Drachma (moneta)
Ten artykuł od 2022-02 należy dopracować |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/fd/Tetradrachm_Athens_450_reverse_CdM_Paris.jpg/170px-Tetradrachm_Athens_450_reverse_CdM_Paris.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/3c/Tridrachm_Corinth_308-306_obverse_CdM_Paris.jpg/170px-Tridrachm_Corinth_308-306_obverse_CdM_Paris.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/fc/Didrachm_Elis_340BC_reverse_CdM_Paris.jpg/170px-Didrachm_Elis_340BC_reverse_CdM_Paris.jpg)
Drachma (stgr. δραχμή drachmḗ od dratchomai – chwytam[1]) – podstawowa moneta srebrna w starożytnej Grecji, rozpowszechniona też w państwach Azji Mniejszej i w części starożytnego Bliskiego Wschodu (m.in. Syria, Egipt) oraz w Kartaginie; jako podstawowa jednostka monetarna emitowana również w Grecji nowożytnej (od 1832 do 2002 r.).
- Osobny artykuł:
W starożytności była jednostką tak upowszechnioną jak rzymski denar (denarius)[1]. Rozpowszechnienie, szczególne znaczenie i popularność monet niektórych państw-polis oddawały ich potoczne określenia, np.:
- ateńskie „sowy” (lub „sowy z Laurionu”) w odniesieniu do drachm attyckich bitych z pozyskiwanego tam srebra[2];
- chelone („żółwie”) względem monet egineckich (statera i jego frakcji), oznaczanych symbolem żółwia (gr. χελώνη) i będących w szerokim obiegu zwłaszcza na Peloponezie[3].
Obrachunkowo drachma wynikała z podziału talentu na szekiel, który jako stater stał się podstawową jednostką ogólnego systemu monetarnego Greków. W zależności od lokalnego systemu miar i wag, ich drachma srebrna miała wagę 4,36 g (w systemie eubejskim, potem attyckim), 6,28 g (fenickim), 6,20 g (egineckim), 2,80 g (korynckim)[4].
Grecy dzielili drachmę na 6 oboli lub na 48 chalków (czyli „miedziaków”); kwotę 6000 drachm określano jako talent, 100 drachm nazywano miną.
Frakcje i wielokrotności[4][5]:
- 1/128 drachmy – lepton
- 1/48 drachmy – chalk
- 1/6 drachmy – obol
- 1/2 drachmy – hemidrachma
- 2 drachmy – didrachma (stater srebrny)
- 3 drachmy – tridrachma
- 4 drachmy – tetradrachma
- 5 drachm – pentadrachma
- 6 drachm – heksadrachma
- 8 drachm – oktodrachma
- 10 drachm – dekadrachma
- 12 drachm – dodekadrachma
Przez około tysiąclecie drachmy pozostawały w powszechnym obiegu w krajach basenu Morza Śródziemnego i Morza Czarnego, w ograniczonym zakresie emitowane również prowincjonalnie (lokalne) w czasach rzymskich. Naśladownictwo i historyczną kontynuację drachmy stanowi arabski dirhem[6].
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Mała encyklopedia kultury antycznej A–Z, dz. cyt., s. 203.
- ↑ Robert Flacelière: Życie codzienne w Grecji w czasach Peryklesa. Warszawa: PIW, 1985, s. 111.
- ↑ Mała encyklopedia kultury antycznej A–Z. Warszawa: PWN, 1983, s. 147.
- ↑ a b Vademecum historyka starożytnej Grecji i Rzymu. T. 1, dz. cyt., s. 235.
- ↑ G. Rachet: Słownik cywilizacji greckiej, dz. cyt.
- ↑ Wprowadzony w końcu VII wieku jako naśladownictwo rzymskiego denara zapożyczone od bizantyńskiego denarius aureus (C.C. Chamberlain: Guide to Numismatics. London: English Universities Press, 1965, s. 48).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Mała encyklopedia kultury antycznej A–Z (red. Zdzisław Piszczek). Wyd. 5. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1983, s. 203, 494, ISBN 83-010-3529-3.
- Vademecum historyka starożytnej Grecji i Rzymu. T. 1 (red. E. Wipszycka). Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1982, s. 235–237, ISBN 83-01-00743-5.
- Guy Rachet: Słownik cywilizacji greckiej. Katowice: Wydawnictwo „Książnica”, 2006, s. 252, ISBN 83-7132-919-9.