Red Bull Racing
![]() Max Verstappen podczas Grand Prix Austrii 2023 | |
Pełna nazwa |
Oracle Red Bull Racing (od 2022) |
---|---|
Aktywna |
od 2005 |
Siedziba | |
Ważni ludzie | |
Założyciel | |
Dyrektor |
Christian Horner (od 2005) |
Dyrektor techniczny |
Adrian Newey (od 2006) |
Kierowcy |
Sergio Perez (od 2021) |
Kierowcy testowi | |
Inne | |
Debiut | |
Mistrzostwa konstruktorów |
|
Mistrzostwa kierowców |
|
Strona internetowa |
Red Bull Racing (od 2022 Oracle Red Bull Racing[a]) – austriacki (w sezonach 2005–2006 brytyjski[1]) zespół wyścigowy i konstruktor Formuły, powstały w 2005 roku[2] na bazie ekipy Jaguar Racing, odkupionego od koncernu Ford pod koniec 2004 roku.
Jest to jedna z dwóch ekip (obok RB) w stawce, będących w posiadaniu austriackiego producenta napojów energetycznych Red Bull[3]. Siedziba zespołu mieści się w Milton Keynes[2] w Wielkiej Brytanii, jednak zespół korzysta z austriackiej licencji[4].
Zespół zdobył siedmiokrotnie mistrzostwo świata konstruktorów w sezonach 2010, 2011, 2012, 2013, 2021 2022 oraz 2023. W klasyfikacji kierowców wygrywali Sebastian Vettel (cztery razy) i Max Verstappen (3 razy).
Szefem ekipy jest Brytyjczyk Christian Horner[5], który zarządza także zespołem Arden International, startującym w GP2 Series. W sezonach 2005-2006 zespół korzystał odpowiednio z jednostek napędowych Cosworth i Ferrari. W sezonach 2007-2018 jeździli z silnikami Renault, lecz przez trzy ostatnie sezony współpracy używali ich pod nazwą TAG Heuer. W latach 2019–2021 korzystali z jednostek napędowych dostarczanych przez Hondę, a od 2022 - z silników tworzonych przez Red Bull Powertrains.
W 2024 roku pododział zespłu Red Bull Racing pod nazwą Red Bull Advanced Technologies zbudował hybrydowy hipersamochód Red Bull RB17 korzystający z rozwiązań bolidów F1, powstając w limitowanej serii 50 egzemplarzy i będąc pierwszym w historii samochodem firmowanym marką Red Bull[6].
Historia
[edytuj | edytuj kod]Korzenie zespołu
[edytuj | edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/5c/Rubens_Barrichello_1999_Canada.jpg/150px-Rubens_Barrichello_1999_Canada.jpg)
- Osobne artykuły:
Korzenie Red Bull Racing sięgają ekipy Stewart Grand Prix, założonej w 1996 roku przez trzykrotnego mistrza świata Jackiego Stewarta i jego syna Paula[7]. Zespół był mocno powiązany z Fordem, który zgodził się dostarczać nowej ekipie jednostki napędowe[7][8]. Zespół uczestniczył w 49 wyścigach, zdobywając łącznie 47 punktów[9]. Jedyne zwycięstwo dla zespołu zapewnił Johnny Herbert podczas Grand Prix Europy 1999[10]. To właśnie w 1999 team zanotował swój najlepszy rezultat, zajmując czwarte miejsce w klasyfikacji konstruktorów[11].
W czerwcu 1999, Ford nabył zespół za 100 milionów dolarów[12]. 14 września 1999 dr Wolfgang Rietzle, dyrektor Jaguara ogłosił, że zespół będzie startował od sezonu 2000 pod nazwą Jaguar Racing[13]. Celem amerykańskiego koncernu miała być walka o tytuł mistrzowski w sezonie 2001, jednak do tego nie doszło[14]. Jaguar Racing brał udział w 85 wyścigach, zdobywając 49 punktów[15]. Eddie Irvine zapewnił ekipie dwa trzecie miejsca – w Grand Prix Monako 2001 i Grand Prix Włoch 2002[16]. Zespół najwyżej był sklasyfikowany w sezonach 2002-2004, zajmując siódme miejsce[15].
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/f8/Mark_Webber_2004_USA.jpg/150px-Mark_Webber_2004_USA.jpg)
Wycofanie się Jaguara i sprzedaż zespołu
[edytuj | edytuj kod]We wrześniu 2004 amerykański koncern motoryzacyjny Ford postanowił wystawić na sprzedaż zespół Jaguar Racing, tłumacząc swoją decyzję kłopotami finansowymi[17]. Dwa miesiące później, 15 listopada ogłoszono, że nowym właścicielem zespołu został Red Bull[18]. Szczegóły umowy nie zostały ujawnione, jednak brytyjski serwis BBC Sport podał, że szef firmy Red Bull Dietrich Mateschitz zapłacił za zespół jedynie symbolicznego 1 dolara, w zamian zobowiązując się zainwestować w ciągu trzech lat 400 milionów dolarów w ekipę z Milton Keynes[19].
Red Bull w Formule 1
[edytuj | edytuj kod]Po raz pierwszy marka Red Bull pojawiła się w Formule 1 w 1989 roku, kiedy koncern wspierał Gerharda Bergera[20]. W sezonie 1995 austriacki producent został tytularnym sponsorem Saubera. Współpraca ze szwajcarskim zespołem trwała do sprzedaży Jaguara[21]. Logo Red Bulla pojawiało się również na samochodach ekipy Arrows w sezonach 2001 i 2002, ze względu na to, że jednym z reprezentantów brytyjskiego zespołu był Enrique Bernoldi, wspierany przez Red Bulla[22].
