แห่งซาร์ดิเนีย พระอนุชา (ค.ศ. 1796 - ค.ศ. 1807) ![]() |
ค.ศ. 1689 ถึง 1707
[แก้]รัชทายาทแห่งราชบัลลังก์อังกฤษ ค.ศ. 1689 - 1707 | |||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
พระรูป | รัชทายาท | สถานะ | ความสัมพันธ์กับพระมหากษัตริย์ | เริ่มเป็นรัชทายาท | สิ้นสุดการเป็นรัชทายาท | ลำดับถัดไป | พระมหากษัตริย์ | ||
วันที่ | เหตุผล | วันที่ | เหตุผล | ||||||
![]() |
พระเจ้าวิลเลียมที่ 3 | ทายาทร่วม | พระสวามี | 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1689 | พระราชบัญญัติโดยรัฐสภา | 28 ธันวาคม ค.ศ. 1694 | ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แต่เพียงผู้เดียว | เจ้าหญิงแอนน์แห่งเดนมาร์ก พระขนิษฐาในพระนางแมรีที่ 2 (ค.ศ. 1689 - 1702) ![]() |
สมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 2![]() |
![]() |
สมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 2 | พระมเหสี | สิ้นพระชนม์ | พระเจ้าวิลเลียมที่ 3![]() | |||||
![]() |
เจ้าหญิงแอนน์แห่งเดนมาร์ก | ทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง | พระขนิษฐาในพระมเหสีและพระญาติ | 28 ธันวาคม ค.ศ. 1694 | พระเชษฐภคินีสิ้นพระชนม์ | 8 มีนาคม ค.ศ. 1702 | ทรงเป็นสมเด็จพระราชินีนาถ | เจ้าชายวิลเลียม ดยุกแห่งกลอสเตอร์ พระโอรส (ค.ศ. 1694 - 1700) ![]() | |
ไม่แน่ชัด (ค.ศ. 1700 - 1701) | |||||||||
โซเฟีย เจ้าหญิงอีเล็คเตรส พันปีหลวงแห่งฮาโนเวอร์ พระญาติ (ค.ศ. 1701 - 1702) | |||||||||
โซเฟีย เจ้าหญิงอีเล็คเตรส พันปีหลวงแห่งฮาโนเวอร์ | ทายาทโดยสันนิษฐาน | พระญาติ | 8 มีนาคม ค.ศ. 1702 | พระเจ้าวิลเลียมที่ 3 สวรรคต | 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1707 | ทรงเป็นทายาทโดยสันนิษฐานแห่งสหราชอาณาจักร | จอร์จ หลุยส์ อีเล็คเตอร์แห่งฮันโนเฟอร์ พระโอรส (ค.ศ. 1702 - ค.ศ. 1707) ![]() |
สมเด็จพระราชินีนาถแอนน์![]() |
ดูเพิ่ม
[แก้]- รายพระนามพระมหากษัตริย์อังกฤษ
- รายพระนามคู่อภิเษกสมรสในพระมหากษัตริย์อังกฤษ
- ลำดับการสืบราชสันตติวงศ์อังกฤษ
- รายพระนามรัชทายาทสหราชอาณาจักร
อ้างอิง
[แก้]- ↑ 1.0 1.1 ในปีค.ศ. 1376 พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 ทรงกำหนดทายาทเพศชายในการสืบราชบัลลังก์ การกำหนดทายาทครั้งนี้ถูกตั้งโดยวันเดอร์ฟูลพาร์เลียเมนต์ ในปีค.ศ. 1386 ซึ่งพระเจ้าริชาร์ดที่ 2 ทรงแต่งตั้งให้โรเจอร์ มอร์ติเมอร์ เอิร์ลที่ 4 แห่งมาร์ช เป็นองค์รัชทายาท , Fears of Henry IV, หน้า 366-9
