Μπαρμπάντος
Συντεταγμένες: 13°12′00″N 59°35′00″W / 13.2°N 59.5833°W
Μπαρμπάντος
Barbados | |||
---|---|---|---|
| |||
Εθνικό σύνθημα: "Pride and Industry" Περηφάνια και εργατικότητα | |||
![]() Η θέση του Μπαρμπάντος (πράσινο) | |||
και μεγαλύτερη πόλη | Μπρίτζταουν 13°06′N 59°37′W / 13.100°N 59.617°W | ||
Αγγλικά, Bajan Creole | |||
Προεδρευομένη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία | |||
Σάντρα Μέισον Μία Μότλεϊ | |||
Ανεξαρτησία από Ην. Βασίλειο Σύνταγμα | 30 Νοεμβρίου 1966 30 Νοεμβρίου 1966 | ||
• Σύνολο • % Νερό Ακτογραμμή | 430 km2 (199η) αμελητέο 97 km | ||
Πληθυσμός • Εκτίμηση 2022 • Απογραφή 2010 • Πυκνότητα | 267.800[1] (188η) 277.821[2] 622,8 κατ./km2 (18η) | ||
ΑΕΠ (ΙΑΔ) • Ολικό (2016) • Κατά κεφαλή | 4,794 δισ. $[3] (150η) 17.100 $[3] (44η) | ||
ΑΕΠ (ονομαστικό) • Ολικό (2016) • Κατά κεφαλή | 4,588 δισ. $[3] (146η) 16.363 $[3] (46η) | ||
ΔΑΑ (2021) | ![]() | ||
Νόμισμα | Δολάριο Μπαρμπάντος (BBD) | ||
Ώρα Ανατολικής Καραϊβικής (UTC -4) | |||
ISO 3166-1 | BB | ||
Internet TLD | .bb | ||
Οδηγούν στα | αριστερά | ||
Κωδικός κλήσης | +1-246 |
Το Μπαρμπάντος (αγγλικά: Barbados, προφέρεται
bɑːˈbeɪdɒs ( ακούστε)) είναι νησιωτική χώρα. Έχει έκταση 430 τ.χλμ. και πληθυσμό 267.800 κατοίκων,[1] σύμφωνα με επίσημη εκτίμηση για το 2022. Πρωτεύουσα είναι η Μπρίτζταουν. Πολίτευμα της χώρας είναι η Κοινοβουλευτική Δημοκρατία και αρχηγός του Κράτους είναι η Πρόεδρος που είναι σήμερα η Σάντρα Μέισον. Το 2018 η Μία Μότλεϊ ανέλαβε η πρώτη γυναίκα πρωθυπουργός. Είναι ανεξάρτητο κράτος από τις 30 Νοεμβρίου του 1966. Στις 30 Νοεμβρίου 2021 ανακηρύχθηκε Κοινοβουλευτική Δημοκρατία.
Κατοικήθηκε από ανθρώπους του Καλινάγκο από τον 13ο αιώνα, και προηγουμένως από άλλους ιθαγενείς Αμερικανούς. Ισπανοί ναυτικοί κατέλαβαν το Μπαρμπάντος στα τέλη του 15ου αιώνα και το διεκδίκησαν. Η Πορτογαλική Αυτοκρατορία διεκδίκησε το νησί μεταξύ 1532 και 1536, αλλά αργότερα, το 1620 το εγκατέλειψε. Ένα αγγλικό πλοίο, το Olive Blossom, έφτασε στο Μπαρμπάντος στις 14 Μαΐου 1625 και οι άνδρες του κατέλαβαν το νησί. Το 1627, οι πρώτοι μόνιμοι άποικοι έφτασαν από την Αγγλία και το Μπαρμπάντος έγινε αγγλική και αργότερα βρετανική αποικία. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, η αποικία λειτουργούσε με οικονομία φυτειών, βασιζόμενη στην εργασία των σκλάβων Αφρικανών που δούλευαν στις φυτείες του νησιού. Οι σκληρές συνθήκες εργασίας των σκλάβων είχαν ως αποτέλεσμα αρκετές σχεδιασμένες εξεγέρσεις σκλάβων, η μεγαλύτερη από τις οποίες ήταν η εξέγερση του Μπούσα το 1816 που κατεπνίγη από τους Βρετανούς. Το δουλεμπόριο στο νησί συνεχίστηκε έως ότου τέθηκε εκτός νόμου από τον Νόμο για το Εμπόριο Σκλάβων του 1807, με την τελική χειραφέτηση του σκλαβωμένου πληθυσμού στο Μπαρμπάντος να λαμβάνει χώρα σε μια περίοδο πέντε ετών μετά τον Νόμο κατάργησης της δουλείας του 1833.[5]
Στις 30 Νοεμβρίου 1966, το Μπαρμπάντος έγινε ανεξάρτητο κράτος και Βασίλειο της Κοινοπολιτείας. Τον Οκτώβριο του 2021, η Σάντρα Μέισον εξελέγη από το Κοινοβούλιο πρώτη πρόεδρος του Μπαρμπάντος. Στις 30 Νοεμβρίου 2021, η Μέισον αντικατέστησε την Βασίλισσα Ελισάβετ Β' ως Αρχηγός Κράτους, με το Μπαρμπάντος να μεταβαίνει στη δημοκρατία.