Starty w Formule 1
[edytuj | edytuj kod]2005: Współpraca z Cosworthem
[edytuj | edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/2c/Christian_Klien_2005_Canada.jpg/210px-Christian_Klien_2005_Canada.jpg)
Po zakupie zespołu przez Red Bulla, szefem zespołu został Tony Purnell, wcześniej związany z zespołem z Milton Keynes. W styczniu 2005, Purnell wraz ze swoim bliskim współpracownikiem Davidem Pitchforthem zostali zwolnieni z zespołu – powodem zwolnienia miało być obsadzenie drugiego kierowcy[23]. Na jego miejsce powołano Christiana Hornera, szefa ekipy Arden International, który bezskutecznie starał się o wykupienie zespołu Jordan Grand Prix[24].
Pierwszym zakontraktowanym kierowcą został David Coulthard, który reprezentował zespoły Williams i McLaren[25]. O fotel drugiego kierowcy walczyli Christian Klien (jeżdżący dla Jaguara w sezonie 2004) i Vitantonio Liuzzi (mistrz Formuły 3000 z 2004)[26]. Początkowo partnerem zespołowym był Austriak, a Włoch otrzymał możliwość prowadzenia bolidu podczas piątkowych sesji treningowych[27]. W późniejszej części sezonu Ci dwaj kierowcy mieli wymieniać się swoimi rolami raz na cztery weekendy Grand Prix. Ostatecznie Red Bull Racing zadecydowało o tym, że Klien od Grand Prix Kanady powróci do bolidu na stałe, a Liuzzi został piątkowym testerem[28][29][30]. Podczas piątkowych treningów do Grand Prix Kanady i Grand Prix Stanów Zjednoczonych uczestniczył Amerykanin Scott Speed, który był członkiem Red Bull Driver Search (amerykańskiego odpowiednika Red Bull Junior Team)[31][32].
W pierwszym sezonie, kierowcy Red Bulla punktowali w jedenastu z dziewiętnastu wyścigów sezonu – najlepiej zaprezentował się Coulthard, który zajął czwarte miejsce w wyścigach o Grand Prix Australii i Grand Prix Europy[33][34]. Debiutancki sezon zakończył się dla ekipy zdobyciem siódmej pozycji w klasyfikacji konstruktorów, gdzie kierowcy RBR zgromadzili w sumie 34 punkty[35].
2006: Współpraca z Ferrari
[edytuj | edytuj kod]23 kwietnia 2005, w trakcie weekendu wyścigowego o Grand Prix San Marino zespół ogłosił podpisanie umowy z Ferrari na dostarczanie jednostek napędowych w sezonach 2006-2007[36]. Zbiegło się ze zmianą regulaminu technicznego i wprowadzeniem silników V8 o pojemności 2,4 litra. 8 listopada 2005, Red Bull Racing poinformował, że do ekipy dołączy Adrian Newey, pracujący do tej pory dla McLarena[37]
W składzie zespołu pozostali David Coulthard i Christian Klien[38][39]. Zmienił się trzeci kierowca zespołu, którym został Robert Doornbos[40]. Vitantonio Liuzzi i Scott Speed zostali reprezentantami Scuderia Toro Rosso, drugiego zespołu Red Bulla, powstałego na bazie włoskiej ekipy Minardi[41]
Początek sezonu był trudny dla Red Bull Racing – kierowcy zespołu łącznie zdobyli dwa punkty (za ósme miejsce Kliena w Grand Prix Bahrajnu[42] i Coultharda w Grand Prix Australii[43]. Podczas Grand Prix Monako, zespół zdobył pierwsze podium, za sprawą trzeciego miejsca Coultharda[44].
7 sierpnia 2006, ekipa poinformowała, że reprezentantami Red Bull Racing w sezonie 2007 będzie David Coulthard i Mark Webber[45]. W związku z tym, Red Bull zaproponował Christianowi Klienowi możliwość startów w serii DTM lub Champ Car[46]. Austriacki kierowca odrzucił propozycję startów w Ameryce i dzień później zespół rozwiązał kontrakt ze skutkiem natychmiastowym[47][48]. Miejsce Kliena zajął Robert Doornbos, zaś trzecim kierowcą został Michael Ammermüller[49].
W ciągu całego sezonu zespół Red Bull Racing zgromadził na swoim koncie szesnaście punktów i utrzymał siódmą pozycję w klasyfikacji konstruktorów[50].
2007-2015: Współpraca z Renault
[edytuj | edytuj kod]Od sezonu 2007 bolidy zespołu są napędzane silnikami Renault. Skład zespołu został zmieniony w niewielkim stopniu: swoje stanowisko zachował David Coulthard, jego nowym partnerem był natomiast Australijczyk Mark Webber. W 2008 roku na trzeciego kierowcę zespołu został wybrany Szwajcar, Sébastien Buemi, wicemistrz Formuły 3 Euro Series w sezonie 2007 i wicemistrz serii GP2 Asia w roku 2008 (był to pierwszy rok rozgrywania tej azjatyckiej serii). Po sezonie 2008 David Coulthard postanowił zakończyć karierę w F1, pozostając kierowcą testowym RBR. Jego następcą został Niemiec Sebastian Vettel, najmłodszy w historii kierowca, który wygrał Grand Prix Formuły 1[51]. Podczas GP Chin 2009 Vettel zdobył pierwsze dla zespołu zwycięstwo w Formule 1[52]. Ten wynik powtórzył w Wielkiej Brytanii, Japonii oraz w Zjednoczonych Emiratach Arabskich. Natomiast Mark Webber wygrał dwa wyścigi w Niemczech i Brazylii. Ostatecznie zespół zakończył sezon na drugim miejscu przez drugie miejsce w klasyfikacji kierowców Sebastiana Vettela i czwarte Marka Webbera. W sezonie 2010 Vettel wygrał pięć wyścigów (Malezja, Walencja, Japonia, Brazylia, ZEA), zaś Webber wygrał cztery wyścigi (Hiszpania, Monako, Wielka Brytania, Węgry). Ostatecznie Sebastian Vettel został mistrzem świata w sezonie 2010, a Webber zajął trzecie miejsce. Red Bull Racing został także mistrzem świata w klasyfikacji konstruktorów w sezonach 2010, 2011, 2012 oraz 2013.
