Сербская Праваслаўная Царква
Сербская праваслаўная царква | |
---|---|
сербск.: Српска православна црква | |
![]() Сабор Св. Савы ў Бялградзе | |
Асноўная інфармацыя | |
Прадстаяцель у наш час | Ірыней |
Цэнтр |
Бялград, Сербія ![]() |
Рэзідэнцыя Прадстаяцеля | Бялград |
Юрысдыкцыя (тэрыторыя) |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
Аўтаномныя цэрквы ў кананічнай залежнасці | Охрыдскае архіепіскапства |
Мова набажэнстваў | сербская, царкоўнаславянская |
Каляндар | юліянскі[1] |
Колькасць | |
Епіскапаў | 45 |
Епархій | 46 |
Сайт | Старонка ў сеціве |
Сербская праваслаўная царква — аўтакефальная маёнткавая праваслаўная Царква, мела шостае месца ў дыпціху аўтакефальных маёнткавых Цэркваў.
Гісторыя
[правіць | правіць зыходнік]Заснаваная ў канцы IX стагоддзі. З 1219 года — аўтакефалія. З 1346 года — першы Патрыярхат. У XIV ст. патрапіла пад няволю туркаў і ў царкоўную залежнасць ад Канстанцінопальскага патрыярхата. У 1557 годзе здабыла незалежнасць, але праз два стагоддзя зноў апынулася ў падначаленні ў Канстанцінопаля. Толькі ў 1879 годзе ізноў стала аўтакефальнай.
На тэрыторыі суседняй Паўночнай Македоніі хрысціянства вядома яшчэ з часоў ап. Паўла. З IV па VI ст. Македонская Царква напераменку залежала то ад Рыму, то ад Канстанцінопаля. У канцы IX — пачатку XI ст. мела статут аўтакефаліі — Ахрыдска архібіскупства-патрыярхія (Ахрыдская патрыярхія; Архібіскупства ахрыдская Першага Юстыніяна і ўся Болгарыі) з цэнтрам у Ахрыдзе і, магчыма, удзельнічала ў Крышчэнні Русі.
Адмысловы царкоўны лёс быў у Чарнагорыі.
Аб'яднанне ўсіх гэтых праваслаўных абласцей у адзіную Сербскую Царкву адбылося ў 1919 годзе. З 1920 года адноўлены Сербскі Патрыярхат. Фашысцкая акупацыя і наступны сацыялістычны перыяд нанеслі Сербскай Царкве значныя страты. Абвастрыліся нацыяналістычныя тэндэнцыі. У 1967 годзе Македонія адлучылася ў самачынную аўтакефалію (пад вяршэнствам архібіскупа Ахрыдскага і Македонскага).
Структура і сучасны стан
[правіць | правіць зыходнік]22 студзеня 2010 года новым патрыярхам Сербскім абраны біскуп Нішскі Ірыней.
Кананічны лад
[правіць | правіць зыходнік]Епархіі
[правіць | правіць зыходнік]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/ce/Map_of_Eparchies_of_Serbian_Orthodox_Church-sr.svg/350px-Map_of_Eparchies_of_Serbian_Orthodox_Church-sr.svg.png)
- Бялградска-Карлавацкае архіепіскапства, з кафедрай у Бялградзе.
- Аўстралійска-Новазеландская мітраполія (Сідней)
- Банацкая епархія (Вршац)
- Лазня-Лукская епархія (Баня-Лука)
- Бацкая епархія (Нові-Сад)
- Біхацка-Петравацкая епархія (Босанскі-Петравац)
- Бранічаўская епархія (Пажаравац),
- Брытанска-Скандынаўская епархія (Стакгольм)
- Будзімская епархія (Сентэндрэ)
- Валеўская епархія (Валева)
- Вранская епархія (Вранье)
- Горнакарлавацкая епархія (Карлавац)
- Дабра-Баснійская мітраполія (Сараева)
- Далмацінская епархія (Шыбенік)
- Жыцкая епархія (Манастыр Жыча)
- Заграбска-Люблянская мітраполія (Заграб, каф. сабор — Сабор Праабражэння)
- Заходнеамерыканская епархія (Алхамбра)
- Заходнееўрапейская епархія (Парыж)
- Захумска-Герцагавінская епархія (Мостар)
- Зворніцка-Тузлінская епархія (Тузла)
- Злетаўска-Струміцкая епархія (Шціп)
- Усходнеамерыканская епархія (Эксварт)
- Канадская епархія (Мілтан)
- Мілешаўская епархія (Манастыр Мілешава)
- Нішская епархія (Ніш)
- Мітраполія Новаграчаніцкая для Амерыкі, Канады і Трэцяга возера (Новаграчаніцкая Мітраполія)
- Охрыдска-Біталская епархія (Бітала)
- Осіецкапольска-Бараньская епархія (Даль)
- Рашска-Прызранская епархія (Прызрэн)
- Скопская епархія (Скоп’е)
- Славонская епархія (Пакрац)
- Цэнтральназаходнеамерыканская епархія (Лібертвіль)
- Цэнтральнаеўрапейская епархія (Хімельсцір)
- Срэмская епархія (Срэмскі-Карлаўцы)
- Сербскі праваслаўны вікарыят у Шкодэры (Шкодэр)
- Тымішаарская епархія (Тымішаара)
- Тымакская епархія (Заечар)
- Чарнагорска-Прыморская мітраполія (Цэцінэ)
- Шабацкая епархія (Шабац)
- Шумадзійская епархія (Крагуевац)
Зноскі
Спасылкі
[правіць | правіць зыходнік]- Старонка ў сеціве Сербскай праваслаўнай царквы Архівавана 18 лістапада 2018.