Ο πληθυσμός των 267.800 κατοίκων[1] είναι κατά κύριο λόγο αφρικανικής καταγωγής. Ενώ είναι νησί του Ατλαντικού, το Μπαρμπάντος συνδέονται στενά με την Καραϊβική και κατατάσσονται ως ένας από τους κορυφαίους τουριστικούς προορισμούς του.
Ετυμολογία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το όνομα «Μπαρμπάντος» προέρχεται είτε από τον πορτογαλικό όρο "os barbudos" είτε από το ισπανικό ισοδύναμο, "los barbudos", και τα δύο σημαίνουν «τα γενειοφόρα». Δεν είναι σαφές εάν το «γενειοφόρος» αναφέρεται στις μακρές, κρεμασμένες ρίζες της γενειοφόρου συκής (Ficus citrifolia), ενδημική στο νησί, ή στους φερόμενους γενειοφόρους Καραΐβους που κάποτε κατοικούσαν στο νησί ή σε μία οπτική εντύπωση μιας γενειάδας που σχηματίζεται από τον αφρό της θάλασσας που ψεκάζεται πάνω από τους απομακρυσμένους υφάλους. Το 1519, ένας χάρτης που παρήγαγε ο γενουάτης χαρτογράφος Βισκόντε Ματζόλο έδειξε και ονόμασε το Μπαρμπάντος στη σωστή του θέση. Επιπλέον, το νησί της Μπαρμπούντα στις Υπήνεμες Νήσους έχει παρόμοιο όνομα και κάποτε ονομαζόταν "Las Barbudas" από τους Ισπανούς.
Το αρχικό όνομα για το Μπαρμπάντος την προκολομβιανή εποχή ήταν Ichirouganaim, σύμφωνα με τους απογόνους των αυτόχθονων φυλών που μιλούσαν τη γλώσσα των Αραουάκων σε άλλες περιφερειακές περιοχές, με πιθανές μεταφράσεις όπως «Κόκκινη γη με λευκά δόντια»[6] ή «Νησί της κόκκινης πέτρας με δόντια έξω (ύφαλοι)»[7] ή απλά «Δόντια».[8][9][10]
Ιστορία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Προ-αποικιακή περίοδος
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Αρχαιολογικά στοιχεία δείχνουν ότι άνθρωποι ίσως εγκαταστάθηκαν για πρώτη φορά ή επισκέφτηκαν το νησί γύρω στο 1600 π.Χ.[11][12] Μόνιμη αμερικανική κατοίκηση στο Μπαρμπάντος χρονολογείται από τον 4ο έως τον 7ο αιώνα μ.Χ., από μια ομάδα γνωστή ως Saladoid-Barrancoid.[13] Οι δύο κύριες ομάδες ήταν οι Αραουάκοι από τη Νότια Αμερική, οι οποίοι κυριάρχησαν γύρω στο 800–1200 μ.Χ., και οι πιο πολεμικοί Καραΐβοι που έφτασαν από τη Νότια Αμερική τον 12ο-13ο αιώνα.[11]
Ευρωπαϊκή άφιξη
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a7/1632_Cardona_Descripcion_Indias_%2811%29.jpg/220px-1632_Cardona_Descripcion_Indias_%2811%29.jpg)
Είναι αβέβαιο ποιο ευρωπαϊκό έθνος έφτασε πρώτο στο Μπαρμπάντος, το οποίο πιθανότατα θα έγινε κάποια στιγμή τον 15ο αιώνα ή τον 16ο αιώνα. Μια λιγότερο γνωστή πηγή επισημαίνει παλαιότερα αποκαλυφθέντα αρχεία που προηγούνται σύγχρονων πηγών που δείχνουν ότι θα μπορούσε να ήταν οι Ισπανοί.[14] Πολλοί, αν όχι οι περισσότεροι, πιστεύουν ότι οι Πορτογάλοι, καθ 'οδόν προς τη Βραζιλία,[15][16] ήταν οι πρώτοι Ευρωπαίοι που ήρθαν στο νησί. Το νησί αγνοήθηκε σε μεγάλο βαθμό από τους Ευρωπαίους, αν και η ισπανική επιδρομή για σκλάβους θεωρείται ότι έχει μειώσει τον ιθαγενή πληθυσμό, ενώ πολλοί έφυγαν σε άλλα νησιά.[11][17]
