autokton
AUTOKTON m. libr.
Pjesëtar i popullsisë fillestare të një vendi; banor i një vendi ku kanë jetuar paraardhësit e tij që në kohët më të lashta; vendës, anas, rrënjës.
AUTOKTON mb. libr.
1. Që është rrënjës në një vend; që banon në atë vend ku kanë jetuar paraardhësit e tij që në kohë më të lashta; vendës, anas. Popullsi autoktone. Banorët autoktonë.
2. Që është i atij vendi, që nuk është i ardhur; që është krijuar aty ku ndodhet sot. Bimë autoktone. Tokë autoktone.[1]
= Etimologjia e Autokto = a (dmth ashte/eshte) + tok/toka + ton/tone
= Etimologjia e Autokton = a (dmth ashte/eshte) + tok/toka + ton/tone
Sinonime
[redaktoni]== Antonime == prokopi
Fjalë rrjedhëse
[redaktoni]Në gjuhë tjera
[redaktoni]Referencat
[redaktoni]- ↑ Fjalori elektronik shpjegues FESH 1.0