2016-2018: Renault jako TAG Heuer
[edytuj | edytuj kod]2016
[edytuj | edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/9f/Red_Bull_duo_2016_Malaysia_Race.jpg/210px-Red_Bull_duo_2016_Malaysia_Race.jpg)
4 grudnia 2015 poinformowano, że Red Bull Racing w sezonie 2016 będzie korzystał z silników Renault pod nazwą TAG Heuer[53]. Po sezonie 2015, Infiniti przestał być sponsorem tytularnym zespołu[54]. Na początku sezonu 2016 zachowano Daniela Ricciardo i Daniiła Kwiata w składzie kierowców[55]. Ponadto ogłoszono, że Aston Martin nawiązał współpracę z Red Bull Racing[56].
Pierwszym wyścigiem Red Bulla na podium było Grand Prix Chin 2016, gdzie Kwiat zajął trzecie miejsce, przegrywając z Nico Rosbergiem i Sebastianem Vettelem[57]. Na początku wyścigu, Rosjanin swoim manewrem wyprzedzania doprowadził do kolizji obu kierowców Ferrari, przez co został skrytykowany przez Vettela[58]. W swoim domowym wyścigu, Kwiat doprowadził do dwóch kolizji, zmuszając niemieckiego kierowcę do przedwczesnego zakończenia wyścigu[59].
Przed wyścigiem w Hiszpanii doszło do zmiany – Max Verstappen, będący do tej pory w Scuderii Toro Rosso zajął miejsce Kwiata, zaś Rosjanin zajął miejsce niderlandzkiego kierowcy we włoskiej ekipie[60]. Tor Circuit de Barcelona-Catalunya okazał się szczęśliwy dla Verstappena, który skorzystał z kolizji kierowców Mercedesa, wygrywając wyścig[61], dodatkowo stając jeszcze sześć razy na podium[62]. Daniel Ricciardo wygrał w Malezji, będąc jeszcze siedem razy w pierwszej trójce[63]. W klasyfikacji konstruktorów, Red Bull Racing przegrało mistrzostwo o prawie 300 punktów z Mercedesem[64].
2017
[edytuj | edytuj kod]Ricciardo i Verstappen zostali w Red Bull Racing na sezon 2017. Kierowcy austriackiej ekipy wygrali trzy wyścigi (Australijczyk w Azerbejdżanie, Holender – w Malezji i Meksyku)[65][66][67]. Mimo tego, przegrali nie tylko z niemieckim zespołem w klasyfikacji konstruktorów, ale również i z Ferrari, zdobywając w sumie 368 punktów – wyżej w klasyfikacji generalnej był Ricciardo, który zajął piąte miejsce, wyprzedzając swojego kolegę zespołowego o 32 punkty[68]
2018
[edytuj | edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/2a/2018_Chinese_Grand_Prix_FP1_Daniel_Ricciardo_%2826708162217%29.jpg/170px-2018_Chinese_Grand_Prix_FP1_Daniel_Ricciardo_%2826708162217%29.jpg)
Austriacki zespół zachował dotychczasowy skład kierowców w sezonie 2018. 25 września 2017 ogłoszono, że Aston Martin został sponsorem tytularnym Red Bull Racing[69].
Pierwsze zwycięstwo w sezonie zapewnił Ricciardo podczas Grand Prix Chin, startując z szóstego pola startowego[70]. W następnym wyścigu doszło do kolizji obu kierowców Red Bulla, skutkiem czego było ich odpadnięcie[71]. W Monako, Australijczyk wygrał po uprzednim zdobyciu pole position, jednak była to dla niego ostatnia wygrana w Red Bullu[72]. W drugiej części sezonu, Verstappen zdołał ośmiokrotnie stanąć na podium, wygrywając wyścigi w Austrii i Meksyku[73][74].
Tym razem wyżej w klasyfikacji generalnej był Holender, który zajął czwarte miejsce, o dwa punkty mniej od Kimiego Räikkönena, zaś Red Bull Racing ponownie zajął trzecie miejsce, zdobywając łącznie 419 punktów[75]
2019-2021: Współpraca z Hondą
[edytuj | edytuj kod]2019
[edytuj | edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e1/Pierre_Gasly%2C_2019_Chinese_GP.jpg/210px-Pierre_Gasly%2C_2019_Chinese_GP.jpg)
W czerwcu 2018, Red Bull Racing ogłosił, że od sezonu 2019 przechodzi na jednostki napędowe Hondy, używane do tej pory przez juniorską ekipę Red Bulla, Scuderię Toro Rosso[76]. Przed rozpoczęciem sezonu dokonano zmiany partnera zespołowego Maksa Verstappena – po transferze Daniela Ricciardo do Renault[77][78], drugim kierowcą austriackiego zespołu został Pierre Gasly[79].
O ile Verstappen przed letnią przerwą zdążył zdobyć pięć miejsc na podium, w tym dwa zwycięstwa (w Austrii i Niemczech), o tyle Gasly miał problem ze zbliżaniem się do swojego kolegi zespołowego, notując najlepszy wynik w Wielkiej Brytanii, gdzie zajął czwarte miejsce. Przed Grand Prix Belgii zdecydowano o zamianie miejsc – miejsce francuskiego kierowcy w Red Bullu zajął Alexander Albon[80]. Do końca sezonu Max Verstappen zdobył trzy podia, w tym wygraną w Brazylii. W tym samym wyścigu, Alexander Albon jechał w wyścigu na drugiej pozycji, jednak na okrążenie przed końcem, w samochód tajskiego kierowcy uderzył Lewis Hamilton i ostatecznie Albon zajął dopiero czternaste miejsce[81]. W klasyfikacji konstruktorów, Red Bull Racing zajął trzecie miejsce, przegrywając tylko z Mercedesem i Ferrari[82].