Βρετανικός αποικισμός το 1600
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Στις 14 Μαΐου του 1625 έφτασε το πρώτο βρετανικό πλοίο με επικεφαλής τον Τζον Πάουελ. Ο πρώτος οικισμός ιδρύθηκε στις 17 Φεβρουαρίου του 1627, κοντά στο σημερινό Χόλταουν (Holetown) (πρώην Τζέιμσταουν),[18] από μια ομάδα με επικεφαλής τον μικρότερο αδερφό του Τζον Πάουελ, τον Χένρι, αποτελούμενη από 80 εποίκους και 10 άγγλους εργάτες.[19] Ορισμένες πηγές αναφέρουν ότι ορισμένοι Αφρικανοί ήταν μεταξύ αυτών των πρώτων εποίκων.[11]
Ο οικισμός ιδρύθηκε ως ιδιόκτητη αποικία και χρηματοδοτήθηκε από τον Ουίλιαμ Κούρτεν, έναν έμπορο της πόλης του Λονδίνου που απέκτησε τον τίτλο του Μπαρμπάντος και πολλών άλλων νησιών. Έτσι, οι πρώτοι άποικοι ήταν στην πραγματικότητα μισθωτές και πολλά από τα κέρδη της εργασίας τους επέστρεψαν στον Κούρτεν και την εταιρεία του.[20] Ο τίτλος του Κούρτεν μεταφέρθηκε αργότερα στον Τζέιμς Χέι, 1ο κόμη του Κάρλαϊλ, σε αυτό που αργότερα ονομάστηκε «Μεγάλη Ληστεία του Μπαρμπάντος».[εκκρεμεί παραπομπή] Ο Κάρλαϊλ επέλεξε στη συνέχεια ως κυβερνήτη τον Χένρι Χάουλι, ο οποίος ίδρυσε τη Συνέλευση το 1639, σε μια προσπάθεια να καθησυχάσει τους καλλιεργητές, οι οποίοι διαφορετικά θα είχαν αντιταχθεί στον αμφιλεγόμενο διορισμό του.[11][21]
Κατά την περίοδο 1640–60, οι Δυτικές Ινδίες προσέλκυσαν πάνω από τα δύο τρίτα του συνολικού αριθμού των Άγγλων μεταναστών στην Αμερική.[εκκρεμεί παραπομπή] Μέχρι το 1650 υπήρχαν 44.000 έποικοι στις Δυτικές Ινδίες, σε σύγκριση με 12.000 στο Τσέσαπικ και 23.000 στη Νέα Αγγλία.[εκκρεμεί παραπομπή] Οι περισσότεροι Άγγλοι που αφίχθηκαν ήταν εργάτες. Μετά από πέντε χρόνια εργασίας, τους δόθηκαν «τέλη ελευθερίας» περίπου 10 £, συνήθως σε αγαθά. Πριν από τα μέσα της δεκαετίας του 1630, λάμβαναν επίσης 5 έως 10 στρέμματα γης, αλλά αργότερα το νησί γέμισε και δεν υπήρχε άλλη ελεύθερη γη.[εκκρεμεί παραπομπή] Κατά τη διάρκεια της εποχής της Κοινοπολιτείας της Αγγλίας (1650) ένας μεγάλος αριθμός αιχμαλώτων πολέμου, ασεβών και ανθρώπων που είχαν απαχθεί παράνομα, μεταφέρθηκαν βίαια στο νησί και πουλήθηκαν ως υπηρέτες. Αυτές οι δύο τελευταίες ομάδες ήταν κατά κύριο λόγο Ιρλανδοί, καθώς αρκετές χιλιάδες Ιρλανδοί μαζεύτηκαν από άγγλους εμπόρους και πουλήθηκαν ως υπηρέτες στο Μπαρμπάντος και σε άλλα νησιά της Καραϊβικής κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, μια πρακτική που έγινε γνωστή ως Barbadosed.[21][22] Στην καλλιέργεια καπνού, βαμβακιού, πιπερόριζας και λουλακί εργάστηκαν κυρίως ευρωπαίοι εργάτες με άδεια εργασίας μέχρι την έναρξη της βιομηχανίας ζαχαροκάλαμου τη δεκαετία του 1640 και την εισαγωγή Αφρικανών σκλάβων.