- ↑ 2.0 2.1 2.2 ไม่มีรัชทายาทที่ชัดเจนหลังการสิ้นพระชนม์ของพระปิตุลาในพระเจ้าเฮนรีที่ 6 ซึ่งเป็นเชื้อสายที่ถูกต้องตามกฎหมายในพระเจ้าเฮนรีที่ 4 ที่ยังทรงพระชนม์อยู่ ทายาทที่ถูกต้องตามกฎหมายที่มีความใกล้เคียงทางสายพระโลหิตมากที่สุดก็คือเชื้อสายในพระเชษฐภคินีของพระเจ้าเฮนรีที่ 4 ซึ่งก็คือ เจ้าหญิงฟิลิปปาแห่งแลงแคสเตอร์ สมเด็จพระราชินีแห่งโปรตุเกส แต่สายราชสันตติวงศ์เหล่านี้คือ พระมหากษัตริย์และเจ้าชายแห่งโปรตุเกส (ทายาทที่อาวุโสสูงที่สุดของสายนี้คือ พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 5 แห่งโปรตุเกส) มันเป็นเรื่องที่ไม่น่ายินดีนักหากพระองค์ทรงได้รับราชบัลลังก์อังกฤษ สายราชสันตติวงศ์อาวุโสลำดับถัดไปคือสายสันตติวงศ์ของเอลิซาเบธแห่งแลงแคสเตอร์ ดัชเชสแห่งเอ็กเซเตอร์ ซึ่งรัชทายาทผู้มีอาวุโสสูงสุดคือ จอห์น ฮอลลันด์ ดยุกที่ 2 แห่งเอ็กเซเตอร์ (สิ้นพระชนม์ ค.ศ. 1447) และโอรสของเขาคือ เฮนรี สายราชสันตติวงศ์ที่เป็นไปได้สายอื่นคือ สายสันตติวงศ์ของจอห์น โบฟอร์ต เอิร์ลที่ 1 แห่งซัมเมอร์เซ็ท ซึ่งเป็นพระอนุชาต่างมารดาของพระเจ้าเฮนรีที่ 4 ซึ่งผู้มีอาวุโสสูงสุดในสายนี้คือ เลดี้ มาร์กาเรต โบฟอร์ต พระมารดาในพระเจ้าเฮนรีที่ 7 แห่งอังกฤษในอนาคต แต่ความชอบธรรมของสายโบฟอร์ตยังเป็นข้อถกเถียง ไม่มีทายาทที่เป็นไปได้ที่ได้รับความเห็นชอบทางกฎหมายในอังกฤษ
- ↑ 3.0 3.1 ตามพระราชบัญญัติสิทธิในการสืบราชบัลลังก์ของรัฐสภาได้ประกาศสถาปนาริชาร์ดแห่งยอร์กขึ้นเป็นองค์รัชทายาทในพระเจ้าเฮนรีที่ 6 พระราชบัญญัตินี้ได้ถูกปฏิเสธโดยกลุ่มแลงแคสเตอร์ซึ่งต้องการคงสถานะของเจ้าชายเอ็ดเวิร์ดแห่งเวสต์มินเตอร์ในฐานะองค์รัชทายาทของพระราชบิดาต่อไป
- ↑ หลังจากเกิดการกบฎของดยุกแห่งแคลเรนซ์ก็ไม่มีการประกาศทางเลือกในการตั้งรัชทายาทที่เป็นไปได้ พระอนุชาของพระองค์คือ ริชาร์ดแห่งกลอสเตอร์จึงเป็นลำดับถัดไป
- ↑ ดยุกแห่งแคลเรนซ์ทรงสนับสนุนการฟื้นฟูราชบัลลังก์ของพระเจ้าเฮนรีที่ 6 และทรงได้รับการแต่งตั้งให้อยู่ลำดับถัดไปของสายสืบราชสันตติวงศ์ ต่อจากพระโอรสในพระมหากษัตริย์และทายาทในอนาคตของพระองค์ เมื่อพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 4 เสด็จกลับอังกฤษในเดือนเมษายน ค.ศ. 1471 ดยุกแห่งแคลเรนซ์ได้หันกลับไปสวามิภักดิ์พระเชษฐาของพระองค์เอง
- ↑ 6.0 6.1 6.2 6.3 สายราชสันตติวงศ์ถัดไปคือ มาร์กาเร็ต ทิวดอร์ สมเด็จพระราชินีแห่งสก็อตแลนด์ พระเชษฐภคินีในพระเจ้าเฮนรีที่ 8
- ↑ 7.0 7.1 พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 ทรงได้รับการประกาศและเป็นที่ยอมรับในฐานะพระมหากษัตริย์โดยฝ่ายกษัตริย์นิยมในทันทีหลังจากพระราชบิดาเสด็จสวรรคต แต่พระองค์ทรงมีพระราชอำนาจอย่างแท้จริงจากการฟื้นฟูสถาบันพระมหากษัตริย์ในปีค.ศ. 1660 เท่านั้น
- Ian Mortimer, The Fears of Henry IV: the Life of England's Self-Made King (Vintage, 2008)