tubylec
tubylec (język polski)
[edytuj]- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik tubylec tubylcy dopełniacz tubylca tubylców celownik tubylcowi tubylcom biernik tubylca tubylców narzędnik tubylcem tubylcami miejscownik tubylcu tubylcach wołacz tubylcze / tubylcu tubylcy
- przykłady:
- (1.1) Tubylcy na wyspie żyją jak przed wiekami, zajmując się rybołówstwem i zbieractwem.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) egzotyczni tubylcy • język / gwara / narzecze tubylców • obyczaje tubylców • uprzejmi / wrodzy tubylcy • badacz tubylców • wioska / osada tubylców • plemię / wódz / szaman tubylców
- antonimy:
- (1.1) przybysz, imigrant, osiedleniec, zagranicznik
- hiperonimy:
- hiponimy:
- (1.1) mieszkaniec
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- (1.1) słowo używane głównie wobec egzotycznych ludów pierwotnych w czasach kolonialnych; w innym użyciu jako słowo żartobliwe lub lekceważące
- tłumaczenia:
- albański: (1.1) vendës m
- angielski: (1.1) native
- arabski: (1.1) مواطن
- białoruski: (1.1) тубылец m, туземец m
- bułgarski: (1.1) туземец m
- czeski: (1.1) domorodec m
- francuski: (1.1) autochtone m
- gudźarati: (1.1) આદિવાસી m (ādivāsī)
- hiszpański: (1.1) indígena m, nativo m
- kaszubski: (1.1) tubëtnik m
- nowogrecki: (1.1) ιθαγενής m, ντόπιος m
- rosyjski: (1.1) туземец m
- słowacki: (1.1) domorodec m
- ukraiński: (1.1) тубілець m
- źródła:
- ↑
Porada „Forma żeńska rzeczownika tubylec” w: Poradnia językowa PWN.