Η ζωή στη νέα αποικία δεν ήταν εύκολη, με τα μητρώα των ενοριών του 1650 να δείχνουν ότι στους λευκούς πληθυσμούς, υπήρχαν τέσσερις φορές περισσότεροι θάνατοι από ότι γάμοι.[εκκρεμεί παραπομπή] Το στήριγμα της οικονομίας της αποικίας ήταν η εξαγωγή καπνού, αλλά οι τιμές του καπνού τελικά μειώθηκαν το 1630 καθώς η παραγωγή στο Τσέσαπικ αναπτύχθηκε.[21]
Η εισαγωγή του ζαχαροκάλαμου από την Ολλανδική Βραζιλία το 1640 μετέτρεψε πλήρως την κοινωνία, την οικονομία και το φυσικό τοπίο. Το Μπαρμπάντος είχε τελικά μια από τις μεγαλύτερες βιομηχανίες ζάχαρης στον κόσμο.[23] Μια ομάδα που έπαιξε σημαντικό ρόλο στην εξασφάλιση της πρώιμης επιτυχίας της βιομηχανίας ήταν οι Σεφαρδίτες, οι οποίοι είχαν αρχικά εξορισθεί από την Ιβηρική χερσόνησο, και κατέληξαν στην Ολλανδική Βραζιλία.[23] Καθώς οι επιπτώσεις της νέας καλλιέργειας αυξήθηκαν, το ίδιο συνέβη και με τη μετατόπιση της εθνοτικής σύνθεσης του Μπαρμπάντος και των γύρω νησιών.[21] Η φυτεία ζάχαρης ήταν μια μεγάλη επένδυση και απαιτούσε βαριά εργασία. Αρχικά, οι Ολλανδοί έμποροι προμήθευαν τον εξοπλισμό, χρηματοδοτούσαν και υποδούλωσαν Αφρικανούς, πέραν του ότι μετέφεραν το μεγαλύτερο μέρος της ζάχαρης στην Ευρώπη.[11][21] Το 1644 ο πληθυσμός του Μπαρμπάντος υπολογίστηκε σε 30.000, εκ των οποίων περίπου 800 ήταν αφρικανικής καταγωγής, με τον υπόλοιπο κυρίως αγγλικής καταγωγής. Αυτοί οι Άγγλοι μικροκαλλιεργητές τελικά εξαγοράστηκαν και το νησί γέμισε με μεγάλες φυτείες ζάχαρης και Αφρικανούς σκλάβους.[11] Μέχρι το 1660 υπήρχε σχεδόν ισοπαλία, με 27.000 μαύρους και 26.000 λευκούς. Μέχρι το 1666 τουλάχιστον 12.000 λευκοί μικροκαλλιεργητές είχαν εξαγοραστεί, πέθαναν ή έφυγαν από το νησί, πολλοί επέλεξαν να μεταναστεύσουν στην Τζαμάικα ή στις αμερικανικές αποικίες (κυρίως στην Καρολίνα).[11]
Μέχρι το 1680 υπήρχαν 20.000 ελεύθεροι λευκοί και 46.000 Αφρικανοί σκλάβοι.[11] Έως το 1724, υπήρχαν 18.000 ελεύθεροι λευκοί και 55.000 Αφρικανοί σκλάβοι.[21]
18ος και 19ος αιώνας
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a6/Bussa_statue.png/170px-Bussa_statue.png)
Οι σκληρές συνθήκες εργασίας των σκλάβων είχαν ως αποτέλεσμα αρκετές σχεδιασμένες εξεγέρσεις σκλάβων, η μεγαλύτερη από τις οποίες ήταν η εξέγερση του Μπούσα το 1816, η οποία καταπιέστηκε από τα βρετανικά στρατεύματα.[11] Η αυξανόμενη αντίθεση στη δουλεία οδήγησε στην κατάργησή της στη Βρετανική Αυτοκρατορία το 1834.[11] Ωστόσο, η λευκή φυτειοκρατία διατηρεί τον έλεγχο της πολιτικής και οικονομικής κατάστασης στο νησί, με τους περισσότερους εργάτες να ζουν σε σχετική φτώχεια.[11]
Ο τυφώνας του 1780 σκότωσε πάνω από 4.000 άτομα στο Μπαρμπάντος.[24][25] Το 1854, μια επιδημία χολέρας σκότωσε περισσότερους από 20.000 κατοίκους.[26]
20ός-21ος αιώνας
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η βαθιά δυσαρέσκεια με την κατάσταση στο Μπαρμπάντος οδήγησε πολλούς να μεταναστεύσουν.[11][27] Η δυσαρέσκεια κορυφώθηκε τη δεκαετία του 1930 κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Ύφεσης, καθώς οι κάτοικοι του Μπαρμπάντος άρχισαν να απαιτούν καλύτερες συνθήκες για τους εργαζόμενους, τη νομιμοποίηση των συνδικαλιστικών οργανώσεων και τη διεύρυνση του δικαιώματος ψήφου, το οποίο σε αυτό το σημείο περιοριζόταν στους άντρες ιδιοκτήτες ακινήτων.[11] Ως αποτέλεσμα της αυξανόμενης αναταραχής, οι Βρετανοί έστειλαν μια επιτροπή (The Royal Indies Royal Commission, ή Moyne Commission) το 1938, η οποία συνέστησε τη θέσπιση πολλών από τις ζητούμενες μεταρρυθμίσεις στα νησιά.[11] Ως αποτέλεσμα, οι αφρικανικής καταγωγής κάτοικοι του Μπαρμπάντος άρχισαν να διαδραματίζουν πολύ πιο σημαντικό ρόλο στην πολιτική της αποικίας, με την καθολική ψηφοφορία που εισήχθη το 1950.[11]