2020
[edytuj | edytuj kod]Pod koniec sezonu 2019, Red Bull Racing ogłosił pozostawienie Alexa Albona w składzie na sezon 2020, zaś Max Verstappen przedłużył umowę z austriacką ekipą do 2023 roku[83][84].
Z powodu pandemii COVID-19 sezon ruszył w lipcu na Red Bull Ringu. W Austrii, Holender wycofał się z powodu awarii, natomiast Taj ponownie stanął przed szansą zdobycia pierwszego podium w karierze, jednak znów na jego drodze stanął Hamilton, który zderzył się z Albonem na 61. okrążeniu[85]. Tajlandczyk zrealizował ten cel w Grand Prix Toskanii 2020, gdzie przegrał tylko z duetem Mercedesa[86], stając na najniższym stopniu również w Bahrajnie[87]. Verstappen cały czas był w wysokiej formie, wygrywając dwa wyścigi – Grand Prix 70-lecia Formuły 1 i Grand Prix Abu Zabi i zaledwie czterokrotnie nie kończąc wyścigu. W klasyfikacji konstruktorów, Red Bull zajął drugie miejsce, zaś Holender przegrał walkę o wicemistrzostwo z Bottasem o dziewięć punktów[88].
2021
[edytuj | edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/2a/2021_United_States_Grand_Prix_17.jpg/210px-2021_United_States_Grand_Prix_17.jpg)
W październiku 2020 Honda poinformowała, że wycofa się z Formuły 1 z końcem sezonu 2021[89]. Ponadto pojawiły się wątpliwości co do przyszłości Alexandra Albona w zespole – wówczas Christian Horner potwierdził, że w razie zwolnienia tajskiego kierowcy z zespołu, partnerem zespołowym Maxa Verstappena zostanie kierowca spoza juniorskiego programu Red Bulla[90]. Miejscem w zespole byli łączeni Nico Hülkenberg[91] i Sergio Pérez[92]. 18 grudnia 2020, zespół ogłosił podpisanie kontraktu z Meksykaninem, zaś Albon pozostał w ekipie jako kierowca rezerwowy[93]. Po zakończeniu sezonu 2020, zespół stracił sponsoring tytularny, ze względu na to, że Aston Martin powrócił ze swoim zespołem, który powstał na bazie ekipy Racing Point[94].
Był to zdecydowanie lepszy sezon dla Maxa Verstappena, który wygrał dziesięć wyścigów i do końca walczył z Lewisem Hamiltonem o mistrzostwo, zdobywając je po zwycięstwie w Grand Prix Abu Zabi. Dodatkowo Holender wygrał sprint przed wyścigiem o Grand Prix Wielkiej Brytanii. Pérez zwyciężył w Grand Prix Azerbejdżanu i trzykrotnie kończył wyścigi na trzeciej pozycji. W klasyfikacji konstruktorów, Red Bull ponownie zajął drugie miejsce, mając 28 punktów straty do Mercedesa[95].
2022-2025: Silniki Hondy jako Red Bull
[edytuj | edytuj kod]2022
[edytuj | edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/df/RB18_JapaneseGP_FP2.jpg/180px-RB18_JapaneseGP_FP2.jpg)
W lutym 2021 potwierdzono, że austriacki koncern przejmie projekt silnika Hondy[96]. Kilka miesięcy później zespół poinformował, że japońska firma wciąż będzie wspierać Red Bulla, lecz prawa do silnika będzie miał Red Bull[97]. Ostatecznie pod koniec stycznia 2022, Helmut Marko przyznał, że Honda do 2025 roku będzie produkować silniki, pod szyldem RBPT, a sam producent unieważnił umowę o przekazaniu praw intelektualnych austriackiemu koncernowi[98].
Skład kierowców pozostał bez zmian – Sergio Pérez przedłużył umowę do końca sezonu 2022, zaś Max Verstappen – do 2028 roku[99][100]. Przed rozpoczęciem sezonu, nowym sponsorem tytularnym stajni została firma Oracle[101].
Verstappen obronił mistrzostwo, stając na podium w siedemnastu wyścigów, wygrywając piętnaście razy. Pérez jedenastokrotnie stawał na podium, wygrywając wyścigi w Monako i Singapurze. Zespół po raz pierwszy od 2013 wywalczył mistrzostwo konstruktorów, wyprzedzając Ferrari o 205 punktów[102].
2023
[edytuj | edytuj kod]Zespół pozostawił Sergio Péreza i Maksa Verstappena na sezon 2023. Rok ten był w wykonaniu Red Bull Racing jeszcze lepszy – kierowcy zespołu łącznie wygrali 21 z 22 wyścigów sezonu, będąc poza podium w Grand Prix Singapuru, gdzie Verstappen zajął piąte, a Pérez ósme miejsce[103]. Max Verstappen po raz trzeci sięgnął po mistrzostwo, wygrywając aż dziewiętnaście wyścigów, Sergio Pérez został wicemistrzem świata a Red Bull Racing obronił mistrzostwo konstruktorów zdobywając 860 punktów, ponad dwa razy więcej od Mercedesa[104].
Od 2026: Współpraca Red Bulla z Fordem
[edytuj | edytuj kod]27 lipca 2022 pojawiły się pierwsze informacje o partnerstwie Red Bulla z Porsche Motorsport, które miało wejść z początkiem 2026 roku[105]. Wniosek ten należało złożyć do organów antymonopolowych aż dwudziestu krajów, w tym spoza Unii Europejskiej[105]. Komunikat prasowy miał zostać opublikowany podczas Grand Prix Austrii 2022, lecz plany pokrzyżowała Światowa Rada Sportów Motorowych, która nie zatwierdziła ostatecznych przepisów dotyczących jednostek napędowych, mających wejść w życie od 2026 roku[105]. Ostatecznie, we wrześniu 2022 niemiecki koncern poinformował, że rozmowy z austriackim koncernem zakończyły się fiaskiem, ponieważ Red Bull nie chciał się zgodzić na odsprzedanie połowy udziałów w zespole[106]. Ostatecznie, 3 lutego 2023 poinformowano, że Ford nawiąże partnerstwo z austriackim zespołem począwszy od 2026 roku[107].
