Wołokołamsk
Wygląd
Na mapach:
56°02′N 35°57′E/56,033333 35,950000
![Ziemia](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e9/Geographylogo.svg/20px-Geographylogo.svg.png)
![]() Kreml w Wołokołamsku | |||||
| |||||
Państwo | |||||
---|---|---|---|---|---|
Obwód | |||||
Data założenia |
1135 | ||||
Prawa miejskie |
1781 | ||||
Powierzchnia |
30 km² | ||||
Wysokość |
170 m n.p.m. | ||||
Populacja (2020) • liczba ludności |
| ||||
Nr kierunkowy |
(+7)49636 | ||||
Kod pocztowy |
143600–143604 | ||||
Tablice rejestracyjne |
50, 90, 150, 190 | ||||
Położenie na mapie obwodu moskiewskiego ![]() | |||||
Położenie na mapie Rosji ![]() | |||||
![]() | |||||
Strona internetowa |
Wołokołamsk (Wołok) – miasto w Rosji, w obwodzie moskiewskim, 129 km na północny zachód od Moskwy. W 2020 liczyło 18 372 mieszkańców[1].
Znajduje się tu stacja kolejowa Wołokołamsk, położona na linii Moskwa - Siebież.
Historia
[edytuj | edytuj kod]W 1513 wcielony do Wielkiego Księstwa Moskiewskiego. 18 marca 1610 zajęty przez wojska Dymitra Samozwańca II pod dowództwem kniazia Romana Rożyńskiego. W grudniu 1612 nieskutecznie oblegany przez wojska króla Zygmunta III Wazy, idącego na odsiecz polskiej załodze na moskiewskim Kremlu. W listopadzie 1941 miejsce ciężkich walk radziecko-niemieckich w ramach bitwy o Moskwę, którym Aleksandr Bek poświęcił książkę Szosa wołokołamska.
Zabytki
[edytuj | edytuj kod]- Kreml z soborem Zmartwychwstania Pańskiego (XV, XVII w.),
- cerkiew Narodzenia Matki Bożej na Woźmiszcze z XVI w.
W pobliżu miasta:
- Monaster św. Józefa Wołokołamskiego
- sobór Zaśnięcia Matki Bożej (1688-1692)
- mury i baszty (1543-1566, XVII w.)
- cerkiew nadbramna Świętych Apostołów Piotra i Pawła (1678)
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Оценка численности постоянного населения Московской области на 1 января 2020 года и в среднем за 2019 год по муниципальным образованиям [online], www.gks.ru [dostęp 2021-04-13] .
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Wołokołamsk, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XIII: Warmbrun – Worowo, Warszawa 1893, s. 890 .