Επιφανής μεταξύ αυτών των πρώτων ακτιβιστών ήταν ο Grantley Herbert Adams, ο οποίος βοήθησε στην ίδρυση του Εργατικού Κόμματος του Μπαρμπάντος (BLP) το 1938.[28] Έγινε ο πρώτος πρωθυπουργός του Μπαρμπάντος το 1953, ακολουθούμενος από τον συνιδρυτή του BLP Hugh Gordon Cummins από το 1958-1961. Μια ομάδα αριστερών πολιτικών που υποστήριξαν ταχύτερες κινήσεις για ανεξαρτησία αποχώρησαν από το BLP και ίδρυσαν το Δημοκρατικό Εργατικό Κόμμα (DLP) το 1955.[29][30] Στη συνέχεια, το DLP κέρδισε τις γενικές εκλογές του 1961 και ο ηγέτης τους Έρολ Μπάροου έγινε πρωθυπουργός.
Η πλήρης εσωτερική αυτοδιοίκηση θεσπίστηκε το 1961.[11] Το Μπαρμπάντος εντάχθηκε στη βραχύβια Ομοσπονδία Δυτικών Ινδιών από το 1958 έως το 1962, αποκτώντας αργότερα πλήρη ανεξαρτησία στις 30 Νοεμβρίου του 1966.[11] Ο Έρολ Μπάροου έγινε ο πρώτος πρωθυπουργός της χώρας. Το Μπαρμπάντος έμεινε εντός της Βρετανικής Κοινοπολιτείας, διατηρώντας τη βασίλισσα Ελισάβετ Β΄ ως μονάρχη έως το 2021.
Στις 20 Σεπτεμβρίου 2021, εισήχθη στο Κοινοβούλιο του Μπαρμπάντος, λίγο περισσότερο από έναν ολόκληρο χρόνο μετά την ανακοίνωση για τη μετάβαση, το Σύνταγμα (Τροπολογία) (Αριθ. 2) Νομοσχέδιο του 2021. Ψηφίστηκε στις 6 Οκτωβρίου, εισάγοντας το αξίωμα του Προέδρου του Μπαρμπάντος για να αντικαταστήσει τον ρόλο της Βασίλισσας. Στις 12 Οκτωβρίου 2021, η εν ενεργεία Γενική Κυβερνήτρια του Μπαρμπάντος Σάντρα Μέισον προτάθηκε από κοινού από τον Πρωθυπουργό και τον Αρχηγό της Αντιπολίτευσης ως υποψήφια πρώτη πρόεδρος του Μπαρμπάντος και εξελέγη στις 20 Οκτωβρίου. Η Μέισον ανέλαβε τα καθήκοντά της στις 30 Νοεμβρίου 2021 και η χώρα ανακηρύχθηκε επισήμως Κοινοβουλευτική Δημοκρατία.[31]
Δημογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/58/Map_of_Barbados.svg/300px-Map_of_Barbados.svg.png)
Έκταση: 431 τετρ. χλμ. | Μήκος ακτών: 97 χλμ. | ||
Υψηλότερο σημείο: Όρος Χίλλαμπυ, 336 μ. | |||
ΠΛΗΘΥΣΜΟΣ | ΥΨΟΜΕΤΡΟ | ||
πάνω από 100.000 ![]() | πάνω από 200 μ. | ![]() | |
πάνω από 1.000 ![]() | έως 200 μ. | ![]() | |
κάτω από 1.000 ![]() |
Το προσδόκιμο ζωής στο σύνολο του πληθυσμού, σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2019 του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας ήταν 76,0 χρόνια (74,3 χρόνια οι άνδρες και 77,7 οι γυναίκες).[32]
Διακυβέρνηση
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το Μπαρμπάντος είναι ανεξάρτητη χώρα από τις 30 Νοεμβρίου 1966. Λειτουργεί ως κοινοβουλευτική δημοκρατία από το 2021. Αρχηγός του κράτους είναι η Πρόεδρος του Μπαρμπάντος — επί του παρόντος η Σάντρα Μέισον — εκλέγεται από το Κοινοβούλιο του Μπαρμπάντος για μια τετραετία και λαμβάνει συμβουλές για θέματα Πολιτεία του Μπαρμπάντος από τον Πρωθυπουργό του Μπαρμπάντος, ο οποίος είναι αρχηγός της κυβέρνησης. Υπάρχουν 30 εκπρόσωποι στο Σώμα της Συνέλευσης του Μπαρμπάντος.
