Jules Massenet
![]() | |
Imię i nazwisko |
Jules Émile Frédéric Massenet |
---|---|
Data i miejsce urodzenia |
12 maja 1842 |
Pochodzenie | |
Data i miejsce śmierci |
13 sierpnia 1912 |
Instrumenty | |
Gatunki | |
Zawód | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() | |
![]() |
Jules Émile Frédéric Massenet (ur. 12 maja 1842 w Saint-Étienne, zm. 13 sierpnia 1912 w Paryżu)[1] – francuski kompozytor i pianista.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Jego ojciec był przemysłowcem, matka pianistką i pierwszą nauczycielką muzyki. W 1848 został przyjęty do paryskiego Konserwatorium; studiował tam grę fortepianową u A. Laurenta, grę na organach u F. Benoista oraz kompozycję u A. Thomasa, którą ukończył w 1859 zdobywając główną nagrodę w konkursie absolwentów Konserwatorium. W trakcie studiów okazjonalnie grał zarobkowo na perkusji w orkiestrach Théâtre Lyrique i Opéra de Paris. W 1863 otrzymał stypendium Prix de Rome za swą kantatę David Rizzio[1].
Podczas pobytu w Rzymie Massenet poznał Franciszka Liszta, u którego przez kolejne trzy lata pobierał nauki, doskonaląc swe umiejętności pianistyczne. W 1866 powrócił do Paryża, gdzie zaczął odnosić sukcesy dzięki swym operom takim jak La grand'Tante, Don César de Bazan, Marie-Magdeleine i Le Roi de Lahore. W 1878 został profesorem Konserwatorium Paryskiego; wykładał kontrapunkt, fugę i kompozycję[2].
Kawaler (1876), oficer (1887) i komandor (1899) Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja)[3].
Twórczość
[edytuj | edytuj kod]Wpływ na muzykę Masseneta mieli Giuseppe Verdi i Richard Wagner, zaś wpływy muzyki Masseneta można odnaleźć w twórczości włoskich werystów, Ruggero Leoncavalla i Pietro Mascagniego.
Massene skomponował 25 oper, które stanowią trzon jego dorobku artystycznego. Najbardziej znaną jest Manon (1884), z librettem H. Meilhaca i Ph. Gille’a wg powieści ojca Prévosta Historia Manon Lescaut i Kawalera de Grieux[2]. Komponował także kantaty, oratoria, suity i pieśni.
Ważniejsze opery
[edytuj | edytuj kod](podano rok premiery)
- Król z Lahore, 1877
- Herodiada (Hérodiade), 1881
- Manon, 1884
- Le Cid, 1885
- Esclarmonde, 1889
- Werther, 1893
- Thaïs, 1894
- Portret Manon (Le Portrait de Manon), 1894
- Sapho, 1897
- ’’Cendrillon’’ 1899
- Kuglarz Madonny (Le Jongleur de Notre Dame), 1902
- Don Quichotte, 1910
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Konieczna 2000 ↓, s. 124.
- ↑ a b Konieczna 2000 ↓, s. 125.
- ↑ Jules Emile Frédéric Massenet (LH/1778/38). Archives nationales. Site de Paris (www2.culture.gouv.fr)
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Aleksandra Konieczna: Massenet Jules. W: Encyklopedia muzyczna PWM. Elżbieta Dziębowska (red.). Wyd. I. T. 6: M część biograficzna. Kraków: PWM, 2000, s. 124-127. ISBN 83-224-0656-8. (pol.).
- Józef Kański: Przewodnik operowy, Warszawa: PWM, 1978
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Jules Massenet – twórczość tego autora dostępna w bibliotece cyfrowej International Music Score Library Project
- Jules Massenet w bazie AllMusic (ang.)
- Jules Massenet – nuty w bibliotece Polona
- ISNI: 0000000123199057
- VIAF: 14959005
- LCCN: n81023023
- GND: 118578723
- NDL: 00648924
- LIBRIS: 53hklgsp54fm427
- BnF: 13897189c
- SUDOC: 031212018
- SBN: CFIV023059
- NLA: 36186911
- NKC: jn19990005468
- BNE: XX878998, XX1024409
- NTA: 071070680
- BIBSYS: 2021548
- CiNii: DA0498881X
- Open Library: OL806983A
- PLWABN: 9810628137705606
- NUKAT: n01032741
- J9U: 987007265154305171
- PTBNP: 164380
- CANTIC: a10768907
- LNB: 000038963
- NSK: 000063190
- BNA: 000039733
- CONOR: 18136931
- BNC: 000100806
- ΕΒΕ: 216172
- BLBNB: 000303922
- KRNLK: KAC199617952
- LIH: LNB:L43;=nw
- RISM: people/84264