Dream Theater
Dream Theater | ||
![]() | ||
![]() | ||
Dream Theater yn 2007 | ||
algemiene ynformaasje | ||
nasjonaliteit | ![]() | |
sjongtaal | Ingelsk | |
sjenre | metal | |
bestean | 1985 - No | |
label(s) | Mechanic, Atco, East West, Elektra, Atlantic, Roadrunner, Inside Out Music | |
âld-leden | Chris Collins sang (1985–1987) Charlie Dominici sang (1987–1990) Kevin Moore toetsen (1985–1994) Mike Portnoy drums (1985–2010) Derek Sherinian toetsen (1995–1999) | |
leden | ||
Sang | James LaBrie | |
Gitaar | John Petrucci | |
Toetsen | Jordan Rudess | |
Bas | John Myung | |
Drums | Mike Mangini |
Dream Theater is in Amerikaanske progressive-metalband oprjochte yn 1985.
Skiednis
[bewurkje seksje | boarne bewurkje]Dream Theater is oprjochte yn 1986 troch gitarist John Petrucci, bassist John Myung en drummer Mike Portnoy wylst sy studearren oan de Berklee College of Music yn Boston. Kevin Moore, in skoalkammeraat fan Petrucci op de high skoalle, waard rekrutearre om keyboards te spyljen en Chris Collins waard frege as sjonger.
It fiiftal neamde harren band Majesty, op foardracht fan Mike Portnoy en ynspirearre troch syn omskriuwing fan it ôfslutende stik Bastille Day fan Rush. Hja ferlieten de skoalle om har oan har band te wijen.
Yn novimber 1986, nei in oantal moannen tegearre nûmers skreaun en gearspile te hawwen, ferliet Chris Collins de band. Nei in jier waard de âldere en mear betûfte Charlie Dominici as sjonger fûn.
Koart neidat de earste demo's fan de band útkaam wiene, waarden se twongen ta in nammeferoaring. In oare band wie al bekend ûnder de namme Majesty en dy drige mei gerjochtlike stappen. Ferskate alternativen passearren de revu, oant Portnoys heit de namme Dream Theater oandroech. Heit Howard Portnoy ûntliende de namme oan in bioskoop yn Kalifornje, neamd The Dream Theater. Yn 1989 brocht de band syn debútalbum út When Dream and Day Unite. De promoasjetoernee bestie mar út fiif konserten. Nei fjouwer optredens waard sjonger Dominici ûntslein fanwege persoanlike en kreative mieningsferskillen. Syn ferfanger waard fûn yn de Kanadeeske sjonger Kevin James LaBrie, earder fan Winter Rose. Yn 1992 kaam it earste album mei de nije sjonger Images and Words út.
Yn in ynterview yn juny 2010, makke sjonger James Labrie bekend dat de band in skoft yn laskjen soe oant jannewaris, en dêrnei begjinne soe oan de opnamen fan in nij album. Septimber 2010 makke drummer Mike Portnoy bekend dat hy de band ferlitte soe. Mike Mangini earder fan Annihilator waard syn ferfanger.
Logo en Byldmerk
[bewurkje seksje | boarne bewurkje]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a7/Dream_Theater_live_at_Mediolanum_Forum%2C_Assago_-_February_12th%2C_2020.jpg/200px-Dream_Theater_live_at_Mediolanum_Forum%2C_Assago_-_February_12th%2C_2020.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/48/Dream_Theater_%28Logo%29.png/200px-Dream_Theater_%28Logo%29.png)
Betiid yn harren bestean hie Dream Theater al in eigen byldmerk, bekend as it Majestysymboal, en lettertype dat op it measte fan harren promosjoneel materiaal brûkt is. Sels neidat de band de namme Majesty falle litte moast, is it dochs harren offisjele hannelsmerk bleaun.
It Majestysymboal komt fan it teken fan Marije I fan Skotlân. It is bewurke troch Charlie Dominici foar de albumhoes fan When Dream and Day Unite.
It net dúdlik foarkommen fan it logo op de albumhoes fan Falling Into Infinity en it net foarkommen op de albumhoes fan Once yn a LIVEtime waard troch guon fans ynterpretearre as befêstiging dat Dream Theater harren progressive woartels oan it kwytreitsjen wie. Dizze twa albumhoezen binne lykwols ûntwurpen troch Storm Thorgeson, en dizze keunstner woe net wurkje mei lettertypen dy 't troch oaren makke binne. Op Scenes From a Memory wie it byldmerk wer oanwêzich en sûnt dy tiid hat it in plak krigen op elk album.
Diskografy
[bewurkje seksje | boarne bewurkje]Studio-albums
[bewurkje seksje | boarne bewurkje]Album | Utbrocht op | Label | Single(s) |
---|---|---|---|
When Dream and Day Unite | 6 maart 1989 | Mechanic | |
Images and Words | 7 july 1992 | Atco | Pull Me Under, Another Day |
Awake | 4 oktober 1994 | East West | Lie, The Silent Man |
Falling into Infinity | 23 septimber 1997 | Hollow Years | |
Metropolis Pt. 2: Scenes from a Memory |
26 oktober 1999 | Elektra | Through Her Eyes |
Six Degrees of Inner Turbulence | 29 jannewaris 2002 | ||
Train of Thought | 11 novimber 2003 | ||
Octavarium | 7 juny 2005 | Atlantic | |
Systematic Chaos | 4 juny 2007 | Roadrunner | Constant Motion, Forsaken |
Black Clouds & Silver Linings | 23 juny 2009 | A Rite of Passage, Wither | |
A Dramatic Turn of Events | 13 septimber 2011 | On the Backs of Angels, Build Me Up, Break Me Down | |
Dream Theater | 24 septimber 2013 | The Enemy Inside, ,Along for the Ride, The Looking Glass | |
The Astonishing | 29 jannewaris 2016 | The Gift of Music, Moment of Betrayal, Our New World (ft. Lzzy Hale) | |
Distance over Time | 22 febrewaris 2019 | Inside Out Music | Untethered Angel, Fall into the Light, Paralyzed, Barstool Warrior, At Wit's End |
A View from the Top of the World | 22 oktober 2021 | The Alien, Invisible Monster, Awaken the Master |
Live-albums
[bewurkje seksje | boarne bewurkje]Album | Utbrocht op | Label |
---|---|---|
Live at the Marquee | 4 septimber 1993 | Atco |
Once in a LIVEtime | 27 oktober 1998 | Elektra |
Live Scenes from New York | 11 septimber 2001 | |
Live at Budokan | 5 oktober 2004 | Atlantic |
Score | 29 augustus 2006 | Rhino |
Chaos in Motion: 2007–2008 | 30 septimber 2008 | Roadrunner |
Live at Luna Park | 5 novimber 2013 | Eagle Rock |
Breaking the Fourth Wall | 29 septimber 2014 | Roadrunner |
Distant Memories | 27 novimber 2020 | Sony |
Kompilaasje-albums
[bewurkje seksje | boarne bewurkje]Album | Utbrocht op |
---|---|
Greatest Hit (...And 21 Other Pretty Cool Songs) |
1 april 2008 |
Boarnen, noaten en/as referinsjes: |