Preriokur bażanci
Wygląd
Tympanuchus phasianellus[1] | |||
(Linnaeus, 1758) | |||
![]() Samiec | |||
![]() Samica w trawie | |||
Systematyka | |||
Domena | |||
---|---|---|---|
Królestwo | |||
Typ | |||
Podtyp | |||
Gromada | |||
Podgromada | |||
Infragromada | |||
Rząd | |||
Rodzina | |||
Podrodzina | |||
Plemię | |||
Rodzaj | |||
Gatunek |
preriokur bażanci | ||
Synonimy | |||
| |||
Podgatunki | |||
| |||
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3] | |||
![]() | |||
Zasięg występowania | |||
![]() |
Preriokur bażanci[4] (Tympanuchus phasianellus) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny kurowatych (Phasianidae). Występuje od Alaski do Zatoki Hudsona i na południe do środkowych Stanów Zjednoczonych. Nie jest zagrożony wyginięciem.
Systematyka
[edytuj | edytuj kod]Wyróżniono siedem podgatunków T. phasianellus[5][6]:
- T. phasianellus caurus – Alaska, północno-zachodnia Kanada.
- T. phasianellus kennicotti – centralne Terytoria Północno-Zachodnie (Kanada).
- T. phasianellus phasianellus – środkowa Kanada.
- T. phasianellus columbianus – Kolumbia Brytyjska do zachodniego Kolorado.
- †T. phasianellus hueyi – Nowy Meksyk.
- T. phasianellus jamesi – północno-środkowa Alberta do północno-środkowych USA.
- T. phasianellus campestris – centralna Kanada do Wisconsin
Morfologia
[edytuj | edytuj kod]- Charakterystyka
- Wyraźny dymorfizm płciowy. Kogut (samiec) ma całe ciało pokryte brązowymi piórami z rysunkiem w jasnokremowe plamki; brzuch jaśniejszy. Ogon zakończony kilkoma czarnymi, poprzecznymi, nieregularnymi pasami. Nogi opierzone, stopy szarobrązowe. Gardło jasnokremowe, brew czerwona. Dziób krótki, mocny, ciemnobrązowy. Samica ma czarno-brązowo-kremowe pióra. Pod okiem brązowa plama. Dziób ciemnobrązowy. Spód, poza piersią, jasny.
- Wymiary
Ekologia
[edytuj | edytuj kod]- Biotop
- Bardzo różnorodny, od suchych prerii do terenów bagnistych.
- Pożywienie
- Rośliny, owoce i nasiona oraz ziarna zbóż. Latem także owady takie jak: koniki polne, świerszcze, chrząszcze, muszki, mrówki i ćmy[8].
- Lęgi
- Ciekawe toki. Składa 9–12 jaj, które wysiaduje 21–23 dni[8].
Status
[edytuj | edytuj kod]Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje preriokura bażanciego za gatunek najmniejszej troski (LC – least concern) nieprzerwanie od 1988 roku. Trend liczebności populacji jest spadkowy[3].
Podgatunek T. phasianellus hueyi z Nowego Meksyku wymarł, ostatnie stwierdzenie miało miejsce w 1952 roku[3].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Tympanuchus phasianellus, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- ↑ McGowan 1994 ↓, s. 409.
- ↑ a b c Tympanuchus phasianellus, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species (ang.).
- ↑ Systematyka i nazewnictwo polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Plemię: Tetraonini Leach, 1820 (wersja: 2020-07-21). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2020-08-25].
- ↑ F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Pheasants, partridges, francolins. IOC World Bird List (v10.2). [dostęp 2020-08-30]. (ang.).
- ↑ Sharp-tailed Grouse (Tympanuchus phasianellus). IBC: The Internet Bird Collection. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-04-30)]. (ang.).
- ↑ Keller i in. 2003 ↓, s. 59.
- ↑ a b Sharp-tailed Grouse Life History. [w:] All About Birds [on-line]. Cornell Lab of Ornithology. [dostęp 2020-08-30]. (ang.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- P. J. K. McGowan: Family Phasianidae (Pheasants and Partridges). W: Josep del Hoyo, Andrew Elliott, Jordi Sargatal: Handbook of the Birds of the World. Cz. 2: New World Vultures to Guineafowl. Barcelona: Lynx Edicions, 1994. ISBN 84-87334-15-6. (ang.).
- Elisabeth Keller, Einhard Bezzel, Klaus Koenig, Bruno Kremer, Josef H. Reichholf (red.), Frieder Sauer, Klaus-L. Schuchmann, Angelika Sigl, Reinhard Witt, Gunther Steinbach (red.), Andrzej Kruszewicz (tłum.), Beata Bałucińska (tłum.): Ptaki. Cz. 2. Warszawa: Świat Książki, 2003, seria: Leksykon zwierząt. ISBN 83-7311-181-6.
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Zdjęcia i nagrania audiowizualne. [w:] eBird [on-line]. Cornell Lab of Ornithology. (ang.).