Bobby Rydell
Bobby Rydell | ||||
---|---|---|---|---|
Bobby Rydell in 1960
| ||||
Algemene informatie | ||||
Volledige naam | Robert Ridarelli | |||
Geboren | 26 april 1942 | |||
Geboorteplaats | Philadelphia | |||
Overleden | 5 april 2022 | |||
Overlijdensplaats | Abington | |||
Land | ![]() | |||
Werk | ||||
Genre(s) | pop | |||
Beroep | zanger, entertainer | |||
Officiële website (en) AllMusic-profiel (en) Discogs-profiel (en) IMDb-profiel (en) MusicBrainz-profiel | ||||
|
Bobby Rydell, geboren als Robert Ridarelli (Philadelphia (Pennsylvania), 26 april 1942 – Abington (Pennsylvania), 5 april 2022)[1][2], was een Amerikaanse zanger en entertainer.
Carrière
[bewerken | brontekst bewerken]Reeds op 10-jarige leeftijd speelde Robert in Paul Whitemans amateur-tv-show op de drums van 1951 tot 1954. Twee jaar later ging hij op zoek naar een nieuwe uitdaging. In 1956 werd hij drummer bij Rocco & The Saints (met Frankie Avalon als trompettist). Rydells eerst plaat verscheen in 1957 bij Veko Records, in 1958 tekende hij een platencontract als solist bij Cameo Records en had na flops, zoals Please Don't Be Mad en All I Want Is You, een hit in 1959 met Kissin' Time, die een 11e plaats scoorde in de Billboard-hitlijst. De daarop volgende single We Got Love werd de eerste van zijn in totaal zes top 10-hits. Daarna had de knappe, ook artistiek begaafde Rydell meerdere hits (300.000 tot 500.000 verkochte exemplaren).
Grote hitsuccessen vierde hij in 1960 met Wild One (2e plaats), in hetzelfde jaar bereikte hij met het nummer Swingin' School uit de film Because They're Young een 5e plaats. Vooral ook de dubbele hits Volare (4e plaats) en Sway (14e plaats) maakten 1960 tot een succesvol jaar in zijn carrière. In 1961 nam hij samen met Chubby Checker de Jingle Bell Rock op, die zich klasseerde in de Billboard Hot 100 met een 21e plaats. Weliswaar lag het succes van de single niet in de lijn der verwachtingen, maar het gezamenlijke album Bobby Rydell – Chubby Checker werd een succes. Na de top 10-hit The Cha-Cha-Cha (1962) had hij in 1963 een laatste top 10-hit met Forget Him (4e plaats). Nadat de volgende singles bij Cameo Records niet in de top 40 voorkwamen, wisselde Rydell op het eind van 1964 van label en tekende een contract bij Capitol Records. De eerste beide singles I Just Can't Say Goodbye en Diana onder het nieuwe label kwamen slechts voor op de posities 94 respectievelijk 98 in de Hot 100. Daarna slaagde hij er niet meer in om zich te plaatsen in de hitlijsten. Met 13 top 20-hits tussen 1959 en 1963 behoorde hij tot de succesvolste zangers onder de teenageridolen. Door kleinere optredens als acteur op de televisie (Combat) en in filmmusicals, waaronder Bye Bye Birdie en That Lady From Peking, werd Rydell definitief een ster en een vrouwenidool.
Nadat hij in de daaropvolgende periode steeds meer door Engelse artiesten werd verdrongen, probeerde Rydell het aan het eind van de jaren 1960 succesvol als zanger en entertainer in nachtclubs en werkte ook mee aan de legendarische rock-'n-roll-revivalshows in Madison Square Garden. Later verdiende hij zijn geld onder andere met optredens in Hugh Hefners Playboy Clubs en met kleinere tv-optredens, voordat zijn ster aan het eind van de jaren 1970 begon te dalen. In 1985 betrad hij weer de showbusiness, samen met Frankie Avalon en Fabian als Boys of Bandstand. De daaropvolgende tien jaar verzorgde hij met hen oldiesshows in de clubs van de Verenigde Staten, voordat hij zich definitief terugtrok uit de showbusiness.
Overlijden
[bewerken | brontekst bewerken]Bobby Rydell overleed in april 2022 op bijna 80-jarige leeftijd aan complicaties van een longontsteking.[3] Rydells graf is te vinden bij het Saints Peter and Paul Cemetery in Springfield.
Discografie
[bewerken | brontekst bewerken]Singles
[bewerken | brontekst bewerken]- 1959: Please Don't Be Mad
- 1959: All I Want Is You
- 1959: Kissin' Time
- 1959: We Got Love
- 1960: Wild One
- 1960: Swingin' School
- 1960: Volare
- 1960: Sway
- 1961: Jingle Bell Rock (met Chubby Checker)
- 1962: The Cha-Cha-Cha
- 1963: Forget Him
- 1963: Loop de loop
- 1965: I Just Can't Say Goodbye
- 1965: Diana
Albums
[bewerken | brontekst bewerken]- 1961: Bobby Rydell – Chubby Checker
Radio 2 Top 2000
[bewerken | brontekst bewerken]Nummer met notering(en) in de NPO Radio 2 Top 2000[noot 1] | '99 | '00 | '01 | '02 | '03 | '04 | '05 | '06 | '07 | '08 | '09 | '10 | '11 | '12 | '13 | '14 | '15 | '16 | '17 | '18 | '19 | '20 | '21 | '22 | '23 |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Loop de loop | - | 1973 | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - |
- ↑ Een getal geeft de plaats aan en een '-' dat het nummer niet genoteerd was. Een vetgedrukt getal geeft aan dat dit de hoogste notering betreft.
- ↑ (en) Biography | Bobby Rydell. Gearchiveerd op 31 maart 2022. Geraadpleegd op 30-03-2022.
- ↑ (en) Bobby Rydell Biography. OLDIES.com. Gearchiveerd op 31 maart 2022. Geraadpleegd op 30-03-2022.
- ↑ (en) Bobby Rydell, Teenage Idol With Enduring Appeal, Dies at 79. The New York Times (5 april 2022).
- Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Bobby Rydell op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.