Kawa
Filiżanka kawy
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/ff/Alvan_Fisher_-_Coffee_clap.jpg/220px-Alvan_Fisher_-_Coffee_clap.jpg)
Alvan Fischer
Kawa – aromatyczny napój uzyskiwany z przetworzonych nasion kawowca.
- Czarny chleb i czarna kawa, opętani samotnością,
Myślą swą szukają szczęścia, które zwie się wolnością.- Autor: Jerzy Filas, Czarny chleb i czarna kawa (1974)
- Zobacz też: chleb, czerń, samotność, wolność
- Dokończę swą najnowszą książkę
Na chandrę znów będę za twarda
Całkiem spokojnie wypiję trzecią kawę
Więc nie dzwoń do mnie, kiedy będę stara.- Autor: Grażyna Łobaszewska, piosenka Za szybą
- Zobacz też: starość
- Filiżanka czarnej kawy
z ukrytym na dnie cierniem,
na lenistwo dla zabawy,
filiżanka codziennie i częściej.- Autor: Agnieszka Osiecka, Filiżanka kawy
- Zobacz też: filiżanka
- Grafik: Co to za lura!? Kawa powinna być czarna, mocna, ostra i aromatyczna. Zrób mi drugą.
Tytus: Rozkaz! Kawa powinna być czarna… Carbo medicinalis, czyli węgiel drzewny powinien ją doczernić. …mocna… Czy może być coś mocniejszego od spirytusu 95%? … ostra i aromatyczna… Reszty dokona papryka, pieprz, jodyna i…dezodorant „Brutal”.
Grafik: O, teraz to jest kawa! To mnie postawi na nogi!
Tytus: Szkoda, że nie dodałem jeszcze dynamitu.
- Jezu, mówisz „kawa” i wszyscy natychmiast znikają.
- Autor: Emma Bull, Wojna o dąb
- Śniło mi się, że przebrałem się za kota, a kot przebrał się za mnie i pytał: gdzie trzymasz kawę?
- Autor: Jacek Szafranowicz, Sny z kwarantanny
- Kapitalistyczna machina stanęłaby, gdyby przestano pić kawę. To stymulant tego systemu.
- Autor: Jorge Hurtado Gumucio, wywiad dla „Kultur & Gespenster”, tłum. „Forum”, 18 kwietnia 2011.
- Zobacz też: kapitalizm
- Kawa musi być gorąca jak piekło, czarna jak diabeł, czysta jak anioł, słodka jak miłość.
- Autor: Charles-Maurice de Talleyrand
- Zobacz też: anioł, diabeł, miłość, piekło
- Kawa, owa odtrutka wina, popędza wyobraźnię i usuwa w ten sposób ból głowy i troski, nie zachowując ich, jak tamten trunek, na dzień następny.
- Autor: Julien Offray de La Mettrie, Człowiek-maszyna, wyd. Hachette, s 71.
- Zobacz też: wino, troska
- Na myszy zawsze łasy kot,
popijać kawę lubią panny.
Nie może bez niej mama żyć
i babcia ją lubiła pić,
dlaczego więc obwiniać panny?- Autor: Jan Sebastian Bach, fragment tekstu Kantaty o kawie
- Witam, pani Miggins. Proszę o filiżankę pani wyśmienitej gorącej wody z tymi brązowymi otrębami. No, chyba że jakimś cudem zaczęła pani sprzedawać prawdziwą kawę.
- Postać: Czarna Żmija, odcinek pt. Pisma i pismaki
- Nie po to stworzono kawę gorzką i czarną, aby ją słodzić i zabielać.
- Postać: Dżoker, Czas surferów (2005), reż. Jacek Gąsiorowski
Kawa w poezji polskiej
[edytuj]- Chwała Bogu, że teraz jeśli nasza młodzież
Wyjeżdża za granicę, to już nie po odzież,
Nie szukać prawodawstwa w drukarskich kramarniach
Lub wymowy uczyć się w paryskich kawiarniach.- Autor: Adam Mickiewicz, Pan Tadeusz – czyli ostatni zajazd na Litwie, księga I
- Gdzie faryna1) i szorbet2) i kaffa, co spumy3)
trawi w człeku, i we pstrych farfurach4) perfumy.
Tak się Osman opatrzył prowijantem sporem,
Bojąc się, żeby Polska pospołu go z dworem
Głodem nie umorzyła. Czyli słyszał, że tu
Ryż się nie rodzi, nie masz kaffy i szorbetu?
Chleb a piwo – to żywioł; tłuste mięso z chrzanem,
Gdy zdrowie jest, bez pieprzu, bez cymentu panem.
1) faryna – cukier puder
2) szorbet (sorbet) – wschodni napój z osłodzonego soku owocowego z dodatkiem kwiatu pomarańczy, migdałów lub innych składników aromatycznych, podawany z lodem
3) spumy – złość
4) farfury – naczynia fajansowe- Źródło: Wacław Potocki, Wojna chocimska, 1670
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/c5/Roasted_coffee_beans.jpg/220px-Roasted_coffee_beans.jpg)
Palone ziarna kawy
- Różne też były dla dam i mężczyzn potrawy:
Tu roznoszono tace z całą służbą kawy,
Tace ogromne, w kwiaty ślicznie malowane,
Na nich kurzące wonnie imbryki blaszane
I z porcelany saskiej złote filiżanki,
Przy każdej garnuszeczek mały do śmietanki.
Takiej kawy jak w Polszcze nie ma w żadnym kraju:
W Polszcze, w domu porządnym, z dawnego zwyczaju,
Jest do robienia kawy osobna niewiasta,
Nazywa się kawiarka; ta sprowadza z miasta
Lub z wicin bierze ziarna w najlepszym gatunku,
I zna tajne sposoby gotowania trunku,
Który ma czarność węgla, przejrzystość bursztynu,
Zapach moki i gęstość miodowego płynu.
Wiadomo, czym dla kawy jest dobra śmietana;
Na wsi nie trudno o nię: bo kawiarka z rana,
Przystawiwszy imbryki, odwiedza mleczarnie
I sama lekko świeży nabiału kwiat garnie
Do każdej filiżanki w osobny garnuszek,
Aby każdą z nich ubrać w osobny kożuszek.
Panie starsze już wcześniej wstawszy piły kawę,
Teraz drugą dla siebie zrobiły potrawę
Z gorącego, śmietaną bielonego piwa,
W którym twaróg gruzłami posiekany pływa.- Autor: Adam Mickiewicz, Pan Tadeusz – czyli ostatni zajazd na Litwie, księga II
- W Malcieśmy, pomnę, kosztowali kafy,
Trunku dla baszów, Murata, Mustafy
I co jest Turków, ale tak szkaradny
Napój, jak brzydka trucizna i jady,
Co żadnej śliny nie puszcza na zęby,
Niech chrześcijańskiej nie plugawi gęby…- Źródło: Jan Andrzej Morsztyn, Do Stanisława Morsztyna Rotmistrza JKMości (1670)
- Witaj mi, witaj, wonna czaro mokki!
Kocham twą duszę, o płynny hebanie,
Aromatyczne pary twej obłoki,
Któremi buchasz w polewanym dzbanie,
Kiedy kipiące twych ziarn gotowanie
Cały glob ziemski czyni mą dzierżawą;
Oto spoczęłaś w białej porcelanie,
Arabskich pustyń córo, czarna kawo!- Autor: Antoni Lange, Kawa, w: Poezye cz. 2, Kraków 1898, s. 23.