Wikipedysta:Winnetou14/Kościół katolicki w Anglii i Walii
Kościół katolicki w Anglii i Walii – katolicka wspólnota wiernych w Anglii i Walii, pozostająca pod zwierzchnictwem papieża.
Historia
[edytuj | edytuj kod]Początki chrześcijaństwa w Brytanii
[edytuj | edytuj kod]Ewangelizacja Anglii
[edytuj | edytuj kod]Średniowiecze
[edytuj | edytuj kod]Reformacja w Anglii
[edytuj | edytuj kod]{{Osobny artykuł|
Próba rekatolicyzacji Anglii
[edytuj | edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/c9/Cardinal_Reginald_Pole.jpg/150px-Cardinal_Reginald_Pole.jpg)
Po objęciu tronu w 1553, Maria I Tudor podjęła działania mające na celu odwrócenie skutków Reformacji w Anglii i jej powrót na łono Kościoła katolickiego. Królowa ponownie nawiązała, zerwane przez Henryka VIII stosunki z papieżem, który wysłał do Anglii Reginalda Pole'a. Papieski wysłannik został mianowany kardynałem i arcybiskupem Centerbury, na stanowisku którym zastąpił spalonego z inicjatywy królowej anglikańskiego arcybiskupa Tomasza Cranmera.
Królowa Maria rozpoczęła prześladowania protestantów, w czasie których zginęli m.in. John Rogers, który przełożył Biblię na język angielski, Laurence Saunders, Rowland Taylor i John Hooper, biskup Gloucester. Egzekucje trwały do końca panowania Marii i objęły ok. 300 osób, nazwanych potem męczennikami królowej Marii. Ważniejsze urzędy obsadzano katolikami.
Działania te nie przyniosły założonych skutków, gdyż po śmierci królowej w 1558, jej siostra i następczyni Elżbieta I Tudor ponownie restaurowała w Królestwie anglikanizm. Kilka godzin po śmierci Marii, zmarł również kardynał Reginald Pole, będący ostatnim katolickim arcybiskupem Canterbury.
Antykatolicyzm i dążenia do emancypacji katolików
[edytuj | edytuj kod]- Osobny artykuł:
- Osobny artykuł:
- Osobny artykuł:
- Osobny artykuł:
Odnowienie struktur kościelnych
[edytuj | edytuj kod]Anglokatolicyzm i ruch oksfordzki
[edytuj | edytuj kod]- Osobny artykuł:
- Osobny artykuł:
XX i XXI wiek
[edytuj | edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/03/Personal_Ordinariate_of_Our_Lady_of_Walsingham.svg/150px-Personal_Ordinariate_of_Our_Lady_of_Walsingham.svg.png)
W listopadzie 2009 papież Benedykt XVI wydał konstytucję apostolską Anglicanorum coetibus, w której to umożliwił anglikanom powrót do jedności z Kościołem katolickim, przy zachowaniu własnych tradycji i dziedzictwa liturgicznego. W rezultacie utworzono Ordynariat Personalny Matki Bożej z Walsingham, do którego przystąpiła grupa około tysiąca konwertytów z anglikanizmu, która odeszła z Kościoła Anglii na fali kontrowersji związanych z udzielaniem kobietom i homoseksualistom święceń. Analogiczne struktury utworzono w Stanach Zjednoczonych (Ordynariat Personalny Katedry Świętego Piotra) i w Australii (Ordynariat Personalny Matki Bożej Krzyża Południa).
Struktura
[edytuj | edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d7/English_and_Welsh_Catholic_Dioceses_Map.png/300px-English_and_Welsh_Catholic_Dioceses_Map.png)
Kościół katolicki w Anglii i Walii dzieli sie na 22 diecezje obrządku łacińskiego, wchodzące w skład 5 metropolii. Oprócz nich działają dwie diecezje obrządku wschodniego: greckokatolicka eparchia Świętej Rodziny w Londynie oraz syromalabarska eparchia Wielkiej Brytanii. Biskupi są zrzeszeni w Konferencji Biskupów Katolickich Anglii i Walii
Jednostki podległe bezpośrednio Stolicy Apostolskiej
[edytuj | edytuj kod]Statystyki
[edytuj | edytuj kod]W 2011 w Anglii i Walii mieszkało 4,15 mln katolików[1], co stanowiło 7,4% populacji.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ 2011 Census: KS209EW Religion, local authorities in England and Wales. [dostęp 2017-03-14].
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]- Kościół katolicki w Wielkiej Brytanii
- Kościół katolicki w Szkocji
- Kościół katolicki w Irlandii i Irlandii Północnej
Kategoria:Kościół katolicki w Anglii Kategoria:Kościół katolicki w Walii