Zarwanica (obwód tarnopolski)
![Ziemia](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e9/Geographylogo.svg/20px-Geographylogo.svg.png)
![]() Zarewanice na mapie z 1650 r. | |
Państwo | |
---|---|
Obwód | |
Rejon | |
Powierzchnia |
2,266 km² |
Wysokość |
328 m n.p.m. |
Populacja (2017) • liczba ludności • gęstość |
|
Nr kierunkowy |
+380 3551 |
Kod pocztowy |
48143 |
Tablice rejestracyjne |
BO |
Położenie na mapie obwodu tarnopolskiego ![]() | |
Położenie na mapie Ukrainy ![]() | |
![]() |
Zarwanica (ukr. Зарваниця, Zarwanycia) – wieś na Ukrainie, w obwodzie tarnopolskim, w rejonie tarnopolskim. W 2017 roku liczyła 285 mieszkańców.[1]
Geografia
[edytuj | edytuj kod]Wieś leży około 20 km na południowy zachód od Trembowli, 22 km na północ od Buczacza i 18 km na południowy wschód od Podhajec, w zakolu Strypy. Przez miejscowość przebiega droga terytorialna T 2006.
Historia
[edytuj | edytuj kod]Właścicielami wsi byli m.in. Zarwaniccy, Występowie[2], Miączyńscy herbu Suchekomnaty (m.in. Piotr Michał Miączyński).
W 1569 Zarwanica była miastem w powiecie trembowelskim[3].
W II Rzeczypospolitej wieś w powiecie podhajeckim województwa tarnopolskiego.
18 lutego 1944 r. nacjonaliści ukraińscy z OUN-UPA zamordowali tutaj 6 Polaków[4].
Do 2020 w rejonie trembowelskim.
Religia
[edytuj | edytuj kod]Parafia greckokatolicka we wsi podlega archieparchii tarnopolsko-zborowskiej.
Wioska jest znana jako duchowe centrum kościoła greckokatolickiego - sanktuarium w Zarwanicy, ze słynącą łaskami ikoną Matki Boskiej Zarwanickiej i stanowi popularny cel pielgrzymek[5], przyciągając pielgrzymów z Ukrainy, a także z emigracji rozsianej po świecie, nawet niekiedy nawet katolików obrządku łacińskiego z sąsiednich krajów jak Polska i Słowacja.
Zabytki
[edytuj | edytuj kod]Ludzie związani ze Zarwanicą
[edytuj | edytuj kod]Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Золотниківська громада, Тернопільська область, Тернопільський район - Картка громади [online], zolotnykivska-gromada.gov.ua [dostęp 2024-07-13] (ukr.).
- ↑ Stanisław Józef Duńczewski, O familii Lubiczów Strzemeskich [w:] Herbarz Wielu Domow Korony Polskiey y W. X. Litewskiego, T. 2. 1757, s. 15
- ↑ Aleksander Jabłonowski. Ziemie ruskie. Ruś Czerwona. W Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym. T. XVIII (VII), Cz. II-a. Warszawa: drukarnia Piotra Laskanera i S-ki, 1903, s. 203.
- ↑ Henryk Komański , Szczepan Siekierka, Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na Polakach w województwie tarnopolskim 1939-1946, wyd. 2, Wrocław: Nortom, 2006, s. 276, ISBN 83-89684-61-6, ISBN 978-83-89684-61-5, OCLC 156875487 .
- ↑ Grzegorz Rąkowski , Paweł Luboński , Podole. Przewodnik po Ukrainie Zachodniej. Część II, Pruszków: Rewasz, 2006, s. 254-257, ISBN 83-89188-46-5, OCLC 69287000 .
- ↑ Pietruski Stanisław Konstanty (1811-1874), zoolog, rolnik. [W] Polski Słownik Biograficzny. T. XXVI, s. 182-183.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Глубіш О., Уніят В., Фірман Г.: Зарваниця W: Тернопільський енциклопедичний словник. редкол.: Г. Яворський та ін.. T. 1: А—Й. Тернопіль : Видавничо-поліграфічний комбінат «Збруч», 2004, s. 620–621. ISBN 966-528-197-6. (ukr.)
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Sanktuarium maryjne w Zarwanicy na Podolu
- Zarwanica 2.) '''Z''', wś, pow. podhajecki, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XIV: Worowo – Żyżyn, Warszawa 1895, s. 427 .
- Rukomysz – pustelnie w grotach skalnych i Zarwanica- „Lourdes” unickie w Nasze wakacje we Lwowie i na Podolu
- с. Зарваниця, Тернопільська область, Теребовлянський район (ukr.)