ชตวร์มอุนท์ดรัง
ชตวร์มอุนท์ดรัง (เยอรมัน: Sturm und Drang) หรือชื่อในภาษาไทยคือ พายุและแรงอารมณ์[1] เป็นขบวนการก่อนยุคศิลปะจินตนิยม (Romanticism) ขบวนการนี้เคลื่อนไหวทางด้านการดนตรีและวรรณกรรมเยอรมันในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1760 ถึงต้น 1780 โดยผลักดันให้แต่ละคนปลดปล่อยความเป็นตัวเองออกมาเต็มที่ ทั้งยังส่งเสริมการแสดงออกทางอารมณ์อย่างยิ่งยวดโดยไม่ต้องคำนึงเรื่องระบบแบบแผนใดๆ หรือก็คือเน้นอารมณ์มากกว่าหลักเหตุผล อุดมการณ์นี้มีเป้าหมายเพื่อขจัดลัทธิเหตุผลนิยม (rationalism) ซึ่งเป็นความเชื่อของยุคเรืองปัญญา
ชื่อขบวนการถูกตั้งตามบทละคร ชตวร์มอุนท์ดรัง ของฟรีดริช มัคซีมีลีอาน คลิงเงอร์ ขบวนการนี้มีเกอเทอและชิลเลอร์เป็นสองแกนนำที่สำคัญ อุดมการณ์ของชตวร์มอุนท์ดรังได้รับอิทธิพลมาจากความคิดของรูโซและฮามันที่ว่า มนุษย์ควรยอมรับเข้าใจแก่นแท้และธรรมชาติของสิ่งต่างๆโดยอาศัยความบริสุทธ์ใจและประสบการณ์ในสิ่งนั้นๆ
ตัวอย่างของผลงานวรรณกรรมที่ถูกดัดแปลงให้เข้ากับอิทธิพลของขบวนการนี้ ได้แก่วรรณกรรมเรื่อง หนูน้อยหมวกแดง ฉบับดั้งเดิมหนูน้อยหมวกแดงและคุณยายถูกหมาป่าจับกินจนตาย แต่ฉบับดัดแปลง คนตัดฟืนได้ทำการผ่าท้องหมาป่าจนช่วยชีวิตทั้งสองไว้ได้ ซึ่งเป็นเนื้อเรื่องที่อยู่เหนือหลักเหตุผล ส่วนตัวอย่างด้านดนตรีได้แก่ ซิมโฟนีหมายเลข 25 ของโมทซาร์ท ที่นอกจากจะมีคีย์ผิดแปลกแล้วยังมีการลัดจังหวะดนตรีที่เด่นขึ้นมา การใช้เครื่องเป่าในบทเพลงนี้ยังมีความเป็นอิสระในขณะที่ไวโอลินถูกบรรเลงอย่างฉูดฉาด
บุคคลในขบวนการที่มีชื่อเสียง
[แก้]ด้านวรรณกรรม
[แก้]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/0e/Goethe_%28Stieler_1828%29.jpg/150px-Goethe_%28Stieler_1828%29.jpg)
- โยฮัน ว็อล์ฟกัง ฟ็อน เกอเทอ (Johann Wolfgang von Goethe)
- ฟรีดริช ชิลเลอร์ (Friedrich Schiller)
- ยาค็อบ มีชาเอิล ไรน์ฮอลด์ เล็นซ์ (Jakob Michael Reinhold Lenz)
- ฟรีดริช มัคซีมีลีอาน คลิงเงอร์ (Friedrich Maximilian Klinger)
- ก็อทฟรีท เอากุสท์ เบือร์เกอร์ (Gottfried August Bürger)
- ไฮน์ริช วิลเฮ็ล์ม ฟ็อน แกร์สเทินแบร์ค (Heinrich Wilhelm von Gerstenberg)
- โยฮัน เกออร์ค ฮามัน (Johann Georg Hamann)
- โยฮัน ก็อทฟรีท แฮร์เดอร์ (Johann Gottfried Herder)
ด้านดนตรี
[แก้]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/05/Joseph_Haydn.jpg/150px-Joseph_Haydn.jpg)
- คาร์ล พีลิพ เอ็มมานูเอิล บัค (Carl Philipp Emanuel Bach)
- โยฮัน คริสทีอัน บัค (Johann Christian Bach)
- โยฮัน คริสทอฟ ฟรีดริช บัค (Johann Christoph Friedrich Bach)
- วิลเฮ็ล์ม ฟรีเดอมัน บัค (Wilhelm Friedemann Bach)
- โยเซ็ฟ ไฮเดิน (Joseph Haydn)
- โยเซ็ฟ มาร์ทิน เคราส์ (Joseph Martin Kraus)
- ว็อล์ฟกัง อมาเดอุส โมทซาร์ท (Wolfgang Amadeus Mozart)
- โยฮัน บัพทิสท์ วันฮาล (Johann Baptist Wanhal)
อ้างอิง
[แก้]- ↑ พจนานุกรมราชบัณฑิตยสภา. วรรณกรรม ๖ มี.ค. ๒๕๔๕