Το Σύνταγμα του Μπαρμπάντος είναι ο ανώτατος νόμος του έθνους.
Εκλογές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Οι γενικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 21 Φεβρουαρίου 2013 ήταν οι πρώτες μετά την ανεξαρτησία που έγιναν κανονικά σε 5 χρόνια από τις προηγούμενες εκλογές.[33] Το κυβερνών Δημοκρατικό Εργατικό Κόμμα κέρδισε τις εκλογές, εξασφαλίζοντας 16 επί συνόλου 30 εδρών στην Εθνοσυνέλευση.
Το δικαίωμα ψήφου χορηγείται στην ηλικία των 18 ετών, σε άνδρες και γυναίκες.
Σύμφωνα με το Telesur [34], τις πρώτες πρωινές ώρες της Πέμπτης 20 Ιανουαρίου 2022, οι εκλογικές αρχές των Μπαρμπάντος εξέδωσαν τα τελικά αποτελέσματα των εκλογών που ολοκληρώθηκαν την προηγούμενη ημέρα στις 6 το απόγευμα. Το Εργατικό Κόμμα των Μπαρμπάντος (BLP) σημείωσε σαρωτική νίκη και επικράτησε σαφώς και στις 30 εκλογικές περιφέρειες της χώρας.
Στην πρώτη εκλογική διαδικασία που διεξήχθη στα Μπαρμπάντος μετά την ανακήρυξή τους σε δημοκρατία, η πολιτική αντιπολίτευση εκπροσωπήθηκε κυρίως από το Δημοκρατικό Εργατικό Κόμμα (DLP), με επικεφαλής τη Βέρλα ντε Πέιζα, και το Κόμμα της Συμμαχίας για την Πρόοδο, με επικεφαλής τον Τζόζεφ Άθερλεϊ. Καμία από αυτές τις πολιτικές οργανώσεις δεν κατάφερε να κατακτήσει την προτίμηση των πολιτών.
Χάρη σε αυτή την ηχηρή νίκη, η Μία Μότλεϊ κατάφερε εύκολα να επανεκλεγεί στη θέση της πρωθυπουργού, σηματοδοτώντας έτσι έναν ακόμη θρίαμβο στη σταδιοδρομία της ως κοινωνική και πολιτική ηγέτιδα σε αυτό το νησί της Καραϊβικής.
Λίγο αφότου έγινε η νεότερη Δημοκρατία του κόσμου, η πρωθυπουργός των Μπαρμπάντος Μία Μότλεϊ προκήρυξε πρόωρες εκλογές τον Δεκέμβριο του 2021, λέγοντας ότι δεν ήθελε η χώρα της «να μπει στο νέο έτος όντας ένα διχασμένο έθνος», υπενθυμίζουν οι Associates Times.
Η Μότλεϊ τόνισε ότι η ηχηρή νίκη των Εργατικών θα επιτρέψει «να οδηγηθεί η χώρα πρώτα στην ασφάλεια και στη συνέχεια στην ευημερία», όπως αναφέρει το Caribbean Block, το οποίο προσθέτει ότι ο πρωθυπουργός επιδιώκει να προετοιμάσει τα Μπαρμπάντος για την επίλυση των προκλήσεων που θα αντιμετωπίσει την επόμενη δεκαετία.
«Η επανεκλογή της Μία Μότλεϊ στην πρωθυπουργία των Μπαρμπάντος είναι μια καλή είδηση. Μια λαμπρή γυναίκα που μια μέρα θα γίνει μια ισχυρή Γενική Γραμματέας του ΟΗΕ”, δήλωσε ο Άλφρεντ-Μορίς ντι Ζάγιας, πρώην ανεξάρτητος εμπειρογνώμονας των Ηνωμένων Εθνών για την προώθηση μιας δημοκρατικής και δίκαιης διεθνούς τάξης.
