Hipochondria
Klasyfikacje | |
ICD-10 | |
---|---|
DSM-IV |
300.7 |
MeSH |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/29/Le_Malade_imaginaire.jpg/220px-Le_Malade_imaginaire.jpg)
Hipochondria (łac. hypochondrium, gr. ὑποχόνδριον „brzuch” od ὑπο „pod” i χονδρός „chrząstka”) – zaburzenie somatoformiczne, którego dominującą cechą jest stałe, nieuzasadnione przekonanie o istnieniu przynajmniej jednej poważnej, postępującej choroby somatycznej. Osoba cierpiąca na hipochondrię ujawnia uporczywe skargi somatyczne lub stale skupia uwagę na ich fizycznej naturze. Normalne czy banalne doznania lub przejawy są często interpretowane jako nienormalne i świadczące o chorobie, a uwaga skupiona jest zwykle na jednym czy dwóch narządach albo układach ciała[1]. Hipochondria często występuje w depresji lub towarzyszy jej lęk[2].
Przyczyną powstawania zaburzenia jest egocentryczna lub narcystyczna orientacja. Historia dzieciństwa osób z zaburzeniem jest często bogata w doświadczenia urazów psychicznych, łącznie z przemocą i nadużyciami seksualnymi[3].
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]- cielesne zaburzenie dysmorficzne (dysmorfofobia)
- nozofobia
- zespół Münchhausena
- anosognozja
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Antoni Kępiński: Psychopatologia nerwic. Kraków: Wydawnictwo Literackie, 2002. ISBN 978-83-08-04146-8.
- ↑ Stanisław Pużyński: Depresje i zaburzenia afektywne. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2008. ISBN 83-200-3828-6.
- ↑ Carson R.C., Butcher J.N., Mineka S: Psychologia zaburzeń, Tom 1. Gdańsk: GWP, 2003. ISBN 83-89120-17-8.