Dodge Challenger
Dodge Challenger | |
---|---|
![]() | |
Σύνοψη | |
Κατασκευαστής | ![]() ![]() ![]() |
Μητρική εταιρεία | Stellantis (2021 — 2023) |
Παραγωγή | 1958 — 1959 Σεπτέμβριος 1969 — 1974 1977 — 1983 Απρίλιος 2008 — Δεκέμβριος 2023 |
Αμάξωμα και σασί | |
Κατηγορία | Pony car, Muscle car |
Αμάξωμα | Πρώτη γενιά: 2-πορτο coupé 2-πορτο hardtop coupé 2-πορτο convertible Δεύτερη και τρίτη γενιά: 2-πορτο notchback coupé |
Διαμόρφωση | Κινητήρας μπροστά, πίσω κίνηση |
Το Dodge Challenger είναι ένα σπορ αυτοκίνητο που κατασκευάστηκε από την αμερικανική αυτοκινητοβιομηχανία Dodge, αρχικά από τον Σεπτέμβριο του 1969 έως το 1974, μετά σε άλλη εκδοχή αμαξώματος από τα τέλη του 1977 έως το 1983, και στη συνέχεια από τον Απρίλιο του 2008 έως τις 22 Δεκεμβρίου 2023. Μια πρώτη χρήση του ονόματος, ωστόσο, είχε γίνει τη σεζόν του 1959 στην κορυφαία έκδοση Coronet Silver Challenger του Dodge Coronet.
Οι γενιές του μοντέλου
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/05/2015_Dodge_Challenger_SRT_392_interior-drivers_position.jpg/220px-2015_Dodge_Challenger_SRT_392_interior-drivers_position.jpg)
Η πρώτη αυτόνομη γενιά του Challenger εισήχθη στην παραγωγή τον Σεπτέμβριο του 1969, ως μοντέλο της σεζόν (model year, έτος μοντέλου) του 1970,[1] και ήταν το ένα από τα δύο αυτοκίνητα που βασίζονταν στην πλατφόρμα Chrysler E-body, ενώ το άλλο ήταν το λίγο μικρότερο Plymouth Barracuda. Το αρχικό Challenger εισήχθη ως απάντηση στην Ford Mustang πρώτης γενιάς[2] (αν και με σχετική καθυστέρηση, καθώς η αρχική Mustang είχε εισαχθεί τον Απρίλιο του 1964), και ήταν ένας τυπικός εκπρόσωπος των λεγόμενων muscle cars, ενώ σήμερα θεωρείται (όπως φυσικά και όλες οι παλαιότερες Mustang) ως κλασικό συλλεκτικό μοντέλο.
Η δεύτερη γενιά του Challenger κυκλοφόρησε από τα τέλη του 1977 έως το 1983, δεν ανήκε όμως στην κατηγορία των muscle cars, καθώς ήταν μια παράλληλη έκδοση του Mitsubishi Galant Lambda, με αποτέλεσμα να ανήκει στην κατηγορία των κόμπακτ κουπέ αυτοκινήτων.
Μετά από μια παύση 25 ετών, η τρίτη γενιά του Challenger παρουσιάστηκε επίσημα στις 6 Φεβρουαρίου 2008, και μάλιστα ταυτόχρονα στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Σικάγο[3] και στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Φιλαδέλφειας. Η μαζική παραγωγή του ξεκίνησε τον Απρίλιο του 2008, για τη σεζόν του 2008, με εμπορική τιμή στα 40.095 δολάρια με την τότε ισοτιμία, για τη σεζόν του 2008, και συνεχίστηκε έως τις 22 Δεκεμβρίου 2023. Το νεότερο μοντέλο ήταν 2-πορτο notchback coupe, αλλά 5-θέσιο, έχοντας διαθέσιμο όγκο 930 λίτρων για τους πίσω επιβάτες, και σηματοδότησε την επιστροφή της Dodge στην κατηγορία των muscle cars, καθώς έφερε παραδοσιακή ρετρό αισθητική, εμπνευσμένη από τον κλασικό πρόγονο του 1969 - 1974. Διατηρήθηκε στην παραγωγή για 15 χρόνια, με αμετάβλητη σχεδιαστική φιλοσοφία, αλλά με κάποιες σταδιακές βελτιώσεις στον εξοπλισμό.
Τον Νοέμβριο του 2021, ο όμιλος Stellantis ανακοίνωσε επίσημα ότι η σεζόν του 2023 θα ήταν η τελευταία τόσο για το Dodge Charger όσο και για το Dodge Challenger, καθώς η εταιρεία θα επικεντρώσει την προσοχή της στην ανάπτυξη αμιγώς ηλεκτρικών αυτοκινήτων, λόγω των αυστηρότερων στάνταρ για τις εκπομπές καυσαερίων που είχε πλέον ορίσει η Environmental Protection Agency ξεκινώντας από τη σεζόν του 2023.[4] Ειδικότερα η παραγωγή του Dodge Challenger έληξε οριστικά στις 22 Δεκεμβρίου 2023 και το εργοστάσιο στο Μπράμπτον του Οντάριο, Καναδάς, επανεξοπλίστηκε για την παραγωγή ενός αμιγώς ηλεκτροκίνητου διαδόχου Dodge Charger 8ης γενιάς, που μπήκε στη μαζική παραγωγή τον Μάρτιο του 2024 και αντικατέστησε τα δύο αυτά μοντέλα.[5] Για την ιστορία, και το Dodge Charger 7ης γενιάς αποσύρθηκε από την παραγωγή τον Δεκέμβριο του 2023.[6]
Μοντέλα Dodge Challenger
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]-
Αρχικό (1958-1959), στο Dodge Coronet.
-
1η γενιά (1969-1974), μοντέλο του 1973.