Οι εκλογές στο Μπαρμπάντος διεξήχθησαν κανονικά. Ωστόσο, εκτιμάται ότι περίπου 5.700 πολίτες που έπασχαν από COVID-19 δεν μπόρεσαν να ψηφίσουν λόγω της κατάστασης της υγείας τους.
Διοικητική διαίρεση
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/d/d9/Barbados_parishes_numbered.png)
Η χώρα υποδιαιρείται σήμερα σε 11 διοικητικές επαρχίες, που λέγονται ενορίες (parishes):
- Εκκλησίας του Χριστού
- Αγίου Ανδρέα
- Αγίου Γεωργίου
- Αγίου Ιακώβου
- Αγίου Ιωάννη
- Αγίου Ιωσήφ
- Αγίας Λουκίας
- Αγίου Μιχαήλ
- Αγίου Πέτρου
- Αγίου Φιλίππου
- Αγίου Θωμά
Μεταφορές και επικοινωνίες
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Στη χώρα υπάρχει ένα αεροδρόμιο. Η οδήγηση γίνεται στα αριστερά.
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ 1,0 1,1 1,2 «VITAL STATISTICS INDICATORS 2020-2023». Barbados Statistical Service. Ανακτήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 2024.
- ↑ «Απογραφή 2010» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 18 Ιανουαρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 29 Μαρτίου 2015.
- ↑ 3,0 3,1 3,2 3,3 «Μπαρμπάντος». ΔΝΤ. Απρίλιος 2017. Ανακτήθηκε στις 9 Μαΐου 2017.
- ↑ Human Development Report 2021-22: Uncertain Times, Unsettled Lives: Shaping our Future in a Transforming World (PDF). hdr.undp.org. United Nations Development Programme. 8 Σεπτεμβρίου 2022. σελίδες 272–276. ISBN 978-9-211-26451-7. Αρχειοθετήθηκε (PDF) από το πρωτότυπο στις 8 Σεπτεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου 2022.
- ↑ Sauer, Carl Ortwin (1969) [1966]. [[[:Πρότυπο:GBurl]] Early Spanish Main, The] Check
|url=
value (βοήθεια). University of California Press. σελίδες 192–197. ISBN 0-520-01415-4. - ↑ Barbados the Red Land with White Teeth: Home of the Amerindians. Barbados Museum & Historical Society. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαΐου 2010. Ανακτήθηκε στις 14 Μαΐου 2010.
A temporary exhibit which examined some of the preliminary excavations conducted at the dig site at Heywoods, St. Peter.
- ↑ Barbados – Geography / History. Fun 'N' Sun Publishing Inc. 2008. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Δεκεμβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 14 Μαΐου 2010.
- ↑ Faria, Norman (17 Ιουνίου 2009). «Guyana Consul (Barbados) Visit to Former Amerindian Village Site in B'dos» (PDF). Guyana Chronicle. Pan-Tribal Confederacy of Indigenous Tribal Nations. σελ. 2. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 24 Μαΐου 2016. Ανακτήθηκε στις 14 Μαΐου 2010.
Adjacent to the park, there is still a fresh water stream. This as a main reason the village was here. A hundred or so metres away is the sea and a further five hundred metres [550 yd] out across a lagoon was the outlying reef where the Atlantic swells broke on the coral in shallow waters. As an aside, the word "Ichirouganaim", said to be an Arawak word used by the Amerindians to describe Barbados, is thought to refer to the "teeth" imagery of the waves breaking on the reefs off most of southern and eastern coasts.
- ↑ Drewett, Peter (1991). Prehistoric Barbados. Barbados Museum and Historical Society. ISBN 1-873132-15-8.
- ↑ Drewett, Peter (2000). Prehistoric Settlements in the Caribbean: Fieldwork on Barbados, Tortola and the Cayman Islands. Archetype Publications Ltd. ISBN 1-873132-22-0.
- ↑ 11,00 11,01 11,02 11,03 11,04 11,05 11,06 11,07 11,08 11,09 11,10 11,11 11,12 11,13 11,14 11,15 11,16 11,17 «Encyclopedia Britannica- Barbados». Ανακτήθηκε στις 9 Ιουλίου 2019.
- ↑ Peter Drewett, 1993. "Excavations at Heywoods, Barbados, and the Economic Basis of the Suazoid Period in the Lesser Antilles", Journal of the Barbados Museum and Historical Society 38:113–37; Scott M. Fitzpatrick, "A critical approach to c14 dating in the Caribbean", Latin American Antiquity, 17 (4), pp. 389 ff.
