หลุยส์ เมานต์แบ็ตเทน เอิร์ลเมานต์แบ็ตเทนที่ 1 แห่งพม่า
![]() | ลิงก์ข้ามภาษาในบทความนี้ มีไว้ให้ผู้อ่านและผู้ร่วมแก้ไขบทความศึกษาเพิ่มเติมโดยสะดวก เนื่องจากวิกิพีเดียภาษาไทยยังไม่มีบทความดังกล่าว กระนั้น ควรรีบสร้างเป็นบทความโดยเร็วที่สุด |
เอิร์ลเมานต์แบ็ตเทนแห่งพม่า | |
---|---|
![]() | |
อุปราชแห่งอินเดีย | |
ดำรงตำแหน่ง 12 กุมภาพันธ์ 1947 – 15 สิงหาคม 1947 | |
กษัตริย์ | พระเจ้าจอร์จที่ 6 |
ก่อนหน้า | ไวเคานต์เวเวลล์ |
ถัดไป | ตัวเอง (ในฐานะข้าหลวงต่างพระองค์) |
ข้าหลวงต่างพระองค์แห่งอินเดีย | |
ดำรงตำแหน่ง 15 สิงหาคม 1947 – 21 มิถุนายน 1948 | |
กษัตริย์ | พระเจ้าจอร์จที่ 6 |
นายกรัฐมนตรี | ชวาหระลาล เนห์รู |
ก่อนหน้า | ตัวเขาเอง (ในฐานะอุปราช) |
ถัดไป | จักรวรรตี ราชโคปาลาชารี |
สมุหราชนาวี | |
ดำรงตำแหน่ง 18 เมษายน 1955 – 19 ตุลาคม 1959 | |
นายกรัฐมนตรี | แอนโทนี อีเดน แฮร์โรล แม็กมิลลัน |
ก่อนหน้า | โรเดอริก แม็กกริจอร์ |
ถัดไป | ชาลล์ แลมบี |
เสนาธิการกลาโหม | |
ดำรงตำแหน่ง 13 กรกฎาคม 1959 – 15 กรกฎาคม 1965 | |
นายกรัฐมนตรี | ฮาโรลด์ แมคมิลแลน อเล็ก ดักลัส-ฮิวม์ ฮาโรลด์ วิลสัน |
ก่อนหน้า | วิลเลียม ดิกสัน |
ถัดไป | เซอร์ ริชาร์ด ฮูลล์ |
สมาชิกสภาขุนนาง ฝ่ายอาณาจักร | |
ดำรงตำแหน่ง 13 มิถุนายน 1946 – 27 สิงหาคม 1979 ขุนนางตลอดชีพ | |
ถัดไป | เคาน์เตส เมานต์แบตเทนที่ 2 แห่งพม่า |
ข้อมูลส่วนบุคคล | |
เกิด | เจ้าชายหลุยส์ ฟรานซิส อัลเบิร์ต วิคเตอร์ นิโคลัส แห่งบัทเทินแบร์ค 25 มิถุนายน ค.ศ. 1900 วินด์เซอร์, สหราชอาณาจักร |
เสียชีวิต | 27 สิงหาคม ค.ศ. 1979 มุลลากมอร์, ไอร์แลนด์ | (79 ปี)
ศาสนา | แองกลิคัน |
คู่สมรส | เอ็ดวินา แอชลีย์ เคาน์เตสเมานต์แบ็ตเทนแห่งพม่า |
บุตร | แพทริเซีย แคนเชบูลล์ เคาน์เตสที่ 2 เมานต์แบ็ตเทนแห่งพม่า เลดีพาเมลา ฮิคส์ |
บุพการี | เจ้าชายลูทวิชแห่งบัทเทินแบร์ค เจ้าหญิงวิกตอเรียแห่งเฮ็สเซิน |
วิชาชีพ | ทหารเรือ |
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง | |
รับใช้ | ![]() |
สังกัด | ![]() |
ประจำการ | 1913–1965 |
ยศ | จอมพลเรือ |
สงคราม/การสู้รบ | สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง สงครามโลกครั้งที่สอง |
จอมพลเรือ หลุยส์ ฟรานซิส อัลเบิร์ต วิคเตอร์ นิโคลัส เมานต์แบ็ตเทน เอิร์ลเมานต์แบ็ตเทนที่ 1 แห่งพม่า (อังกฤษ: Louis Francis Albert Victor Nicholas Mountbatten, Earl Mountbatten of Burma) หรือนามเดิมคือ เจ้าชายหลุยส์แห่งบัทเทินแบร์ค; 25 มิถุนายน ค.ศ. 1900 – 27 สิงหาคม ค.ศ. 1979 เป็นสมาชิกราชวงศ์บริติช เจ้าหน้าที่แห่งราชนาวี และรัฐบุรุษ พระมาตุลาของเจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ และพระอนุวงศ์ของสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง พระองค์ทรงเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดฝ่ายสัมพันธมิตรแห่งกองบัญชาการเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ พระองค์ทรงเป็นอุปราชแห่งอินเดียคนสุดท้ายแห่งบริติชอินเดียและข้าหลวงต่างพระองค์คนแรกแห่งประเทศอินเดียในเครือจักรภพ