Wyniki w Formule 1
[edytuj | edytuj kod]- Osobny artykuł:
Źródło: Wyprzedź Mnie![108]
Sezon | Nazwa | Samochód | Silnik | Opony | Kierowcy | Punkty | Msc. |
---|---|---|---|---|---|---|---|
2005 | ![]() |
RB1 | Cosworth TJ2005 3.0 V10 | M | ![]() ![]() ![]() |
34 | 7 |
2006 | ![]() |
RB2 | Ferrari 056 2.4 V8 | M | ![]() ![]() ![]() |
16 | 7 |
2007 | ![]() |
RB3 | Renault RS27 2.4 V8 | B | ![]() ![]() |
24 | 5 |
2008 | ![]() |
RB4 | Renault RS27 2.4 V8 | B | ![]() ![]() |
29 | 7 |
2009 | ![]() |
RB5 | Renault RS27 2.4 V8 | B | ![]() ![]() |
153,5 | 2 |
2010 | ![]() |
RB6 | Renault RS27-2010 2.4 V8 | B | ![]() ![]() |
498 | 1 |
2011 | ![]() |
RB7 | Renault RS27-2011 2.4 V8 | P | ![]() ![]() |
650 | 1 |
2012 | ![]() |
RB8 | Renault RS27-2012 2.4 V8 | P | ![]() ![]() |
460 | 1 |
2013 | ![]() |
RB9 | Renault RS27-2013 2.4 V8 | P | ![]() ![]() |
596 | 1 |
2014 | ![]() |
RB10 | Renault Energy F1-2014 1.6 V6T | P | ![]() ![]() |
405 | 2 |
2015 | ![]() |
RB11 | Renault Energy F1-2015 1.6 V6T | P | ![]() ![]() |
187 | 4 |
2016 | ![]() |
RB12 | TAG Heuer 1.6 V6T | P | ![]() ![]() ![]() |
468 | 2 |
2017 | ![]() |
RB13 | TAG Heuer 1.6 V6T | P | ![]() ![]() |
368 | 3 |
2018 | ![]() |
RB14 | TAG Heuer 1.6 V6T | P | ![]() ![]() |
419 | 3 |
2019 | ![]() |
RB15 | Honda RA619H 1.6 V6T | P | ![]() ![]() ![]() |
417 | 3 |
2020 | ![]() |
RB16 | Honda RA620H 1.6 V6T | P | ![]() ![]() |
319 | 2 |
2021 | ![]() |
RB16B | Honda RA621H 1.6 V6T | P | ![]() ![]() |
559,5 | 2 |
2022 | ![]() |
RB18 | RBPT RBPTH001 1.6 V6T | P | ![]() ![]() |
759 | 1 |
2023 | ![]() |
RB19 | Honda RBPT RBPTH001 1.6 V6T | P | ![]() ![]() |
860 | 1 |
2024 | ![]() |
RB20 | Honda RBPT RBPTH002 1.6 V6T | P | ![]() ![]() |
408* | 1 |
* – sezon w trakcie
Red Bull RB17
[edytuj | edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/50/Redbull_RB17_2024_001.jpg/220px-Redbull_RB17_2024_001.jpg)
- Osobny artykuł:
W lipcu 2024 przedstawiono pierwszy w historii samochód marki Red Bull, który zbudował podzespół inżynierów Red Bull Racing, Red Bull Advanced Technologies, pod kierownictwem Adriana Neweya[109]. 1200-konny hybrydowy hipersamochód został zbudowany z myślą o poruszaniu się wyłącznie w warunkach torowych, bez homologacji zezwalającej jazdę na drogach publicznych. Masa pojazdu wyniosła 900 kilogramów, a podstawą napędu został nawiązujący rozwiązaniami technologicznymi do technologii F1 wolnossący silnik V8[110]. Red Bull Racing przewidział zbudowanie ściśle ograniczonej serii 50 egzemplarzy w cenie po 5 milionów funtów za każdy, poczynając od 2025 roku[111].
Uwagi
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ James Roberts, Nelly Pluto-Prondzyńska: 60. zwycięstwo zespołu Aston Martin Red Bull Racing w Formule 1. redbull.com, 2019-07-02. [dostęp 2023-11-26]. (pol.).
- ↑ a b Home – Team. RedBullRacing.com. [dostęp 2013-01-22]. (ang.).
- ↑ CONSTRUCTORS: RED BULL RACING. grandprix.com. [dostęp 2013-02-06]. (ang.).
- ↑ Press Release – International Court of Appeal – 08/04/2009. fia.com, 2009-04-08. [dostęp 2013-01-22]. (ang.).
- ↑ Home – Management. redbullracing.com. [dostęp 2013-01-22]. (ang.).
- ↑ EXCLUSIVE: Newey on the RB17 hypercar, his ‘amazing ride’ at Red Bull and what’s next. [dostęp 2024-08-22]. (ang.).
- ↑ a b Constructors — Stewart Grand Prix. grandprix.com. [dostęp 2023-05-02]. (ang.).
- ↑ STEWART GRAND PRIX JOINS FORMULA ONE. atlasf1.autosport.com, 1996-01-05. [dostęp 2023-05-02]. (ang.).
- ↑ Stewart. statsf1.com. [dostęp 2023-05-02]. (fr.).
- ↑ Stewart — Victoires. statsf1.com. [dostęp 2023-05-02]. (ang.).
- ↑ Klasyfikacje generalne 1999. f1wm.pl. [dostęp 2023-05-02]. (pol.).
