Billy Joel
![]() Billy Joel (2009) | |
Imię i nazwisko |
William Martin Joel |
---|---|
Data i miejsce urodzenia |
9 maja 1949 |
Instrumenty | |
Typ głosu | |
Gatunki | |
Aktywność |
od 1964 |
Wydawnictwo | |
Powiązania | |
![]() | |
Strona internetowa |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b1/Billy_Joel_Doctorate_SU.jpg/240px-Billy_Joel_Doctorate_SU.jpg)
Billy Joel, właśc. William Martin Joel (ur. 9 maja 1949 w Nowym Jorku[1]) – amerykański piosenkarz, muzyk rockowy i kompozytor muzyki popularnej i poważnej.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Syn żydowskiego emigranta z Niemiec Helmuta (vel Howarda) Joela i żydowskiej emigrantki z Anglii, Rosalind Nyman. Od dziecka był związany z muzyką. Początek solowej kariery w 1971 albumem Cold Spring Harbor. Jego pierwszy wielki przebój to utwór Piano Man – ballada z 1973. Kolejne wybrane znane utwory to Just The Way You Are (1978), Uptown Girl (1983), A Matter Of Trust (1986), Leningrad (1989), We Didn’t Start The Fire (1989) River Of Dreams (1993) All About Soul (1993).
Joel zakończył oficjalnie swą karierę w 1997 roku ogłaszając, że od tej pory poświęca się kompozycji utworów fortepianowych. W wyniku tej decyzji powstał album Fantasies & Delusions, zawierający 12 miniatur fortepianowych w wykonaniu Richarda Joo. On także pomógł Joelowi w aranżacjach. Muzyka nawiązująca do tradycji romantycznej, cechowała się także pewnymi wpływami bluesa. Nagrania te spotkały się z mieszanym przyjęciem. Cześć krytyków przyjęła je entuzjastycznie, widząc w nich powiew świeżości, w nadmiernie sformalizowanej muzyce współczesnej. Inni natomiast krytykowali kompozytora za brak oryginalności i zapożyczenia stylistyczne. Mimo oficjalnego odejścia z rockowych estrad Joel powracał na scenę kilka razy z okazji koncertów „face-to-face” z Eltonem Johnem, a także po zamachach na Nowy Jork we wrześniu 2001. Joel otrzymał Doctor honoris causa Fairfield University of Connecticut.
Billy Joel należy do czołówki najlepiej zarabiających muzyków rockowych wszech czasów. Od 1999 roku w Rock and Roll Hall of Fame[2]. Był mężem top modelki Christie Brinkley w latach 1985–1994.
Dyskografia
[edytuj | edytuj kod]Albumy studyjne i koncertowe:
- 1971 – Cold Spring Harbor
- 1973 – Piano Man
- 1974 – Streetlife Serenade
- 1976 – Turnstiles
- 1977 – The Stranger
- 1978 – 52nd Street
- 1980 – Glass Houses
- 1981 – Songs in the Attic [live]
- 1982 – The Nylon Curtain
- 1983 – An Innocent Man
- 1986 – The Bridge
- 1987 – Концерт (Live in Leningrad)
- 1989 – Storm Front
- 1993 – River of Dreams
- 2000 – 2000 Years – The Millennium Concert [live]
- 2001 – Fantasies & Delusions
- 2006 – 12 Gardens Live
Albumy kompilacyjne:
- 1985 – Greatest Hits Volume I and II
- 1988 – Starbox
- 1989 – Souvenir: The Ultimate Collection (box-set compilation)
- 1997 – Greatest Hits Volume III
- 1997 – The Complete Hits Collection: 1973–1997 Limited Edition
- 1998 – Greatest Hits Volume I, II and III
- 2000 – The Ultimate Collection
- 2001 – The Essential Billy Joel
- 2004 – Piano Man: The Very Best of Billy Joel
- 2005 – My Lives (box-set compilation)
Notowane single:
Rok | Tytuł | Pozycja na Liście |
---|---|---|
LP3[3] | ||
1983 | Uptown Girl | 11 |
1986 | A Matter of Trust | 3 |
1989 | We Didn’t Start the Fire | 3 |
1990 | Leningrad | 4 |
I Go to Extremes | 49 | |
The Downeaster “Alexa” | 22 | |
1993 | The River of Dreams | 10 |
Dorobek kompozytorski:
Dzieła kompozytorskie | |
---|---|
Tytuł dzieła | Forma muzyczna |
Just the Way You Are | utwór fortepianowy |
Movin’ Out | balet |
New York State of Mind | utwór fortepianowy |
Root Beer Rag Rag | utwór fortepianowy |
Shameless – Aria | utwór fortepianowy |
On a Separatio, Op. 1 | utwór fortepianowy |
Nunley’s Carousel – Walc, Op. 2 | utwór fortepianowy |
Villa d’Este, Op. 3 | utwór fortepianowy |
Film Noir – Fantazja na fortepian, Op. 4 | utwór fortepianowy |
Steinway Hall – Walc, Op. 5 | utwór fortepianowy |
Invention for piano in C minor – Inwencja w c-moll, Op. 6 | utwór fortepianowy |
Grand Canal – Aria na fortepian, Op. 7 | utwór fortepianowy |
Star-Crossed – Suita, Op. 8 | utwór fortepianowy |
For Lola – Walc, Op. 9 | utwór fortepianowy |
Dublinesque – Aria na fortepian, Op. 10 | utwór fortepianowy |
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]- An Innocent Man Tour (1984)
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ allmusic ((( Billy Joel > Overview ))).
- ↑ Rock ‘n’ Roll Hall of Fame Inductees 1986–2010. The Rock and Roll Hall of Fame and Museum, Inc. [dostęp 2016-06-30]. (ang.).
- ↑ Archiwum Listy Przebojów Programu Trzeciego [online], lp3.pl [dostęp 2017-11-22] [zarchiwizowane z adresu 2016-03-06] (pol.).
- ISNI: 0000000081542979
- VIAF: 74037916
- LCCN: n81146974
- GND: 118557653
- NDL: 00444726
- LIBRIS: c9pswjpw3k1m0gf
- BnF: 13895661w
- SUDOC: 161776817
- NLA: 35972977
- NKC: xx0021229
- BNE: XX981838
- NTA: 070116768
- BIBSYS: 1069799
- CiNii: DA02493146
- Open Library: OL1390518A
- PLWABN: 9810608300805606
- J9U: 987007507934005171
- LNB: 000053457
- NSK: 000065928
- CONOR: 17427299
- KRNLK: KAC199639418
- LIH: LNB:LMS;=BI