War (zespół muzyczny)
![]() | |
Rok założenia | |
---|---|
Rok rozwiązania | |
Pochodzenie | |
Gatunek | |
Strona internetowa |
War – amerykańska grupa funkowa działająca w latach siedemdziesiątych i na początku osiemdziesiątych XX wieku. Jej korzenie sięgają początku lat sześćdziesiątych, gdy Howard Scott i Harold Brown założyli w Compton w Kalifornii zespół Creators. Później dołączyli Charles Miller (1939–1980), B.B. Dickerson i Lonnie Jordan. Grupa nagrała kilka singli dla wytwórni Dore Records. W 1968 nastąpiły zmiany w składzie – dołączył perkusista Thomas Sylvester "Papa Dee" Allen (grający poprzednio z Dizzym Gillespiem, a basista Peter Rosen na krótko zastąpił B.B. Dickersona (Rosen zmarł na skutek przedawkowania narkotyków). Zespół zmienił nazwę na Nightshift i rozpoczął współpracę z futbolistą i piosenkarzem Deaconem Jonesem. Punktem zwrotnym w karierze grupy była sugestia Jerry'ego Goldsteina, że istnieje możliwość współpracy z Erikiem Burdonem (ex The Animals) oraz Lee Oskarem (właśc. Oskar Levetin Hansen), muzykiem duńskiego pochodzenia grającym na harmonijce.
Eric Burdon zmienił nazwę zespołu na War i pod tą nazwą w 1970 roku ujrzała światło dzienne pierwsza płyta zespołu, nosząca tytuł Eric Burdon Declares "WAR". Wydane na singlu nagranie "Spill the Wine" osiągnęło sporą popularność, a następny album, The Black-Man's Burdon, powtórzył sukces pierwszego. W 1971 roku Burdon w trakcie europejskiej trasy koncertowej oświadczył, że jest zbyt wyczerpany, by kontynuować występy i opuścił grupę. Wydana bez Burdona płyta zatytułowana po prostu War nie zaliczała się do udanych. Dopiero następna, The World Is a Ghetto, zawierająca przebój "The Cisco Kid" ugruntowała pozycję kapeli jako jednej z najpopularniejszych grup funkowych.
W 1978 roku odszedł B.B. Dickerson, a niedługo potem zamordowany został Charles Miller. Grupa podjęła kilka prób odzyskania popularności, ale częste roszady personalne temu nie sprzyjały. Nie pomogła również zmiana producenta i wytwórni. Wydany w 1982 roku album Outlaw odniósł umiarkowany sukces, podobnie jak i następny Life (Is So Strange). Dokonana po ponad dziesięciu latach, w roku 1994, próba powrotu z albumem kompletnie zawiodła.
Dyskografia
[edytuj | edytuj kod]- 1970 Eric Burdon Declares War
- 1.„The Vision of Rassan” [7:40]
- a.Dedication
- b.Roll on Kirk
- 2.„Tobacco Road” [14:24]
- a.Tobacco Road
- b.I Have a Dream
- c.Tobacco Road
- 3.„Spill the Wine” [4:51]
- 4.„Blues for Memphis Slim” [13:08]
- a.Birth
- b.Mr. Charlie
- c.Danish Pastry
- d.Mother Earth
- 5.„You're No Stranger” [1:55]
- 1970 The Black-Man's Burdon (album dwupłytowy)|
- ; Strona A
- „Paint It Black Medley”
- „Spirit”
- „Beautiful New Born Child”
- „Nights in White Satin I”
- „The Bird & the Squirrel”
- „Nuts, Seeds & Life”
- „Out of Nowhere”
- „Nights in White Satin II”
- ; Strona B
- „Sun/Moon”
- „Pretty Colours”
- „Gun”
- „Jimbo”
- „Bare Back Ride”
- „Home Cookin'”
- „They Can't Take Away Our Music”
- 1971 War
- „Sun Oh Son”
- „Lonely Feelin'”
- „Back Home”
- „War Drums”
- „Vibeka”
- „Fidel's Fantasy”
- 1971 All Day Music
- „All Day Music"
- „Get Down”
- „That's What Love Will Do”
- „There Must Be a Reason”
- „Nappy Head”
- „Slippin' Into Darkness”
- „Baby Brother”
- 1972 The World Is a Ghetto
- „The Cisco Kid”
- „Where Was You At”
- „City, Country, City”
- „Four Cornered Room”
- „The World Is a Ghetto”
- „Beetles in the Bog”
- 1973 Deliver the Word
- „H2Overture”
- „In Your Eyes”
- „Gypsy Man”
- „Me and Baby Brother”
- „Deliver the Word”
- „Southern Part of Texas”
- „Blisters”
- 1973 Live (album dwupłytowy)
- Strona A
- „Introduction” by E. Rodney Jones of Radio Station WVON, Chicago
- „Sun Oh Son”
- „The Cisco Kid”
- „Slippin' into Darkness”
- „Slippin', Part 2”
- Strona B
- „All Day Music”
- „Ballero”
- „Lonely Feelin'”
- „Get Down”
- 1975 Why Can't We Be Friends?