- ↑ Ian Gordon: Motor Racing: Stewart sells up for pounds 100m. independent.co.uk, 1999-06-10. [dostęp 2023-05-02]. (pol.).
- ↑ Jaguar Announces Formula One Plans. independent.co.uk, 1999-09-14. [dostęp 2023-05-02]. (pol.).
- ↑ Mariusz Karolak: Stewart Grand Prix - rodzinny biznes w szkockim wydaniu. f1wm.pl, 2011-12-29. [dostęp 2023-05-02]. (pol.).
- ↑ a b Jaguar. statsf1.com. [dostęp 2023-05-02]. (fr.).
- ↑ Jaguar — Podiums. statsf1.com. [dostęp 2023-05-02]. (ang.).
- ↑ Marek Roczniak: Jaguar wycofuje się z Formuły 1. f1wm.pl, 2004-09-17. [dostęp 2023-05-02]. (pol.).
- ↑ Marek Roczniak: Jaguar Racing i Cosworth sprzedane. f1wm.pl, 2004-11-15. [dostęp 2023-05-02]. (pol.).
- ↑ Red Bull snaps up Jaguar F1 team. news.bbc.co.uk, 2004-11-15. [dostęp 2009-12-29]. (ang.).
- ↑ Poznajcie historię Gerharda Bergera. redbull.com, 2019-06-27. [dostęp 2023-05-02]. (pol.).
- ↑ Marek Roczniak: Red Bull prezentuje wstępną wersję malowania swoich bolidów. f1wm.pl, 2004-11-16. [dostęp 2009-12-29]. (pol.).
- ↑ Red Bull’s first attempt to appear on the grid. unracedf1.com, 2020-03-13. [dostęp 2023-05-02]. (ang.).
- ↑ Marek Roczniak: Spór o drugiego kierowcę powodem zmiany kierownictwa w Red Bull?. f1wm.pl, 2005-01-10. [dostęp 2009-12-29]. (pol.).
- ↑ Marek Roczniak: Christian Horner mianowany dyrektorem sportowym Red Bull Racing. f1wm.pl, 2005-01-07. [dostęp 2009-12-29]. (pol.).
- ↑ Marek Roczniak: David Coulthard kierowcą Red Bull Racing w sezonie 2005. f1wm.pl, 2004-12-17. [dostęp 2009-12-30]. (pol.).
- ↑ Marek Roczniak: Klien i Liuzzi podpisali roczne kontrakty z Red Bull Racing. f1wm.pl, 2005-01-05. [dostęp 2024-01-31]. (pol.).
- ↑ Marek Roczniak: Christian Klien wystartuje w Australii obok Davida Coultharda. f1wm.pl, 2005-02-18. [dostęp 2009-12-30]. (pol.).
- ↑ Marek Roczniak: Liuzzi nie weźmie udziału w domowym wyścigu na Monzy. f1wm.pl, 2005-08-02. [dostęp 2010-01-01]. (pol.).
- ↑ Marek Roczniak: Klien wystartuje także w wyścigu o Grand Prix Belgii. f1wm.pl, 2005-09-05. [dostęp 2009-12-30]. (pol.).
- ↑ Marek Roczniak: Klien wystartuje także w trzech ostatnich wyścigach sezonu. f1wm.pl, 2005-09-13. [dostęp 2009-12-30]. (pol.).
- ↑ Red Bull Driver Search - the whittling begins. grandprix.com, 2002-09-28. [dostęp 2024-01-31]. (ang.).
- ↑ Marek Roczniak: Red Bull potwierdza udział Speeda w piątkowych treningach. f1wm.pl, 2005-06-04. [dostęp 2009-12-30]. (pol.).
- ↑ Australie 2005 – Classement. statsf1.com. [dostęp 2024-02-03]. (fr.).
- ↑ Europe 2005 – Classement. statsf1.com. [dostęp 2024-02-03]. (fr.).
- ↑ 2005. statsf1.com. [dostęp 2024-02-03]. (fr.).
- ↑ Marek Roczniak: Ferrari będzie dostawcą silników dla Red Bull od 2006 roku. f1wm.pl, 2005-04-23. [dostęp 2010-01-01]. (pol.).
- ↑ Marek Roczniak: Newey dołącza do Red Bull (wiadomość oficjalna). f1wm.pl, 2005-11-08. [dostęp 2010-01-01]. (pol.).
- ↑ Marek Roczniak: Coulthard przedłużył kontrakt z Red Bull na sezon 2006. f1wm.pl, 2005-07-05. [dostęp 2010-01-01]. (pol.).
- ↑ Marek Roczniak: Red Bull Racing potwierdza pełny skład kierowców na sezon 2006. f1wm.pl, 2005-12-06. [dostęp 2010-01-01]. (pol.).
- ↑ Marek Roczniak: Doornbos piątkowym testerem Red Bull Racing. f1wm.pl, 2005-11-29. [dostęp 2010-01-01]. (pol.).
- ↑ Marek Roczniak: Liuzzi i Speed głównymi kierowcami Toro Rosso w 2006. f1wm.pl, 2005-12-06. [dostęp 2024-01-31]. (pol.).
- ↑ Marek Roczniak: Grand Prix Bahrajnu 2006 – rezultat wyścigu. f1wm.pl. [dostęp 2024-01-31]. (pol.).
- ↑ Marek Roczniak: Grand Prix Australii 2006 – rezultat wyścigu. f1wm.pl. [dostęp 2024-01-31]. (pol.).
- ↑ Monaco 2006. statsf1.com. [dostęp 2024-01-31]. (fr.).
- ↑ Marek Roczniak: Coulthard i Webber kierowcami Red Bull w sezonie 2007. f1wm.pl, 2006-08-07. [dostęp 2010-01-01]. (pol.).
- ↑ Mariusz Karolak: Red Bull oferuje Klienowi starty w Champ Car. f1wm.pl, 2006-08-10. [dostęp 2010-01-01]. (pol.).
