Курт фон Шлейхер
Курт фон Шлейхер | |||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
Kurt von Schleicher | |||||||
![]() | |||||||
| |||||||
|
|||||||
Прэзідэнт | Паўль фон Гіндэнбург | ||||||
Папярэднік | Франц фон Папен | ||||||
Пераемнік | Адольф Гітлер | ||||||
|
|||||||
Кіраўнік урада | Франц фон Папен | ||||||
Папярэднік | Вільгельм Грэнер | ||||||
Пераемнік | Фердынанд фон Брэдаў (в.а.) | ||||||
|
|||||||
Папярэднік | Франц фон Папен | ||||||
Пераемнік | Франц фон Папен | ||||||
|
|||||||
Нараджэнне |
7 красавіка 1882[1][2] |
||||||
Смерць |
30 чэрвеня 1934[4][5][…] (52 гады) |
||||||
Месца пахавання | |||||||
Жонка | Elisabeth von Schleicher[d][2] | ||||||
Нацыянальнасць | немец | ||||||
Веравызнанне | лютэранства | ||||||
Партыя | беспартыйны | ||||||
Адукацыя | |||||||
Ваенная служба | |||||||
Прыналежнасць |
![]() ![]() |
||||||
Род войскаў | Пруская армія | ||||||
Званне |
![]() |
||||||
Бітвы | |||||||
Узнагароды | |||||||
![]() |
Курт фон Шлейхер (ням.: Kurt von Schleicher; ⓘ, 4 красавіка 1882 — 30 чэрвеня 1934) — рэйхсканцлер Германіі са снежня 1932 па студзень 1933 года, папярэднік Гітлера на гэтай пасадзе і, такім чынам, апошні кіраўнік урада Веймарскай рэспублікі.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/60/Schleicher_dismissed0001.jpg/220px-Schleicher_dismissed0001.jpg)
Біяграфія
[правіць | правіць зыходнік]З сям’і ваенных. Удзельнік Першай сусветнай вайны. Генерал, зрабіў кар’еру ў рэйхсверы ў 1920-я гады, служыў сувязным звяном паміж арміяй і палітыкамі Веймарскай рэспублікі. Прытрымваўся кансерватыўных «прускіх» поглядаў на армію і дзяржаву, актыўна ўдзельнічаў у тайнай рэмілітарызацыі краіны, аднак у галіне эканомікі прытрымваўся больш ліберальных поглядаў. З 1930 года адыгрываў вялікую палітычную ролю дзякуючы ўплыву на прэзідэнта Гіндэнбурга, спрыяў фарміраванню кабінетаў урада Брунінга, а затым Папена, свайго сябра; быў пры іх ваенным міністрам. На пасадзе рэйхсканцлера, якую ён займаў меней двух месяцаў, працягваў палітыку пераўзбраення Германіі, аднак не атрымаў падтрымкі рэйхстага і ў выніку змовы Папена, Ялмара Шахта з Гіндэнбургам быў зняты, а на яго месца прызначаны Гітлер (30 студзеня 1933).
Застрэлены па загадзе Гітлера падчас Ночы доўгіх нажоў разам са сваёй жонкай Элізабет; трупы выявіла 16-гадовая дачка. Як апавядала потым кухарка, яна прывяла да яго ў кабінет двух мужчын у цывільным. Адзін з іх спытаў: «Вы генерал фон Шлейхер?» Пачуўшы сцвярджальны адказ, яны выстралілі: спачатку — у фон Шлейхера, затым — у яго жонку, якая выбегла на гук выстралаў. Асноўнымі падзеямі «Ночы» былі расправы з кіраўнікамі СА, але Гітлер загадаў заадно забіць таксама некалькіх сваіх палітычных ворагаў, да якіх СА не мелі адносінаў; сярод іх апынуўся і Шлейхер. Фюрар падазраваў яго (магчыма, небеспадстаўна) у спробах рэстаўрацыі дынастыі Гогенцолернаў. Версія пра сувязь паміж Шлейхерам і Ромам нават не разглядалася з прычыны яе відавочнай недарэчнасці: Шлейхер адчуваў такую моцную непрыязнасць да Рома, што нават не спрабаваў хаваць гэтага.
Пасля забойства Шлейхера арганізатары «Ночы доўгіх нажоў» асцерагаліся месці з боку ваенных. Аднак Вальтэр фон Райхенау развеяў іх страхі, выдаўшы камюніке:
![]() |
За апошнія тыдні было ўсталявана, што былы ваенны міністр, генерал у адстаўцы фон Шлейхер падтрымліваў кантакты з варожымі дзяржаве коламі штурмавікоў і замежнымі дзяржавамі. Было даказана, што ён сваімі выказваннямі і дзеяннямі выступаў супраць нашай дзяржавы і яго кіраўніцтва. Гэты факт вызначыў неабходнасць яго арышту падчас правядзення чысткі. У момант затрымання супрацоўнікамі крымінальнай паліцыі Шлейхер паспрабаваў аказаць супраціўленне, ужыўшы зброю. Падчас узніклай перастрэлкі генерал у адстаўцы і яго жонка, якая ўмяшалася, былі смяротна паранены. | ![]() |
Пасля Герынг сцвярджаў, што жадаў толькі арыштаваць Шлейхера, аднак яго апярэдзіла каманда гестапа.
Зноскі
- ↑ Bell A. Encyclopædia Britannica — Encyclopædia Britannica, Inc., 1768.
- ↑ а б в Deutsche Biographie — München BSB, Historische Kommission bei der Bayerischen Akademie der Wissenschaften, 2001.
- ↑ Deutsche Nationalbibliothek Record #118608037 // Агульны нарматыўны кантроль — 2012—2016. Праверана 10 снежня 2014.
- ↑ Шлейхер Курт фон // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969. Праверана 28 верасня 2015.
- ↑ Kurt von Schleicher // Encyclopædia Britannica Праверана 9 кастрычніка 2017.
- ↑ https://www.berlin.de/senuvk/umwelt/stadtgruen/friedhoefe_begraebnisstaetten/downloads/eg-liste.pdf
Літаратура
[правіць | правіць зыходнік]- Friedrich-Karl von Plehwe. Reichskanzler Kurt von Schleicher. Weimars letzte Chance gegen Hitler. — Berlin: Ullstein, 1990. — ISBN 3-548-33122-X. (ням.)
- Strenge I. Kurt von Schleicher: Politik im Reichswehrministerium am Ende der Weimarer Republik. — Berlin: Duncker & Humblot, 2006. — 242 с. — ISBN 3-428-12112-0. (ням.)
Спасылкі
[правіць | правіць зыходнік]- Старонкі, якія ўжываюць пашырэнне Phonos
- Нарадзіліся 7 красавіка
- Нарадзіліся ў 1882 годзе
- Нарадзіліся ў Брандэнбургу-на-Хафелі
- Памерлі 30 чэрвеня
- Памерлі ў 1934 годзе
- Памерлі ў Патсдаме
- Пахаваныя ў Берліне
- Генералы пяхоты (Германія)
- Кавалеры ордэна Жалезны крыж
- Асобы
- Рэйхсканцлеры Германіі
- Забітыя палітыкі
- Удзельнікі Першай сусветнай вайны
- Міністры абароны Германіі