- „Don't Let No One Get You Down”
- „Lotus Blossom”
- „Heartbeat”
- „Leroy's Latin Lament (Medley)”
- „Smile Happy”
- „So”
- „Low Rider”
- „In Mazatlan”
- „Why Can't We Be Friends”
- 1976 Love Is All Around (wydana po latach trzecia płyta z Erikiem Burdonem)
- „Love Is All Around” (czerwiec 1970, sesja The Black-Man's Burdon)
- „Tobacco Road” (sierpień 1969, przerobiona wersja znalazła się na Eric Burdon Declares War)
- „Home Dream” (sierpień 1969)
- „Magic Mountain” (styczeń 1970, sesja Eric Burdon Declares War)
- „A Day in the Life” (styczeń 1970, sesja Eric Burdon Declares War)
- „Paint It Black Medley” (nagranie dokonane na żywo we wrześniu 1969 roku w Whiskey a Go Go w Los Angeles)
- 1976 Greatest Hits
- „All Day Music”
- „Slippin' into Darkness”
- „The World Is a Ghetto”
- „The Cisco Kid”
- „Gypsy Man”
- „Me and Baby Brother”
- „Southern Part of Texas”
- „Why Can't We Be Friends?”
- „Low Rider”
- „Summer”
- 1983 Platinum Jazz (kompilacja wydana jako dwa LP, wznowiona na 1 CD; pierwsza i jedyna płyta War notowana na listach jazzowych i jedyna platynowa płyta w historii wytwórni Blue Note Records)
- „War Is Coming! War Is Coming!” (wcześniej niepublikowane)
- „Slowly We Walk Together” (wcześniej niepublikowane)
- „Platinum Jazz” (ścieżka dźwiękowa filmu The River Niger)
- „I Got You” (ścieżka dźwiękowa filmu The River Niger)
- „L.A. Sunshine” (singel z 1977 roku)
- „River Niger” (ścieżka dźwiękowa filmu The River Niger)
- „H2Overture” (z Deliver The Word)
- „City, Country, City” (z The World Is A Ghetto)
- „Smile Happy” (z Why Can't We Be Friends?)
- „Deliver the Word” (wcześniej niepublikowana wersja)
- „Nappy Head” (z All Day Music)
- „Four Cornered Room” (z The World Is A Ghetto)
- 1977 Galaxy
- „Galaxy”
- „Baby Face (She Said Do Do Do Do)”
- „Sweet Fighting Lady”
- „The Seven Tin Soldiers”
- 1977 Soundrack do filmu Youngblood
- „Youngblood (Livin' in the Streets)”
- „Sing a Happy Song”
- „Keep on Doin'”
- „The Kingsmen Sign”
- „Walking to War”
- „This Funky Music Makes You Feel Good”
- „Junk Yard”
- „Superdude”
- „Youngblood & Sybil”
- „Flying Machine (The Chase)”
- „Searching for Youngblood & Rommel”
- „Youngblood (Livin' in the Streets)” – Reprise
- 1979 The Music Band, Vol. 1
- „The Music Band”
- „Corns & Callouses (Hey Dr. Shoals)”
- „I'm the One Who Understands”
- „Good, Good Feelin'”
- „Millionaire”
- „All Around the World”
- 1979 The Music Band, Vol. 2
- „Don't Take It Away”
- „I'll Be Around”
- „I'll Take Care of You”
- „Night People”
- „The World Is a Ghetto”
- „The Music Band 2 (We Are the Music Band)”
- 1982 Outlaw
- „Cinco De Mayo”
- „Outlaw”
- „The Jungle”
- „Just Because”
- „Baby It's Cold Outside”
- „I'm About Somebody”
- „You Got the Power”
- „Cinco De Mayo
- 1983 Life (Is So Strange)
- „Life (Is So Strange)”
- „Happiness”
- „W.W. III (Medley)”
- „Shake It Down”
- „Summer Dreams”
- „U-2 (Medley)”
- „War”
- „East L.A.”
- „Wild Rodriguez”
- „I'm the One (Who Understands)”
- „Da Roof”
- „The Smuggler”
- „U B O.K.”
- „Let Me Tell You”
- „Smile for Me”
- „What If”
- „Angel”
- „Homeless Hero”
Wszystkie płyty z wyjątkiem Outlaw, Life (Is So Strange) i zostały nagrane przez zespół w składzie:
- Harold Brown – perkusja
- Papa Dee Allen (1931–1988) – konga, instrumenty perkusyjne
- Bee Bee Dickerson – bas, śpiew
- Howard Scott – gitara, śpiew
- Lee Oskar – harmonijka
- Charles Miller (1939-1980) – saksofony, flety
- Lonnie Jordan – organy, fortepian
Na Eric Burdon Declares War, The Black-Man's Burdon i Love Is All Around dodatkowo
- Eric Burdon – śpiew (te trzy płyty często dodawane są do dyskografii Erica Burdona)
natomiast na The Music Band, Vols. 1 & 2
- Alice Tweed Smith – śpiew
Płyta Outlaw została nagrana przez zespół w składzie:
- Harold Brown – perkusja
- Papa Dee Allen – konga, instrumenty perkusyjne
- Ron Hammon – perkusja, instrumenty perkusyjne, śpiew
- Luther Rabb – bas, śpiew
- Howard Scott – gitara, śpiew
- Lee Oskar – harmonijka
- Pat Rizzo – saksofony, flety
- Lonnie Jordan – organy, fortepian
- Howard Scott – gitara, śpiew
- Lonnie Jordan – gitara basowa
- Ronnie Hammon – perkusja, instrumenty perkusyjne, śpiew
- Harold Brown – perkusja
- Rae Valentine – programowanie (syn Harolda Browna)
- Kerry Campbell – saksofon
- Charles Green – saksofon
- Tetsuya 'Tex' Nakamura – harmonijka
- Sal Rodriquez – instrumenty perkusyjne, śpiew
- oraz gościnnie Lee Oskar i José Feliciano