Tiatia
![Ziemia](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e9/Geographylogo.svg/20px-Geographylogo.svg.png)
![]() Wulkan w 1990 roku | |
Państwo | |
---|---|
Obwód | |
Położenie |
okręg miejski Jużno-Kurilskij↗ |
Wysokość |
1819 m n.p.m. |
Wybitność |
1819 m |
Położenie na mapie obwodu sachalińskiego ![]() | |
Położenie na mapie Rosji ![]() | |
![]() |
Tiatia (ros. Тятя, jap. Chacha-dake) – czynny wulkan w azjatyckiej części Rosji na wyspie Kunaszyr, jednej z wysp archipelagu Kuryli. Leży w północno-wschodniej części wyspy.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/57/Tyatya_ISS_cut.jpg/250px-Tyatya_ISS_cut.jpg)
Budowa
[edytuj | edytuj kod]Tiatia jest klasycznym przykładem stratowulkanu typu somma (tzw. somma-wulkanu). Jego stara kaldera (somma), w formie regularnego stożka, ma u podstawy średnicę 15–18 km, zaś przy górnej krawędzi ok. 2,5 km. Jej wysokość sięga 1485 m n.p.m. Nowy stożek wznosi się na wysokość 337 m ponad dno starej kaldery. Budują go lawy andezytowe i bazaltowe.
Roślinność
[edytuj | edytuj kod]Stoki wulkanu są prawie całkowicie porośnięte. W niższych położeniach są to lasy mieszane z sazą kurylską (Sasa kurilensis, z rodzaju Sasa z podrodziny bambusowych), w wyższych zarośla z brzozą Ermana (Betula ermanii, zwaną tu „kamienną brzozą”) i sosny karłowej (Pinus pumila).
Wulkan znajduje się na terenie Rezerwatu Kurylskiego[1].
Ostatnie erupcje
[edytuj | edytuj kod]Wulkan Tiatia należy do najbardziej aktywnych wulkanów Wysp Kurylskich. Ostatnie duże erupcje miały miejsce w latach 1812 i 1973.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Заповедник «Курильский» [online], kurilskiy.ru [dostęp 2021-10-31] .