- ↑ Maciej Czapiński: Klien odrzuca ofertę Red Bulla. f1wm.pl, 2006-09-09. [dostęp 2010-01-01]. (pol.).
- ↑ Marek Roczniak: Doornbos zastąpi Kliena począwszy od GP Chin (potwier.). f1wm.pl, 2006-09-10. [dostęp 2010-01-01]. (pol.).
- ↑ Marek Roczniak: Ammermuller poprowadzi trzeci bolid RBR w Chinach i Japonii. f1wm.pl, 2006-09-27. [dostęp 2010-01-01]. (pol.).
- ↑ 2006. statsf1.com. [dostęp 2024-02-03]. (fr.).
- ↑ Igor Szmidt, Maraz: Vettel potwierdzony w Red Bull Racing na sezon 2009. f1wm.pl, 2008-07-17. [dostęp 2009-12-13]. (pol.).
- ↑ Vettel leads Red Bull to maiden one-two victory in China. formula1.com, 2009-04-19. [dostęp 2009-12-13]. (ang.).
- ↑ Paweł Zając: Red Bull będzie korzystał z silników TAG Heuer. f1wm.pl, 2015-12-04. [dostęp 2024-01-20]. (pol.).
- ↑ Mateusz Szymkiewicz: Red Bull potwierdza zakończenie współpracy z Infiniti. f1wm.pl, 2015-12-06. [dostęp 2024-01-20]. (pol.).
- ↑ Mateusz Szymkiewicz: Horner zapowiada pozostanie Ricciardo oraz Kwiata w Red Bullu na sezon 2016. f1wm.pl, 2015-08-24. [dostęp 2024-01-20]. (pol.).
- ↑ Mateusz Szymkiewicz: Aston Martin nawiązał współpracę z Red Bull Racing. f1wm.pl, 2016-03-17. [dostęp 2024-01-20]. (pol.).
- ↑ Chine 2016. statsf1.com. [dostęp 2024-01-20]. (fr.).
- ↑ Nataniel Piórkowski: Vettel krytykuje Kwiata za agresywną jazdę w pierwszym zakręcie. f1wm.pl, 2016-04-17. [dostęp 2024-01-20]. (pol.).
- ↑ Nataniel Piórkowski: Kwiat otrzymał trzy punkty karne za kolizje z Vettelem. f1wm.pl, 2016-05-01. [dostęp 2024-01-20]. (pol.).
- ↑ Łukasz Godula: Verstappen zasiądzie za kierownicą Red Bulla w GP Hiszpanii. f1wm.pl, 2016-05-05. [dostęp 2024-01-20]. (pol.).
- ↑ Espagne 2016. statsf1.com. [dostęp 2024-01-20]. (fr.).
- ↑ Max Verstappen – Podiums. statsf1.com. [dostęp 2024-01-20]. (fr.).
- ↑ Daniel Ricciardo – Podiums. statsf1.com. [dostęp 2024-01-20]. (fr.).
- ↑ 2016. statsf1.com. [dostęp 2024-01-20]. (fr.).
- ↑ Azerbaïdjan 2017. statsf1.com. [dostęp 2024-01-20]. (fr.).
- ↑ Malaisie 2017. statsf1.com. [dostęp 2024-01-20]. (fr.).
- ↑ Mexique 2017. statsf1.com. [dostęp 2024-01-20]. (fr.).
- ↑ 2016. statsf1.com. [dostęp 2024-01-20]. (fr.).
- ↑ Nataniel Piórkowski: Aston Martin zostanie sponsorem tytularnym Red Bull Racing. f1wm.pl, 2017-09-25. [dostęp 2024-01-20]. (pol.).
- ↑ Chine 2018. statsf1.com. [dostęp 2024-01-20]. (fr.).
- ↑ Azerbaïdjan 2018. statsf1.com. [dostęp 2024-01-20]. (fr.).
- ↑ Monaco 2018. statsf1.com. [dostęp 2024-01-20]. (fr.).
- ↑ Autriche 2018. statsf1.com. [dostęp 2024-01-20]. (fr.).
- ↑ Mexique 2018. statsf1.com. [dostęp 2024-01-20]. (fr.).
- ↑ 2018. statsf1.com. [dostęp 2024-01-20]. (fr.).
- ↑ Mateusz Szymkiewicz: Red Bull oficjalnie przechodzi na jednostki Hondy od sezonu 2019. f1wm.pl, 2018-06-19. [dostęp 2024-01-20]. (pol.).
- ↑ Nataniel Piórkowski: Daniel Ricciardo odejdzie z Red Bulla po sezonie 2018. f1wm.pl, 2018-08-03. [dostęp 2024-01-20]. (pol.).
- ↑ Nataniel Piórkowski: Renault potwierdziło podpisanie kontraktu z Danielem Ricciardo. f1wm.pl, 2018-08-03. [dostęp 2024-01-20]. (pol.).
- ↑ Mateusz Szymkiewicz: Pierre Gasly dołączy do Red Bull Racing w sezonie 2019. f1wm.pl, 2018-08-20. [dostęp 2024-01-20]. (pol.).
- ↑ Łukasz Godula: Albon zastąpi Gasly'ego w Red Bullu. f1wm.pl, 2019-08-12. [dostęp 2024-01-20]. (pol.).
- ↑ Brésil 2019. statsf1.com. [dostęp 2024-01-20]. (fr.).
- ↑ 2019. statsf1.com. [dostęp 2024-01-20]. (fr.).
- ↑ Mateusz Szymkiewicz: Albon utrzyma posadę w Red Bullu na sezon 2020. f1wm.pl, 2019-11-12. [dostęp 2024-01-20]. (pol.).
- ↑ Mateusz Szymkiewicz: Verstappen pozostanie kierowcą Red Bulla do 2023 roku. f1wm.pl, 2020-01-07. [dostęp 2024-01-20]. (pol.).
