Josef Breuer
Josef Breuer | |
---|---|
![]() | |
Bizitza | |
Jaiotza | Viena, 1842ko urtarrilaren 15a |
Herrialdea | ![]() ![]() Cisleithania (1867 - 1918) |
Heriotza | Viena, 1925eko ekainaren 20a (83 urte) |
Hobiratze lekua | Döbling hilerria |
Familia | |
Ezkontidea(k) | Mathilde Breuer (en) ![]() |
Seme-alabak | ikusi
|
Hezkuntza | |
Heziketa | Vienako Unibertsitatea 1867) : medikuntza |
Hizkuntzak | alemana |
Jarduerak | |
Jarduerak | medikua, unibertsitateko irakaslea, filosofoa, psikoanalista eta fisiologoa |
Enplegatzailea(k) | Vienako Unibertsitatea (1867 - |
![]() ![]() |
Josef Breuer (Viena, 1842ko urtarrilaren 15a - ib., 1925eko ekainaren 20a) mediku austriarra izan zen, fisiologiaren arloan nabarmendu zena. Horretaz gain, ezaguna da psikiatriaren arloan gaixo histerikoekin burutu zuen lanarengatik, Sigmund Freudekin batera.
Biografia
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Judu familia aberats batean jaioa, Vienako Unibertsitatean medikuntza ikasi eta bere titulua 1867an lortu zuen. Fisiologiaren arloko bere lehenengo ikerketaren emaitzak 1868an argitaratu ziren: Ewald Hering irakaslearen zuzendaritzapean, arnasketaren mekanismo erreflexua eta nerbio bagoak bertan duen funtsezko zeregina frogatu zituen.
1873an fisiologiaren arloko beste aurkikuntza garrantzitsu bat egin zuen: barne-belarriaren konduktu erdizirkularrek gorputzaren orekan duten eragina agerian jarri zuen.
Breuerrek Vienako Unibertsitateko Fisiologiako irakaslea izan zen urte luzeetan, lan hori bere mediku-kontsulta partikularrarekin uztartuz.
1877an Sigmund Freud gaztea ezagutu zuen. Breuer eta Freud lagun min bihurtu ziren, eta laster hasi ziren gaixo histerikoekin lanean Breurren kontsultan.
Breuer eta Freuden lanak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Garai hartako beste mediku eta neurologo batzuen antzera (Jean-Martin Charcot frantziarra, esaterako), Breurrek hipnosia erabiltzen hasi zen gaixo histeriko eta neurotikoen tratamenduan.
Gaixo horietako baten kasuak ospe handia hartu zuen, Breurrek eta Freudek haien "Histeriari buruzko ikerketak" liburuan (1895ean) zehatz-mehatz deskribatu zutelako: Anna O.-ren kasua, hain zuzen.
Anna O. (izengoiti bat zen) 21 urteko emakume gaztea zen, oinarri fisikorik gabeko sintoma deigarriak zituena: paralisiak, itsutasuna, gorreria, anorexia edo hidrofobia, besteak beste, garatu zituen urteetan zehar. Medikuek histeria diagnostikatu zioten. Hipnosipean, Anna O. hainbat gertaera traumatikoak gogoratzeko gai zen; gogorapen horiek bere sintomak hobetzen edo ezabatzen zituzten. Erregresio hipnotikoaren bitartez memoria traumatikoak berreskuratzeko metodo terapeutiko horri Breurrek eta Freudek metodo katartiko deitu zioten [1]. Breurrek proposatu zuen prozesu inkontzienteek sintoma histerikoak eragin zitzaketeela, hauek desagertuz prozesu horiek kontzienteak bihurtzen zirenean.
Urte batzuk geroago Freudek hipnosia baztertu zuen gaixo neurotikoak artatzeko, bere ustez teknika hipnotikoak egokiak ez zirelako terapia analitiko sakon baterako; horrek psikoanalisia asmatzera eraman zuen.
Breurren eta Freuden arteko harremana nabarmen hoztu zen Freudek bere teoria psikoanalitikoa osatu zuenean. Izan ere, Breurrek ez zituen bere lagun ohiaren teoriak partekatzen (trauma psiko-sexualak histeriaren jatorrian zeudela proposatzen zutenak) eta ezta bere metodo terapeutikoak ere
Erreferentziak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]- ↑ Figueroba, a. (2017) El caso de Anna O. y Sigmund Freud Psicología y Mente