Ліяна
Выгляд
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/76/Hedera_helix_clinging_2.jpg/220px-Hedera_helix_clinging_2.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/7d/Humulus_lupulus_2.jpg/220px-Humulus_lupulus_2.jpg)
Ліяны — расліны, сцёблы якіх няздольныя самастойна захоўваць вертыкальнае становішча і якія выкарыстоўваюць іншыя расліны ў якасці апоры.
Сярод ліян ёсць як дрэвавыя, так і травяністыя расліны.
Шматлікія лазячыя папараці сустракаліся яшчэ ў каменнавугольным перыядзе. У наш час ліяны шырока распаўсюджаныя сярод сасудзістых раслін, асабліва насенных. Пераважна, гэта трапічныя расліны.
Класіфікацыя ліян
[правіць | правіць зыходнік]Па спосабу лазання ліяны дзеляцца на 4 групы:
- Ліяны, якія абапіраюцца. Да гэтай групы адносяцца ліяны, якія не маюць адмысловых прыстасаванняў для лазання.
- Каранёвалазячыя ліяны. Гэта ліяны, якія ўзбіраюцца па скалах ці тоўстых ствалах дрэваў пры дапамозе прыдаткавых каранёў, што прычапляюцца да апоры.
- Павойныя ліяны. Гэта расліны, якія ўзбіраюцца на апору за кошт абвівання сцябла вакол яе. Найбольш распаўсюджаны спосаб сярод ліян.
- Вусіканосныя ліяны. Прымацаванне да апоры ў гэтых ліян забяспечваецца адмысловымі прыстасаваннямі — вусікамі, якія ўяўляюць сабою відазмененае лісце або сцябло.
Глядзі таксама
[правіць | правіць зыходнік]Літаратура
[правіць | правіць зыходнік]- Серебряков И. Г. Экологическая морфология растений. Жизненные формы покрытосеменных и хвойных. — М.: Высшая школа, 1962.