Gloster Gladiator
Gloster Gladiator | ||||
---|---|---|---|---|
![]() | ||||
Algemeen | ||||
Rol | Jachtvliegtuig | |||
Bemanning | 1 | |||
Afmetingen | ||||
Lengte | 8,4 m | |||
Hoogte | 3,6 m | |||
Spanwijdte | 9,8 m | |||
Vleugeloppervlak | 30 m² | |||
Gewicht | ||||
Leeggewicht | 1.560 kg | |||
Startgewicht | 2.205 kg | |||
Krachtbron | ||||
Motor(en) | Bristol Mercury VIIIA of VIIIAS | |||
Prestaties | ||||
Topsnelheid | 414 km/u | |||
Actieradius | 714 km | |||
Dienstplafond | 11.570 m | |||
Bewapening | ||||
Boordgeschut | 2 Vickers en 2 Lewis machinegeweren | |||
|
De Gloster Gladiator is een in de jaren dertig ontwikkelde Britse dubbeldekker met een gesloten cockpit. Het was de laatste dubbelvleugelige jager van de RAF en werd ontworpen door Henry Philip Folland, die na de oorlog zijn eigen Folland Aircraft zou stichten. Het toestel was bij introductie in 1937 al verouderd, overvleugeld door eendekkers als de Hurricane, de Spitfire en de Messerschmitt Bf 109. De Gladiator had een maximumsnelheid van 414 km/u en het was bewapend met twee Vickers en twee Lewis machinegeweren. Vanwege de relatief lage snelheid was het toestel tamelijk geschikt voor inzet vanaf vliegdekschepen. Gebruik op zee had bovendien als voordeel dat er minder kans was dat het vliegtuig werd geconfronteerd met snelle Duitse jachttoestellen.
Oorlogsjaren
[bewerken | brontekst bewerken]Omdat de vliegmachine niet was opgewassen tegen zijn moderne tegenhangers werd het tijdens de Tweede Wereldoorlog voornamelijk in de periferie ingezet. Zo was het redelijk succesvol bij het bestrijden van de eveneens achterhaalde Italiaanse dubbeldekkers. Pat Pattle, een piloot met een naam als een Hollywood-ster, wist bijvoorbeeld in zijn Gloster vijftien Italianen uit de lucht te halen. De beroemdste oorlogsvlieger in een Gladiator was Roald Dahl, die bij een crash in Noord-Afrika bijna het leven verloor.[1]
De Gloster Aircraft Company leverde in totaal 747 exemplaren, grotendeels aan de RAF maar ook aan landen als Finland, België, Noorwegen en China. De Portugese luchtstrijdkrachten waren in 1953 de laatsten die afscheid namen van dit gedateerde gevechtsvliegtuig.