Nerva
Nerva |
---|
Nerva ; emri origjinal Marcus Cocceius Nerva, 8 nëntor 30-28 janar 98) ishte perandor romak nga 96 në 98. Nerva u bë perandor kur ishte pothuajse 66 vjeç, pas një jete shërbimi perandorak nën Nero dhe sundimtarët e dinastisë Flavian . Nën sundimin e Neros, ai ishte anëtar i rrethimit perandorak dhe luajti një rol jetësor në ekspozimin e komplotit Pisonian të 65 -tës. Më vonë, si besnik i Flavianëve, ai arriti marreveshje në 71 dhe 90 gjatë sundimit të Vespasian dhe Domician.
Më 18 shtator 96, Domiciani u vra në një komplot pallati që përfshinte anëtarë të Gardës pretoriane dhe disa nga të liruarit e tij.. Po atë ditë, Nerva u shpall perandor nga Senati Romak . Si sundimtar i ri i Perandorisë Romake, ai u zotua të rivendoste liritë që ishin te plota gjatë qeverisjes autokratike të Domicianit.
Mbretërimi i shkurtër i Nerva u dëmtua nga vështirësitë financiare dhe paaftësia e tij për të pohuar autoritetin e tij mbi ushtrinë romake . Një revoltë nga Garda Pretoriane në Tetor 97 në thelb e detyroi atë të adoptojë një trashëgimtar. Pas disa diskutimeve, Nerva miratoi Trajanin, një gjeneral të ri dhe popullor, si pasardhës të tij. Pas pesëmbëdhjetë muajsh në detyrë, Nerva nderroi jete nga shkaqe natyrore më 28 janar 98. Me vdekjen e tij ai u pasua nga Trajan.
Edhe pse pjesa më e madhe e jetës së tij mbetet e errët, Nerva u konsiderua një perandor i mençur dhe i moderuar nga historianët e lashtë. Suksesi më i madh i Nerva ishte aftësia e tij për të siguruar një kalim paqësor të pushtetit pas vdekjes së tij duke zgjedhur Trajanin si trashëgimtar të tij, duke themeluar kështu dinastinë Nerva -Antonine .
Karriera e hershme
[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]Familja
[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]Marcus Cocceius Nerva lindi në fshatin Narni, 50 vjeç kilometra në veri të Romës, si bir i Marcus Cocceius Nerva, konsull i prekur gjatë sundimit të Kaligulës (37–41), dhe Sergia Plautilla. [1] Ai lindi në 8 Nëntor, [2] por viti i saktë është i diskutueshëm. Burimet e lashta raportojnë datën si 30 ose 35. Ai kishte të paktën një motër të dëshmuar, të quajtur Cocceia, e cila u martua me Lucius Salvius Otho Titianus, vëllain e perandorit të mëparshëm Otho . [1]
Ashtu si Vespasian, themeluesi i dinastisë Flavian, Nerva ishte një anëtar i fisnikërisë italiane dhe jo një nga elitat e Romës. [3] Sidoqoftë, Cocceii ishin ndër familjet më të vlerësuara dhe më të spikatura politike të Republikës së vonë dhe Perandorisë së hershme, duke arritur konsullë në çdo brez të njëpasnjëshëm. Paraardhësit e drejtpërdrejtë të Nerva nga ana e babait të tij, të gjithë të quajtur Marcus Cocceius Nerva, u shoqëruan me qarqe perandorake nga koha e Perandorit Augustus (27 para Krishtit - 14 pas Krishtit). [4]
Stërgjyshi i tij ishte Konsull në vitin 36 para Krishtit (në zëvendësim, dhe abdikoi), dhe Guvernator i Azisë në të njëjtin vit. Gjyshi i tij u bë Konsull Suffect në korrik të 21 ose 22 dhe ishte një mik personal i perandorit Tiberius (pas Krishtit 14–37), duke shoqëruar perandorin gjatë izolimit të tij vullnetar në Capri nga 23 e tutje, duke vdekur në 33. Babai i Nerva më në fund arriti konsullin nën perandorin Caligula. Cocceii i krijoi raporte me dinastinë Julio-Claudian përmes martesës së vëllait të Sergia Plautilla Gaius Octavius Laenas dhe Rubellia Bassa, stërmbesa e Tiberius. [3]
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/8a/Nerva_Forum_Romanum.png/220px-Nerva_Forum_Romanum.png)
Më 1 janar 98, në fillim të konsullës së tij të katërt, Nerva pësoi një goditje gjatë një auditori privat. [5] Menjëherë pas kësaj ai u godit nga një ethe dhe vdiq në vilën e tij në Kopshtet e Sallust, më 28 janar. [56] Ai u hyjnizua nga Senati, [6] dhe hiri i tij u varros në Mauzoleumin e Augustit . [7] Ai ishte perandori i fundit romak që u varros atje.
-
Busti i Nerva në Muzeun Romano-Gjermanik të Këlnit, Gjermani
-
Busti i Nerva, Museo Nazionale Romano
-
Skulpturë në qytetin Narni.
-
Busti unik, në fund të shekullit të 1 pas Krishtit të perandorit Nerva në Kalcedoni nga koleksioni privat.
- ^ a b Grainger (2003), p. 29
- ^ Chronograph of 354, Part 3.
- ^ a b Syme (1982), p. 83
- ^ Grainger (2003), p. 28
- ^ Aurelius Victor (attrib.), Epitome de Caesaribus 12.10 Arkivuar 8 nëntor 2020 tek Wayback Machine
- ^ Jerome, Chronicle, Romans, p275
- ^ Aurelius Victor (attrib.), Epitome de Caesaribus 12.12 Arkivuar 8 nëntor 2020 tek Wayback Machine