Diecezja Yichang
![Ziemia](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e9/Geographylogo.svg/20px-Geographylogo.svg.png)
![]() | |
Państwo | |
---|---|
Siedziba | |
Data powołania | |
Wyznanie | |
Kościół | |
Metropolia | |
katedra | |
Biskup diecezjalny | |
Położenie na mapie Hubei ![]() | |
Położenie na mapie Chin ![]() | |
![]() |
Diecezja Yichang (łac. Dioecesis Iciamensis, chiń. 天主教宜昌教区) – rzymskokatolicka diecezja ze stolicą w Yichang, w prowincji Hubei, w Chińskiej Republice Ludowej. Biskupstwo jest sufraganią archidiecezji Hankou.
Historia
[edytuj | edytuj kod]Katolicy na tych terenach pojawili się w XVII w[1].
2 września 1870 papież Pius IX brewe Quae Christianae rei erygował wikariat apostolski południowo-zachodniego Hubei. Dotychczas wierni z tych terenów należeli do wikariatu apostolskiego Hubei (obecnie archidiecezja Hankou).
3 grudnia 1924 zmieniono nazwę na wikariat apostolski Yichang (Ichang). 7 lipca 1936 wydzielono z niego prefekturę apostolską Shashi, a 14 czerwca 1938 wikariat apostolski Shinan (obecnie diecezja Shinan).
W wyniku reorganizacji chińskich struktur kościelnych dokonanych przez Piusa XII 11 kwietnia 1946 wikariat apostolski Yichang został podniesiony do rangi diecezji.
Z 1950 pochodzą ostatnie pełne, oficjalne kościelne statystyki. Diecezja Yichang liczyła wtedy:
- 15 078 wiernych (0,3% społeczeństwa)
- 57 kapłanów (15 diecezjalnych i 42 zakonnych)
- 77 sióstr zakonnych
- 156 parafii.
Od zwycięstwa komunistów w chińskiej wojnie domowej w 1949 diecezja, podobnie jak cały prześladowany Kościół katolicki w Chinach, nie może normalnie działać. Po śmierci bp Pierre’a-Henriego-Noëla Gubbelsa OFM w 1950 Stolicy Apostolskiej nie udało się powołać jego następcy.
W 1959 Patriotyczne Stowarzyszenie Katolików Chińskich mianowało swojego ordynariusza Paula Francisa Zhang Mingqiana OFM. Przyjął on sakrę biskupią bez zgody papieża, czym zaciągnął na siebie ekskomunikę latae sententiae[2]. W późniejszych latach pojednał się z papieżem i uzyskał akceptację Stolicy Piotrowej. W czasie rewolucji kulturalnej skazany na reedukację przez pracę, jednak dzięki wykształceniu medycznemu uniknął obozu i karę odbył pracując w szpitalu. Zwolniony w 1978, powrócił do diecezji, której przewodził do śmierci w 2005. Praktykował również jako lekarz, przekazując swoje zarobki na rzecz seminarzystów[3][4][5].
Następcą bp Zhang Mingqiana został Tujiańczyk Francis Lü Shouwang. Cieszył on się uznaniem zarówno Stolicy Apostolskiej, jak i rządu w Pekinie. Zmarł w 2011[6]. Dotychczas nie mianowano jego następcy.
Ordynariusze
[edytuj | edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/48/Coat_of_arms_of_Francis_Lu_Shou_Wang.svg/200px-Coat_of_arms_of_Francis_Lu_Shou_Wang.svg.png)
biskup Filippi był Włochem, pozostali hierarchowie do 1950 byli Belgami
Wikariusze apostolscy
[edytuj | edytuj kod]- Alessio Maria Filippi OFMRef (1870 – 1888)
- Benjamin Christiaens OFMRec (1889 – 1899)
- Theotimus Jozef Verhaegen OFM (1900 – 1904)
- Modeste Jean-Baptiste Everaerts OFM (1905 – 1922)
- Jean Trudon Jans OFM (1923 – 1929)
- Pierre-Henri-Noël Gubbels OFM (1930 – 1946)
Biskupi
[edytuj | edytuj kod]- Pierre-Henri-Noël Gubbels OFM (1946 – 1950)
- Paul Francis Zhang Mingqian OFM (1959 – 2005) początkowo antybiskup
- Francis Lü Shouwang (2005 – 2007) administrator
- Francis Lü Shouwang (2007 – 2011)
- sede vacante (2011 – nadal)
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ ucanews.com. directory.ucanews.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-04-08)]..
- ↑ Kan. 1382.
- ↑ Opoka Chiny: pogrzeb biskupa-lekarza.
- ↑ AsiaNews Franciscan Doctor-Bishop Of Yichang Dies At Age 88.
- ↑ ucanews.com. directory.ucanews.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-09-25)]..
- ↑ ucanews.com. directory.ucanews.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-07)]..
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Giga-Catholic Information
- Catholic-Hierarchy
- Catholic Hierarchy in China since 1307. brender.eu. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-04-26)].
- Brewe Quae Christianae rei, Pii IX Pontificis Maximi Acta. Pars prima, Vol. V, Romae 1871