-
2η γενιά (1977-1983), μοντέλο του 1981.
-
3η γενιά (2008-2023), μοντέλο του 2008.
Πωλήσεις
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Οι χρονολογίες δίνονται σε ημερολογιακά έτη και όχι σε σεζόν (model years).
Έτος | ΗΠΑ | Καναδάς | Μεξικό | Ευρώπη |
---|---|---|---|---|
2008[7] | 17.423 | 284[8] | ||
2009[9] | 25.852 | 305 | ||
2010[10] | 36.791 | 179 | 101[11] | |
2011 | 39.534 | 197 | 108 | |
2012[12] | 46.788 | 1.485[13] | 295 | 153 |
2013[14] | 51.462 | 1.514 | 491 | 106 |
2014[15] | 51.611 | 1.623 | 625[16] | 241 |
2015[17] | 66.365 | 2.669 | 659 | 310 |
2016 | 64.478[18] | 3.160 | 668 | 263 |
2017 | 64.537[19] | 3.422 | 463 | 358 |
2018 | 66.716[20] | 2.274[21] | 443 | 706 |
2019 | 60.997[22] | 2.341 [23] | 392 | 631 |
2020 | 52.955[22] | 1.368[23] | 261 | |
2021 | 54.315 | 1.413[24] | 255[25] | |
2022 | 55.060[26] | 1.853[27] | ||
2023 | 44.960[28] | 2.602[29] | ||
Συνολικά | 745.528 | 24.461 | 4.603 | 3.868 |
Σύνολο | 778.460 |
Αναφορές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Gunnell, John (2005). American Cars of the 1960s. Krause Publications. σελ. 69. ISBN 978-0-89689-131-9. Ανακτήθηκε στις 13 Ιουλίου 2014.
- ↑ Statham, Steve (2000). Dodge Dart and Plymouth Duster. Motorbooks. σελ. 21. ISBN 978-0-7603-0760-1. Ανακτήθηκε στις 13 Ιουλίου 2014.
- ↑ «Dodge Swamped With Challenger Orders». Inside Line. 6 Δεκεμβρίου 2007. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Ιανουαρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 13 Ιουλίου 2014.
- ↑ «Dodge Challenger to End Production». 24 Νοεμβρίου 2021.
- ↑ Panait, Mircea. «The Final 2023 Dodge Challenger Has Been Produced, Brampton Plant Will Be Retooled». www.autoevolution.com. Ανακτήθηκε στις 23 Δεκεμβρίου 2023.
- ↑ Canada.autonews.com/automakers/dodge-muscle-car-era-ends-brampton.
- ↑ «December 2008 Sales: Chrysler LLC». CheersandGears.com. 5 Ιανουαρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 5 Ιανουαρίου 2009.
- ↑ «AMDA Mex (Industria Automotriz 2008-2014)» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις Ιανουαρίου 20, 2016. Ανακτήθηκε στις Ιουνίου 9, 2017.
- ↑ «Chrysler Group LLC December 2009 Sales». CheersandGears.com. 5 Ιανουαρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 5 Ιανουαρίου 2010.
- ↑ «Chrysler Group LLC December 2010 Sales». CheersandGears.com. 4 Ιανουαρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 4 Ιανουαρίου 2011.
- ↑ Car Sales Base (Sales Dodge Challenger Europe 2010-2019)
- ↑ Chrysler Group (January 3, 2013). Chrysler Group LLC Reports December 2012 U.S. Sales Increased 10 Percent. Δελτίο τύπου.
- ↑ Good Car Bad Car (Sales Dodge Challenger Canada 2012-2020)
- ↑ Chrysler Group (January 3, 2014). Chrysler Group LLC Reports December 2013 U.S. Sales Increased 6 Percent. Δελτίο τύπου.
- ↑ Chrysler Group (January 5, 2015). FCA US LLC Reports December 2014 U.S. Sales Increased 20 Percent - Best December Sales in a Decade; Full-Year Sales Up 16 Percent - Strongest Annual Sales Since 2006. Δελτίο τύπου.
- ↑ Inegi (Datos Primarios Venats de 2014-2020)
- ↑ «FCA US LLC Sales IN USA» (PDF). FCA US. Ανακτήθηκε στις 17 Μαρτίου 2016.
- ↑ «FCA North America». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Απριλίου 2023. Ανακτήθηκε στις 12 Απριλίου 2022.
- ↑ «Dodge Charger Sales Figures -». 2 Ιανουαρίου 2011.
- ↑ «Stellantis Media - FCA US Reports 2018 December and Full-Year Sales».
- ↑ «Stellantis Media - FCA Canada Reports December and Full Year Sales Record for Jeep® Wrangler».
- ↑ 22,0 22,1 «Stellantis Media - FCA US Reports Fourth Quarter and Full-year 2020 Sales Results».
- ↑ 23,0 23,1 «Stellantis Media - FCA Canada Reports Fourth-quarter and Full-Year 2020 Results; Grows Retail Market Share».
- ↑ Good Car Bad Car (Sales US & Canada)
- ↑ Motorpasión (Los 379 autos más vendidos de México en 2021: la lista completa del ranking de ventas)
- ↑ (2023-01-04). FCA Reports Fourth-quarter and Full-year 2022 Sales Results. Δελτίο τύπου.
- ↑ (2023-01-04). FCA Canada reports fourth-quarter 2022 and full-year sales results, becomes #1-seller of plug-in hybrid vehicles in the country. Δελτίο τύπου.
- ↑ «Stellantis Media - Special Report: 2023 FCA US LLC U.S. Sales Archive:FCA Reports Fourth-quarter and Full-year 2023 US Sales Results».
- ↑ «Stellantis Media - FCA Canada Reports Fourth-quarter and Full-year 2023 Sales Results».