Klasztor podwójny
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/fc/S%C3%A3o_Frutuoso_-_Galeria_dos_Arcebispos_de_Braga.png/220px-S%C3%A3o_Frutuoso_-_Galeria_dos_Arcebispos_de_Braga.png)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/8b/Fontevraud3.jpg/220px-Fontevraud3.jpg)
Klasztor podwójny – wspólnota zakonna, w której mnisi i mniszki żyją wspólnie pod przewodnictwem jednego przełożonego (lub przełożonej), zamieszkująca bądź ten sam budynek, bądź dwa nieodległe budynki, korzystająca ze wspólnych dóbr i wspólnie sprawująca liturgię[1].
Źródeł tego sposobu życia można doszukiwać się już u początków monastycyzmu (por. wspólnoty św. Bazylego i św. Makryny albo św. Pachomiusza i jego siostry). Z terenów Egiptu wspólnoty te rozprzestrzeniły się do Italii i Galii, a stamtąd na Półwysep Iberyjski, do Anglii oraz na tereny współczesnej Belgii i Holandii[2]. W Hiszpanii do tego typu klasztorów wstępowały nierzadko całe rodziny wraz z niewolnikami i służbą. Ta forma życia zakonnego wydała jednak niewielu świętych i nie zyskała sobie renomy. W Kościele wschodnim zanikła już w IX wieku, natomiast na Zachodzie (mimo kryzysu w wiekach VIII–X) pojawiała się do XIV wieku. Najdłużej przetrwała w obrządku maronickim (tereny Libanu) – aż do XVI wieku[3].
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Klauza 1984 ↓, s. 180.
- ↑ Klauza 1984 ↓, s. 181.
- ↑ Klauza 1984 ↓, s. 179.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Karol Klauza , „Rodzinna” forma klasztorów podwójnych w Hiszpanii, „Vox Patrum”, 6, 1984, s. 179–186, DOI: 10.31743/vp.10373, ISSN 2719-3586 .