Андрэа Мантэньня
Андрэа Мантэньня | |
![]() Аўтапартрэт (крайні справа) з жонкай (крайняя зьлева) на палатне «Прынясеньне ў храм», 1465-1466, Бэрлінская карцінная галерэя | |
Дата нараджэньня | 1431 |
---|---|
Месца нараджэньня | Ізола-ды-Картура, Італія |
Дата сьмерці | 13 верасьня 1506 |
Месца сьмерці | Мантуя, Італія |
Месца пахаваньня | |
Адукацыя | Франчэска Скварчонэ |
Занятак | маляр, гравэр па медзі, ілюмінатар рукапісаў, скульптар, малявальнік, мастак-гравэр, плястычны артыст |
Навуковая сфэра | малярства |
Жанры | гістарычны жывапіс[2][3], рэлігійнае мастацтва[d][2], алегорыя[d][2][3], анімалістычнае малярства[d][3], міталягічнае малярства[d][3], партрэт[3] і рэлігійны жывапіс[d][3] |
Плынь | Італьянскі Рэнэсанс |
Працы | «Сьвяты Сэбастыян», «Пакой мужа й жонкі», «Мёртвы Хрыстос» |
Пад уплывам | Данатэльлё |
Андрэа Мантэнья (па-італьянску: Andrea Mantegna; каля 1431, Ізола-ды-Картура, Вэнэта — 13 верасьня 1506, Мантуя) — італьянскі мастак, прадстаўнік Падуанскі школы жывапісу. У адрозьненьне ад большасьці іншых клясыкаў італьянскага Рэнэсансу, пісаў у жорсткай і рэзкай манеры.
Біяграфія
[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]Мантэньня нарадзіўся каля 1431 году ў італьянскім мястэчку Ізола-ды-Картура блізу Вэнэцыі, у сям’і дрывасека. У 1441 годзе быў усыноўлены мастаком Франчэска Скварчонэ. Навучаўся выяўленчаму мастацтву, а таксама латыні ў Скварчонэ, у 1445 годзе быў залічаны ў цэх жывапісцаў Падуі.
Ва ўзросьце 17 гадоў Мантэньня ў судзе дамогся незалежнасьці ад Скварчонэ й з тых часоў працаваў як самастойны мастак. У маладосьці выпрабаваў ўплыў флярэнтыйскай школы, у прыватнасьці Данатэльлё. У 1453 годзе Мантэнья ажаніўся з дачкой Джакапа Бэліні Нікалёзіяй. У 1460 годзе ён стаў мастаком пры двары герцагаў Ганзага. Памёр 13 верасьня 1506 году ў Мантуі.
Літаратура
[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]- Беларуская энцыкляпэдыя: У 18 т. Т.10: Малайзія — Мугараджы / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн.: БелЭн, 2000. — Т. 10. — 544 с. — 10 000 ас. — ISBN 985-11-0169-9 (Т. 10)
- Kristeller P., A. Mantegna, B. — Lpz., 1902;
- Fiocco G., Mantegna, Mil., 1937;
- Tietze-Conrat E., Mantegna, L., 1955;
- Paccagnini G., Andrea Mantegna, Mil., 1961.
- Janson, H.W., Janson, Anthony F.History of Art. Harry N. Abrams, Inc., Publishers. 6 edition. January 1, 2005. ISBN 0-13-182895-9
- Знамеровская Т. П. Андреа Мантенья — Л., 1961. (рас.)
- Лазарев В. Н. Старые итальянские мастера — М., 1972. (рас.)
Вонкавыя спасылкі
[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу] Андрэа Мантэньня — сховішча мультымэдыйных матэрыялаў