Willem Barents
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/c4/Barents.jpg/220px-Barents.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/61/Death_of_Wiliam_Barents.jpg/220px-Death_of_Wiliam_Barents.jpg)
Willem Barents (hol. Willem Barentsz, ur. ok. 1550, zm. 20 czerwca 1597) – holenderski żeglarz i podróżnik[1]. Od jego nazwiska pochodzi nazwa Morza Barentsa i Wyspy Barentsa[1][2].
W 1594 wyruszył z Amsterdamu na dwóch statkach[1]. Popłynął na północny wschód, licząc, że odnajdzie morskie przejście prowadzące do Azji. Dotarł do Nowej Ziemi[1], lecz z powodu złych warunków atmosferycznych musiał zawrócić.
Rok później, w 1595, wyruszył z kolejną ekspedycją, w skład której wchodziło tym razem siedem statków. Drogę zagrodziły mu lody.
W czasie trzeciej ekspedycji (1596) znów miał do dyspozycji zaledwie dwa statki, pod dowództwem Jacoba van Heemskerka i Jana Corneliusa Rijpa[3]. Barents był głównym nawigatorem. Ekspedycja wyruszyła z Amsterdamu 10 maja 1596 i zatrzymała się na Półwyspie Kolskim, po czym skierowała się na północny zachód. 9 czerwca 1596 odkryto Wyspę Niedźwiedzią na morzu, nazwanym później Morzem Barentsa, po czym dalej na północ odkryto Spitsbergen. Wkrótce potem statki rozdzieliły się, Rijp miał zbadać wybrzeża lądu, a Heemskerck z Barentsem skierowali się na wschód. Dotarli do Nowej Ziemi, próbując obejść ją od północy. 26 sierpnia zawinęli do Portu Lodowego na północy Nowej Ziemi, gdzie ich statek zamarzł wśród lodów[2]. Członkowie wyprawy zbudowali prowizoryczny dom z wyrzucanego na brzeg drewna, w którym zdołali w trudnych warunkach przezimować, polując na niedźwiedzie (było to pierwsze zimowanie europejskiej wyprawy arktycznej). 13 czerwca 1597 (inne źródła – 5 maja) członkowie wyprawy wyruszyli w drogę powrotną na dwóch łodziach, gdyż statek był nadal uwięziony w lodzie zatoki. Barents jednak zmarł w drodze 20 czerwca 1597, natomiast pozostali członkowie z van Heemskerkiem dotarli na Półwysep Kolski, skąd zostali zabrani do Holandii. Prowizoryczną chatkę, którą wybudowali członkowie wyprawy, odnaleziono dopiero w 1871 roku[1]. Cztery lata później odkryto jego pamiętnik[1]. Losy tej wyprawy stały się podstawą filmu Nova Zembla z 2011 roku.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d e f Willem Barents, [w:] Encyclopædia Britannica [dostęp 2017-06-20] (ang.).
- ↑ a b Willem Barents. nndb.com. [dostęp 2017-06-20]. (ang.).
- ↑ Willem Barents Facts. biography.yourdictionary.com. [dostęp 2017-06-20]. (ang.).