- ↑ Autriche 2020. statsf1.com. [dostęp 2024-01-20]. (fr.).
- ↑ Toscane 2020. statsf1.com. [dostęp 2024-01-20]. (fr.).
- ↑ Bahrein 2020. statsf1.com. [dostęp 2024-01-20]. (fr.).
- ↑ 2020. statsf1.com. [dostęp 2024-01-20]. (fr.).
- ↑ Mateusz Szymkiewicz: Honda wycofa się z Formuły 1 po sezonie 2021. f1wm.pl, 2020-10-02. [dostęp 2024-01-20]. (pol.).
- ↑ Mateusz Szymkiewicz: Horner: Jeśli zwolnimy Albona, weźmiemy kierowcę spoza programu. f1wm.pl, 2020-10-24. [dostęp 2024-01-20]. (pol.).
- ↑ Mateusz Szymkiewicz: Hulkenberg: Myśl o posadzie w Red Bullu rozgrzewa mnie. f1wm.pl, 2020-11-28. [dostęp 2024-01-20]. (pol.).
- ↑ Mateusz Szymkiewicz: Perez: Red Bull jest moją jedyną opcją na pozostanie w F1. f1wm.pl, 2020-11-26. [dostęp 2024-01-20]. (pol.).
- ↑ Mateusz Szymkiewicz: Red Bull potwierdza umowę z Perezem na sezon 2021. f1wm.pl, 2020-12-18. [dostęp 2024-01-20]. (pol.).
- ↑ Mateusz Szymkiewicz: Aston Martin oficjalnie potwierdza powrót do F1 w sezonie 2021. f1wm.pl, 2020-04-01. [dostęp 2024-01-20]. (pol.).
- ↑ 2021. statsf1.com. [dostęp 2024-01-20]. (fr.).
- ↑ Nataniel Piórkowski: Red Bull potwierdza przejęcie projektu silnika Hondy po sezonie 2021. f1wm.pl, 2021-02-15. [dostęp 2024-01-20]. (pol.).
- ↑ Mateusz Szymkiewicz: Red Bull utrzyma wsparcie Hondy w sezonie 2022. f1wm.pl, 2021-10-07. [dostęp 2024-01-20]. (pol.).
- ↑ Mateusz Szymkiewicz: Marko: Honda utrzyma produkcję silnika do końca 2025 roku. f1wm.pl, 2022-01-27. [dostęp 2024-01-20]. (pol.).
- ↑ Łukasz Godula: Sergio Perez przedłużył kontrakt z Red Bullem. f1wm.pl, 2021-08-27. [dostęp 2024-01-20]. (pol.).
- ↑ Maciej Wróbel: Verstappen pozostanie w Red Bull Racing do 2028 roku. f1wm.pl, 2022-03-03. [dostęp 2024-01-20]. (pol.).
- ↑ Mateusz Szymkiewicz: Oracle zostało nowym sponsorem tytularnym Red Bulla. f1wm.pl, 2022-02-09. [dostęp 2024-01-20]. (pol.).
- ↑ 2022. statsf1.com. [dostęp 2024-01-20]. (fr.).
- ↑ Singapour 2023. statsf1.com. [dostęp 2024-01-20]. (fr.).
- ↑ 2023. statsf1.com. [dostęp 2024-01-20]. (fr.).
- ↑ a b c Nataniel Piórkowski: Autosport: Porsche przejmie 50% udziałów w teamie Red Bulla. f1wm.pl, 2022-07-27. [dostęp 2024-01-20]. (pol.).
- ↑ Nataniel Piórkowski: Porsche ogłosiło fiasko negocjacji z Red Bullem. f1wm.pl, 2022-09-09. [dostęp 2024-01-20]. (pol.).
- ↑ Nataniel Piórkowski: Ford ogłosił powrót do F1 od 2026 roku. f1wm.pl, 2023-02-03. [dostęp 2024-01-20]. (pol.).
- ↑ Red Bull. f1wm.pl. [dostęp 2022-04-24]. (pol.).
- ↑ RB17 REVEALED: ADRIAN NEWEY’S LAST RED BULL CAR DESIGN. [dostęp 2024-08-22]. (ang.).
- ↑ NEWEY’S F1-INSPIRED RED BULL RB17 HYPERCAR REVEALED AT GOODWOOD. [dostęp 2024-08-22]. (ang.).
- ↑ Red Bull RB17 hypercar unveiled: 1,200-hp naturally-aspirated V10 redlines at 15,000 rpm. [dostęp 2024-08-22]. (ang.).
- ↑ Red Bull – Entrant [online], chicanef1.com [dostęp 2022-04-24] (ang.).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Oficjalna strona zespołu. redbullracing.redbull.com. [dostęp 2017-12-29]. (ang.).
Formuły 1 uczestniczących obecnie w mistrzostwach świata | Chronologia konstruktorów||||||||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
1950 | 1966 | 1970 | 1978 | 1981 | 1985 | 1986 | 1991 | 1993 | 1997 | 1998 | 1999 | 2000 | 2001 | 2002 | 2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2015 | 2016 | 2018 | 2019 | 2020 | 2021 | 2024 |
Ferrari | ||||||||||||||||||||||||||||||
McLaren | ||||||||||||||||||||||||||||||
Tyrrell | BAR | Honda | Brawn | Mercedes | ||||||||||||||||||||||||||
Williams | ||||||||||||||||||||||||||||||
Toleman | Benetton | Renault | Lotus | Renault | Alpine | |||||||||||||||||||||||||
Minardi | Toro Rosso | AlphaTauri | RB | |||||||||||||||||||||||||||
Jordan | Midland | Spyker | Force India | Racing Point | Aston Martin Aramco | |||||||||||||||||||||||||
Sauber | BMW Sauber | Sauber | Alfa Romeo | Kick Sauber | ||||||||||||||||||||||||||
Stewart | Jaguar | Red Bull Racing | ||||||||||||||||||||||||||||
Haas |