Віктар Мікалаевіч Ціханаў
Віктар Мікалаевіч Ціханаў | |||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
укр.: Віктор Миколайович Тихонов | |||||||
![]() | |||||||
| |||||||
|
|||||||
Папярэднік | Раман Пятровіч Бязсмертны | ||||||
Пераемнік | Міхаіл Браніслававіч Ежэль | ||||||
|
|||||||
Нараджэнне |
5 сакавіка 1949 (75 гадоў) УССР, СССР |
||||||
Смерць |
29 жніўня 2020[1] (71 год) |
||||||
Веравызнанне | праваслаўе | ||||||
Партыя | |||||||
Член у | |||||||
Адукацыя | |||||||
Навуковая ступень | кандыдат юрыдычных навук | ||||||
Дзейнасць | палітык | ||||||
Аўтограф |
![]() |
||||||
Узнагароды | |||||||
![]() |
Віктар Мікалаевіч Ціханаў (укр.: Тихонов Віктор Миколайович) (5 сакавіка 1949, с. Шчэтава, Антрацытаўсі раён, Варашылаўградскай вобласці) — украінскі палітык. Віцэ-прэм'ер-міністр ва ўрадзе Мікалая Азарава з 11 сакавіка 2010 да 1 чэрвеня 2011[2]. Акадэмік Інжынернай акадэміі Украіны (1999), Міжнароднай акадэміі інфарматызацыі (1997), Украінскай муніцыпальнай акадэміі (1999).
Біяграфія
[правіць | правіць зыходнік]Нарадзіўся 5 сакавіка 1949 у с. Шчэтава, Антрацытаўскага раёна, Варашылаўградскай вобласці.
Адукацыя
[правіць | правіць зыходнік]Усходнеўкраінскі нацыянальны ўніверсітэт імя Уладзіміра Даля, эканамічны факультэт (1973-1978), эканаміст, «бухулік ў прамысловасці», Луганскі дзяржаўны універсітэт ўнутраных спраў імя Эдуарда Дидоренко (1996-1998), юрыст. Кандыдат юрыдычных навук.
- 05.1965-11.1969 — слесар , ВА «Варашылаўградцеплавоз».
- 11.1969-11.1971 — служба ў арміі, в/ч 77895 Адэскага ВА.
- 11. - 12.1971 — слесар,
- 12.1971-02.1975 — старшы інжынер-тэхнолаг,
- 02.1975-08.1976 — старшы інжынераёнарміроўшчык,
- 08.1976-04.1978 — начальнік планава-эканамічнага бюро,
- 04.1978-06.1979 — начальнік бюро працы і заработнай платы,
- 06.1979-08.1980 — намеснік начальніка аддзела працы і заработнай платы,
- 08.1980-10.1986 — начальнік ўпраўлення працы і заработнай платы,
- 10.1986-10.1988 — старшыня прафкама,
- 10.1988-11.1990 — сакратар парткама ВА «Варашылаўградцеплавоз».
- 11.1990-11.1991 — 1-ы сакратар Луганскага МК КПУ.
- 11.1991-04.1992 — 1-й намеснік генеральнага дырэктара Луганскай дзяржаўнай таварна-сыравіннай кампаніі «Луганскгалоўзбыт».
- 04.1992-09.1994 — дырэктар па эканоміцы Луганскай швейнай фабрыкі «Стыль».
- 09.1994-11.1995 — генеральны дырэктар Луганскай швейнай фабрыкі «Стыль».
- 11.1995-04.1998 — 1-й намеснік старшыні Луганскай аблдзяржадміністрацыі.
- 24 красавіка 1998 - 04.2006 — старшыня Луганскага аблсавета.
Дыпламатычная дзейнасць
[правіць | правіць зыходнік]З 22 жніўня 2011 года[3] па 26 лістапада 2012 г[4] — Надзвычайны і Паўнамоцны Пасол Украіны у Рэспубліцы Беларусь.
Навуковыя працы
[правіць | правіць зыходнік]- «Методологические аспекты достижения социально-экономической самодостаточности региона» (2002, сааўтар),
- «Президент України та державна, регіональна і муніципальна політика: Збірник матеріалів і документів» (2003, сааўтар),
- «Идеи П. Д. Юркевича о государстве и праве в контексте современности» (2003).
Гл. таксама
[правіць | правіць зыходнік]Зноскі
- ↑ LB.ua — Київський інститут проблем управління імені Горшеніна, 2010. Праверана 29 жніўня 2020.
- ↑ УКАЗ ПРЕЗИДЕНТА УКРАЇНИ № 637/2011
- ↑ УКАЗ ПРЕЗИДЕНТА УКРАЇНИ № 833/2011
- ↑ УКАЗ ПРЕЗИДЕНТА УКРАЇНИ № 655/2012
Спасылкі
[правіць | правіць зыходнік]- Нарадзіліся 5 сакавіка
- Нарадзіліся ў 1949 годзе
- Памерлі 29 жніўня
- Памерлі ў 2020 годзе
- Памерлі ў Сімферопалі
- Члены Партыі рэгіёнаў Украіны
- Члены КПСС
- Кандыдаты юрыдычных навук
- Кавалеры ордэна Дружбы (Расія)
- Узнагароджаныя медалём «За працоўную адзнаку»
- Кавалеры ўкраінскага ордэна «За заслугі» 1 ступені
- Кавалеры ўкраінскага ордэна «За заслугі» 2 ступені
- Кавалеры ўкраінскага ордэна «За заслугі» 3 ступені
- Узнагароджаныя Ганаровай граматай Кабінета Міністраў Украіны
- Асобы
- Паслы Украіны ў Беларусі
- Дыпламаты Украіны