Brixton Academy
![Ziemia](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e9/Geographylogo.svg/20px-Geographylogo.svg.png)
![]() Brixton Academy. | |
Państwo | |
---|---|
Kraj | |
Miejscowość |
Londyn |
Adres |
211 Stockwell Rd, London SW9 9SL, Wielka Brytania |
Typ budynku |
klub muzyczny, sala koncertowa |
Styl architektoniczny | |
Architekt |
Thomas Somerford oraz E A Stone |
Ważniejsze przebudowy |
1981, 1995 |
Właściciel |
Academy Music Group |
Położenie na mapie gminy Lambeth ![]() | |
Położenie na mapie Wielkiej Brytanii ![]() | |
Położenie na mapie Anglii ![]() | |
Położenie na mapie Wielkiego Londynu ![]() | |
![]() | |
Strona internetowa |
Brixton Academy (oficjalna nazwa O2 Brixton Academy) – jeden z najpopularniejszych klubów koncertowych, nocnych a także teatrów, znajdujący się południowej dzielnicy Londynu Brixton. Maksymalna pojemność wynosi 4,921 (z czego 3,760 miejsca stojące na dole, 1083 siedzące, i 78 stojące w kręgu)
Historia
[edytuj | edytuj kod]Budynek powstał w 1929 roku i pełnił rolę kina oraz teatru na terenie prywatnego ogrodu przy Stockwell Road[1]. Zaprojektowany został przez architekta Thomasa Somerforda i E A Stone. Koszt budowy wyniósł 250,000 funtów jako Teatr Astoria[1]. Uroczyste otwarcie miało miejsce podczas pokazu filmu Śpiewający błazen z Alem Jolsonem w roli głównej. Do dnia dzisiejszego zachowało się wiele oryginalnych elementów, jak na przykład proscenium i wnętrza w stylu art déco[1].
29 lipca 1972 roku kino zostało oficjalnie zamknięte. Astoria została przekształcona w Sundown Centre we wrześniu 1972[1]. Przedsięwzięcie okazało się mało popularne, i po czterech miesiącach zostało zamknięte. W maju 1974 uzyskano pozwolenie na zburzenie zabytkowego budynku i wybudowanie salonu samochodowego i stacji benzynowej. Ostatecznie program zburzenia został anulowany[1].
W 1981 roku Astoria została przebudowana przez Seana Treacy'ego. Obiekt został ponownie otwarty pod nazwą Fair Deal, a pierwszym koncertem był występ grupy UB40. Grupa The Clash zagrała koncert w 1982 roku podczas trasy Casbah Club tour. Obiekt został zamknięty rok później z powodu zadłużenia[1]. W 1983 został kupiony przez Simona Parkesa i ponownie otwarty już jako Brixton Academy. W latach 80. klub zyskał popularność dzięki licznym produkcjom. Zaczęły odbywać się tu koncerty licznych wykonawców rockowych oraz popowych takich jak Eric Clapton, Dire Straits i The Police. Były tu kręcone także zapisy koncertów takich wykonawców jak Wham! oraz Culture Club[1]. 12 grudnia 1986 popularny zespół The Smiths zagrał tu swój ostatni koncert przed zakończeniem działalności muzycznej[2].
W roku 1995 Parkes sprzedał Brixton Academy. Nowy właściciel (McKenzie Group) rozpoczął reinwestycję na kwotę 500,000 funtów. Przeprowadzono gruntowny remont budynku, przywracając między innymi styl art déco do dawnej świetności, a także zwiększając pojemność do 5,000 miejsc. Obecnym właścicielem Brixton Academy jest Academy Music Group po rebrandingu w sierpniu 2004 roku. Obiekt pełni funkcję klubu nocnego oraz sali koncertowej.
W marcu 2002 roku grupa Iron Maiden wyprzedała salę na trzy wieczory z rzędu, bijąc rekord sprzedaży merchandisu oraz biletów. Zespół wystąpił w Brixton sześć razy w karierze[3].
Obecnie Brixton Academy należy do najpopularniejszych klubów w Londynie. Często prócz koncertów i występów, odbywają się tu różne wydarzenia kulturalne. Od 1994 przez 12 lat odbywała się tu gala NME Awards[4]. Ponadto obiekt został uhonorowany w roku 2009 statuetką Music Week Award for Venue of the Year[4][5].
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d e f g O2 Academy Brixton 211 Stockwell Road, London, SW9 9SL. cinematreasures.org. [dostęp 2014-06-18]. (ang.).
- ↑ 12 December 1986 Brixton Academy, London. passionsjustlikemine.com. [dostęp 2014-06-18]. (ang.).
- ↑ Iron Maiden - Official Website [online], www.ironmaiden.com [dostęp 2022-02-14] (ang.).
- ↑ a b 02 Academy Brixton | About Us. o2academybrixton.co.uk. [dostęp 2014-06-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-08-22)]. (ang.).
- ↑ Paul Williams: Blackwell saluted as best of last 50 years. musicweek.com. [dostęp 2014-06-18]. (ang.).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Oficjalna strona (ang.)