- ↑ Beckles, Hilary. A History of Barbados: From Amerindian Settlement to Caribbean Single Market (Cambridge University Press, 2007 edition).
- ↑ Sauer, Carl Ortwin (1969) [1966]. [[[:Πρότυπο:GBurl]] Early Spanish Main, The] Check
|url=
value (βοήθεια). University of California Press. σελίδες 192–197. ISBN 0-520-01415-4. - ↑ «AXSES Systems Caribbean Inc., The Barbados Tourism Encyclopaedia». Barbados.org. 8 Φεβρουαρίου 2007. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Ιανουαρίου 2000. Ανακτήθηκε στις 4 Ιουλίου 2010.
- ↑ «Britannica Encyclopaedia: History of Barbados». Britannica.com. http://www.britannica.com/EBchecked/topic/52655/Barbados/54603/History. Ανακτήθηκε στις 4 July 2010.
- ↑ Hilary McD. Beckles, A History of Barbados: From Amerindian Settlement to Caribbean Single Market (Cambridge University Press, 2007 edition), pp. 1–6.
- ↑ Beckles p. 7.
- ↑ «Holetown Barbados – Fun Barbados Sights». funbarbados.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Σεπτεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 12 Σεπτεμβρίου 2017.
- ↑ William And John Αρχειοθετήθηκε 17 November 2017 στο Wayback Machine., 11 January 201, Shipstamps.co.uk
- ↑ 21,0 21,1 21,2 21,3 21,4 21,5 «Slavery and Economy in Barbados». Ανακτήθηκε στις 9 Ιουλίου 2019.
- ↑ Corish, Patrick J. Patrick J. Corish, The Cromwellian Regime, 1650–1660. oup.com. σελίδες 353–386. doi:10.1093/acprof:oso/9780199562527.003.0014. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Απριλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 26 Μαρτίου 2016.
- ↑ 23,0 23,1 Ali, Arif (1997). Barbados: Just Beyond Your Imagination. Hansib Publishing (Caribbean) Ltd. σελίδες 46, 48. ISBN 1-870518-54-3.
- ↑ Orlando Pérez (1970). «Notes on the Tropical Cyclones of Puerto Rico» (PDF). San Juan, Puerto Rico National Weather Service. Ανακτήθηκε στις 12 Φεβρουαρίου 2007.
- ↑ Edward N. Rappaport· Jose Fernandez-Partagas· Jack Beven (1997). «The Deadliest Atlantic Tropical Cyclones, 1492–1996». National Oceanic and Atmospheric Administration. Ανακτήθηκε στις 2 Ιανουαρίου 2007.
- ↑ "Barbados Αρχειοθετήθηκε 29 January 2012 στο Wayback Machine.". Library of Congress Country Studies.
- ↑ "Barbados – population Αρχειοθετήθηκε 29 January 2012 στο Wayback Machine.". Library of Congress Country Studies.
- ↑ Price, Sanka (10 March 2014). «'Political giant' passes away». Daily Nation (Nation Publishing). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 March 2014. https://web.archive.org/web/20140310110000/http://www.nationnews.com/articles/view/political-giant-passes-away/. Ανακτήθηκε στις 7 April 2014.
- ↑ «The Party». Official Web Site. Democratic Labour Party. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Φεβρουαρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2011.
- ↑ Nohlen, D (2005) Elections in the Americas: A data handbook, Volume I, p85 (ISBN 978-0-19-928357-6)
- ↑ «In Barbados, parliament votes to amend constitution, paving the way to republican status». ConstitutionNet. 30 Σεπτεμβρίου 2021. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Οκτωβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2021.
- ↑ Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, Προσδόκιμο ζωής και υγιές προσδόκιμο ζωής, Δεδομένα ανά χώρα
- ↑ Bradshaw, Maria (2013-01-30). «Experts: PM’s timing curious». Nation Newspaper. http://www.nationnews.com/articles/view/expertspms-timing-curious/. Ανακτήθηκε στις 2013-04-11. «“We knew that the Constitution and the law allowed him to call it after the five years had passed since the last election but it was the practice in Barbados and most of the Commonwealth that you would call the elections before the anniversary of the last election date.»
- ↑ «Το Εργατικό Κόμμα κερδίζει και τις 30 εκλογικές περιφέρειες στα Μπαρμπάντος». The Press Project - Ειδήσεις, Αναλύσεις, Ραδιόφωνο, Τηλεόραση. 20 Ιανουαρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 20 Ιανουαρίου 2022.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Μπαρμπάντος στο Curlie
|
|