Żarłaczowate
Carcharhinidae | |||||
Jordan & Evermann, 1896[1] | |||||
![]() Przedstawiciel rodziny – Carcharhinus melanopterus | |||||
Systematyka | |||||
Domena | |||||
---|---|---|---|---|---|
Królestwo | |||||
Typ | |||||
Podtyp | |||||
Gromada | |||||
Podgromada | |||||
Rząd | |||||
Rodzina |
żarłaczowate | ||||
Typ nomenklatoryczny | |||||
Carcharhinus Blainville, 1816 | |||||
| |||||
Rodzaje | |||||
|
Żarłaczowate[11] (Carcharhinidae) – rodzina dużych, drapieżnych ryb chrzęstnoszkieletowych (rekinów) zaliczana do rzędu żarłaczokształtnych (Carcharhiniformes). Niektóre gatunki są niebezpieczne dla człowieka.
Występowanie
[edytuj | edytuj kod]Ciepłe wody oceaniczne i morskie całego świata, sporadycznie wpływają do estuariów, rzek i jezior[12].
Cechy charakterystyczne
[edytuj | edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4d/Bull_shark.png/240px-Bull_shark.png)
Ciało wrzecionowate. Okrągłe oczy z przesłoną migawkową. Pięć par szczelin skrzelowych, piąta zachodzi nad nasadę płetwy piersiowej. Dwie płetwy grzbietowe – pierwsza ma pofalowaną krawędź[12] i jest położona w połowie odległości między płetwami piersiowymi i brzusznymi. Płetwa ogonowa lekko uniesiona[11].
Klasyfikacja
[edytuj | edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4a/Negaprion_brevirostris_bahamas.jpg/240px-Negaprion_brevirostris_bahamas.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/57/Triaenodon_obesus_moc.jpg/240px-Triaenodon_obesus_moc.jpg)
Rodzaje zaliczane do rodziny żarłaczowatych[13]:
- Carcharhinus Blainville, 1816
- Glyphis Agassiz, 1843
- Lamiopsis Gill, 1862
- Loxodon Müller & Henle, 1838 – jedynym przedstawicielem jest Loxodon macrorhinus Müller & Henle, 1839
- Nasolamia Compagno & Garrick, 1983 – jedynym przedstawicielem jest Nasolamia velox (Gilbert, 1898)
- Negaprion Whitley, 1940
- Prionace Cantor, 1849 – jedynym przedstawicielem jest Prionace glauca (Linnaeus, 1758) – żarłacz błękitny
- Rhizoprionodon Whitley, 1929
- Scoliodon Müller & Henle, 1837
- Triaenodon Müller & Henle, 1837 – jedynym przedstawicielem jest Triaenodon obesus (Rüppell, 1837) – żarłacz gruby[14]
Zaliczany wcześniej do tej rodziny żarłacz tygrysi, został wydzielony do odrębnej rodziny Galeocerdidae, której jest jedynym przedstawicielem[15].
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Uwagi
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Typ nomenklatoryczny: Triaenodon Müller & Henle, 1837.
- ↑ Typ nomenklatoryczny: Prionodon Müller & Henle, 1838 (= Prionace Cantor, 1849).
- ↑ Typ nomenklatoryczny: Cynocephalus Gill, 1862 (= Prionace Cantor, 1849).
- ↑ Pisownia oryginalna, takson zdefiniowany w randze podrodziny.
- ↑ Typ nomenklatoryczny: Eulamia Gill, 1862 (= Carcharhinus Blainville, 1816).
- ↑ Typ nomenklatoryczny: Loxodon Müller & Henle, 1838; nomen nudum; młodszy homonim Loxodontinae Osborn, 1918 (Mammalia).
- ↑ Typ nomenklatoryczny: Scoliodon Müller & Henle, 1837; nomen nudum.
- ↑ Typ nomenklatoryczny: Galeolamna Owen, 1853 (= Carcharhinus Blainville, 1816); nomen nudum.
- ↑ Typ nomenklatoryczny: Rhizoprionodon Whitley, 1929.
- ↑ Typ nomenklatoryczny: Isogomphodon Gill, 1862 (= Carcharhinus Blainville, 1816).
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b D.S. Jordan & B.W. Evermann. The fishes of North and Middle America: a descriptive catalogue of the species of fish-like vertebrates found in the waters of North America, north of the Isthmus of Panama. Part I. „Bulletin of the United States National Museum”. 47, s. 28, 1896. (ang.).
- ↑ Ch.-L. Bonaparte , Prodromus Systematis Ichthyologiae, 1835, s. 4 (łac.).
- ↑ W. Swainson: The natural history of fishes, amphibians, & reptiles, or monocardian animals. Cz. 1. London: Longman & Co., 1839, s. 234. (ang.).
- ↑ T.N. Gill. Analytical synopsis of the order of Squali; and revision of the nomenclature of the genera. „Annals of the Lyceum of Natural History of New York”. 7, s. 399, 401, 1862. (ang.).
- ↑ H.W. Fowler. The sharks of the middle Atlantic states. „Copeia”. 30, s. 36, 1916. (ang.).
- ↑ a b G.P. Whitley. Notes on some Australian sharks. „Memoirs of the Queensland Museum”. 10 (4), s. 185, 1934. (ang.).
- ↑ A.S. Romer: Vertebrate paleontology. Wyd. 2. Chicago: University of Chicago Press, 1945, s. 577. (ang.).
- ↑ Compagno 1988 ↓, s. 290.
- ↑ Compagno 1988 ↓, s. 301.
- ↑ J. Herman & G. van den Eeckhaut. Inventaire systématique des Invertebrata, Vertebrata, Plantae et Fungi des Sables de Bruxelles à Zaventem. „Géominpal Belgica (découvertes géologiques, minéralogiques et paléontologiques en Belgique)”. 1, s. 52, 2010. (fr.).
- ↑ a b Stanisław Rutkowicz: Encyklopedia ryb morskich. Gdańsk: Wydawnictwo Morskie, 1982. ISBN 83-215-2103-7.
- ↑ a b Joseph S. Nelson: Fishes of the World. John Wiley & Sons, 2006. ISBN 0-471-25031-7.
- ↑ Ron Fricke , William Neil Eschmeyer, Richard van der Laan (red.), SEARCH, [w:] Eschmeyer’s Catalog of Fishes, California Academy of Sciences, 5 marca 2024 [dostęp 2024-03-16] (ang.).
- ↑ Andrea Ghisotti: Osobliwości podmorskiego świata. Morze Czerwone. Loretta Micek. EB Bonechi, 2004, s. 17. ISBN 978-88-476-1648-6.
- ↑ Carrier, J.C., Musick, J.A. i Heitchaus M.: Biology of Sharks and Their Relations. Wyd. 2. CRC PRESS Taylor and Francis Group, 2012, s. 39-49. ISBN 978-1-4398-3924-9.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- L.J.V. Compagno: Sharks of the Order Carcharhiniformes. Princeton University Press, 1988, s. i–xxii; 1–486. ISBN 0-691-08453-X. (ang.).