Edelmiro Julián Farrell
Edelmiro Julián Farrell![]() | |||
---|---|---|---|
![]() | |||
24 febreru 1944 - 3 xunu 1946 ← Pedro Pablo Ramírez - Juan Perón → | |||
Vida | |||
Nacimientu | Lanús, 12 de febreru de 1887[1] | ||
Nacionalidá |
![]() | ||
Muerte | Buenos Aires, 21 d'ochobre de 1980[1] (93 años) | ||
Sepultura | Cementeriu de la Chacarita | ||
Estudios | |||
Llingües falaes | castellanu | ||
Oficiu | militar, políticu | ||
Serviciu militar | |||
Cuerpu militar | Exércitu Arxentín | ||
Graduación |
general de división (es) ![]() | ||
Creencies | |||
Partíu políticu | políticu independiente | ||
| |||
![]() |
Edelmiro Julián Farrell (12 de febreru de 1887, Lanús – 21 d'ochobre de 1980, Buenos Aires) foi un militar y dictador arxentín. Exerció como presidente de la República Arxentina, nun siendo electu polos ciudadanos arxentinos, recibió'l cargu del anterior gobernante militar, Pedro Pablo Ramírez. Foi'l terceru de los llamaos «presidentes de facto», gobernó dende 1944 a 1946 mientres la llamada Revolución del 43.
Familia
[editar | editar la fonte]Nació'l 12 de febreru de 1887 nel, nesi entós, partíu d'Avellaneda, conurbano bonaerense, anque anguaño'l so llugar de nacencia forma parte del partíu de Lanús. Foi'l décimu primer fíu de Juan Celedonio del Corazón de Jesús Farrell (1846-1887) y de Catalina Plaul (1851-1917). La so familia paterna baxaba del condáu de Longford n'Irlanda, d'onde emigró a l'Arxentina en 1830 el so güelu Matthew Farrell (1803-1860). La so güela paterna, Mónica Ibáñez (1819-1867), yera porteña. Los sos güelos maternos Santiago Plaul y Mariana Petry yeren alemanes.
Farrell casar en Zárate, provincia de Buenos Aires, el 10 de xunetu de 1919 cola maestra rosarina Conrada Victoria Torni (1893-1977), fía de Atilio Torni, italianu, y de Madalena Carpani, francesa, y con quien tuvo trés fíos: Nelly Victoria (n.1923), Jorge Edelmiro (1925-1950) y Susana Mabel (n.1929).
Carrera militar
[editar | editar la fonte]Egresó del Colexu Militar nel añu 1907, llogrando'l títulu de Subteniente d'Infantería. Permaneció nun reximientu alpín n'Italia de 1924 a 1926.
Actuación política
[editar | editar la fonte]El so desempeñu mientres el golpe d'estáu de 1943
[editar | editar la fonte]En 1943 participó nel golpe d'estáu, xunto al xeneral Juan Domingo Perón, y llamáu Revolución del 43 desempeñando los cargos de Ministru de Guerra y Vicepresidente de la Nación mientres la dictadura del xeneral Pedro Pablo Ramírez hasta qu'ésti foi removíu, fecha en qu'asumió por delegación (de facto) del cargu como Presidente de la Nación. Exerció'l cargu de forma interina dende'l 25 de febreru de 1944, y definitivamente por arrenunciu de Ramírez, dende'l 9 de marzu d'esi añu hasta'l 4 de xunu de 1946.
Presidencia de facto
[editar | editar la fonte]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/10/Farrell_y_Peron-Abr45-HIA-T8-98.jpg/250px-Farrell_y_Peron-Abr45-HIA-T8-98.jpg)
En 1945, nel mes de xunetu, Farrell anunció que se llevaríen a cabo eleiciones presidenciales, nes que foi electu democráticamente como nuevu xefe d'estáu Juan Domingo Perón, el 24 de febreru del añu siguiente.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/7f/Prueba_experimental_de_televisi%C3%B3n_en_la_Argentina%2C_1944.jpg/250px-Prueba_experimental_de_televisi%C3%B3n_en_la_Argentina%2C_1944.jpg)
Obra de gobiernu
[editar | editar la fonte]Ente les midíes de gobiernu más importantes realizaes mientres el periodu en qu'exerció'l poder destáquense:
- La declaración de guerra a Alemaña y Xapón.
- La creación de la Gobernación Militar de Comodoro Rivadavia.
- La firma per Arxentina del Acta de Chapultepec.
- Sanción del estatutu de los partíos políticos.
- Sanción del Estatutu del Peón Rural.
- Sanción del decreto-llei 33.302/45 estableciendo l'aguilandu.
- Sanción del decreto-llei 1740/45 afitando'l réxime de vacaciones pa los obreros industriales.
- Creación de la Xusticia Nacional del Trabayu.
- Autorización d'apertura de cases o locales onde s'exerciera la prostitución.[2]
Gabinete
[editar | editar la fonte]Mientres la so xestión integraron el so gabinete los siguientes ministros:
Homenaxes
[editar | editar la fonte]N'homenaxe a esti militar, una cai del partíu de Lanús, provincia de Buenos Aires, lleva'l so nome[3] y hai un monumentu inauguráu en 1988 frente al Palaciu Municipal col mesmu propósitu.[4]
Condecoraciones y distintivos
[editar | editar la fonte]Mientres la so carrera recibió les siguientes condecoraciones y distintivos.
- “Oficial d'Estáu Mayor” Escuela Cimera de Guerra (Arxentina)
- “Distintivu Tropa de Monte”
Referencies
[editar | editar la fonte]- ↑ 1,0 1,1 Afirmao en: SNAC. Identificador SNAC Ark: w65s0xw4. Apaez como: Edelmiro Julián Farrell. Data de consulta: 9 ochobre 2017. Llingua de la obra o nome: inglés.
- ↑ Recalde, Héctor: Prostitutes reglamentadas. Buenos Aires 1875-1934 public, en Tou ye Hestoria, Buenos Aires marzu 1991 añu 24 n° 285 páx. 72
- ↑ [buenos-aires.mublet.com/escuela-secundaria-basica-na-61/579522 Escuela secundaria básica] Accesu 24-8-2012
- ↑ Edelmiro J. Farrell. Accesu 24-8-2012
Enllaces esternos
[editar | editar la fonte]- Tou-Arxentina.net (minibiografía).