พระองค์ประสูติที่เมืองวินด์เซอร์ในครอบครัวตระกูลบัทเทินแบร์คที่มีชื่อเสียง เมานต์แบ็ตเทนทรงเข้าเรียนที่ Royal Naval College, Osborne ก่อนที่จะเข้าสู่กองทัพเรือหลวงในปี ค.ศ. 1916 พระองค์ทรงปฏิบัติหน้าที่ในช่วงท้ายของสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง และหลังสงคราม พระองค์ทรงได้เข้าเรียนที่ Christ's College, เคมบริดจ์ ในช่วงสมัยระหว่างสงคราม เมานต์แบ็ตเทนยังคงดำรงอาชีพทหารเรือ ทรงมีความเชี่ยวชาญด้านการสื่อสารทางเรือ ภายหลังการลุกลามของสงครามโลกครั้งที่สอง เมานต์แบ็ตเทนทรงได้บัญชาการในเรือพิฆาต เรือหลวงเคลี่ และกองเรือรบพิฆาตที่ 5 และพระองค์ทรงมีบทบาทที่สำคัญในนอร์เวย์ ช่องแคบอังกฤษ และทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1941 พระองค์ทรงได้บัญชาการในเรือบรรทุกเครื่องบิน เรือหลวงอิลัสเทรียส พระองค์ทรงได้รับการแต่งตั้งให้เป็นหัวหน้าหน่วยปฏิบัติการร่วมและเป็นสมาชิกของหัวหน้าคณะกรรมการเสนาธิการ(Chiefs of Staff Committee)ในต้นปี ค.ศ. 1942 และจัดให้มีการตีโฉบฉวยที่แซ็ง-นาแซร์และเดียป ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1943 เมานต์แบ็ตเทนทรงกลายเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดฝ่ายสัมพันธมิตรแห่งกองบัญชาการเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และดูแลการเข้ายึดครองพม่าและสิงคโปร์อีกครั้งจากญี่ปุ่นในช่วงปลายปี ค.ศ. 1945 จากการปฏิบัติหน้าที่ของพระองค์ในช่วงสงคราม เมานต์แบ็ตเทนทรงได้รับพระราชทานยศถาบรรดาศักดิ์เป็นไวเคานต์ใน ค.ศ. 1946 และเอิร์ลในปีถัดมา
ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1947 เมานต์แบ็ตเทนทรงได้รับการแต่งตั้งให้เป็นอุปราชแห่งอินเดียและดูแลการแบ่งแยกบริติชอินเดียออกมาเป็นประเทศอินเดียและประเทศปากีสถาน พระองค์ทรงทำหน้าที่เป็นข้าหลวงต่างพระองค์คนแรกแห่งอินเดียจนถึงเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1948 ในปี ค.ศ. 1952 เมานต์แบ็ตเทนทรงได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดแห่งกองเรือเมดิเตอร์เรเนียนของบริติช และผู้บัญชาการเนโทแห่งกองกำลังพันธมิตรในทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1955 ถึง 1959 พระองค์ทรงเป็นสมุหราชนาวี ซึ่งเป็นตำแหน่งที่พระบิดาของพระองค์ เจ้าชายลูทวิชแห่งบัทเทินแบร์ค เคยดำรงตำแหน่งเมื่อสี่สิบปีก่อน หลังจากนั้นพระองค์ทรงดำรงตำแหน่งเป็นหัวหน้าแห่งเสนาธิการป้องกันจนถึง ค.ศ. 1965 ทำให้พระองค์ทรงเป็นผู้นำที่มีความสามารถในกองทัพบริติชที่ดำรงตำแหน่งยาวนานที่สุดจนถึงปัจจุบัน ในช่วงเวลานั้น เมานต์แบ็ตเทนยังทรงได้ดำรงตำแหน่งเป็นประธานแห่งคณะกรรมมาธิการทหารของเนโทเป็นเวลาหนึ่งปี
ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1979 เมานต์แบ็ตเทนทรงถูกลอบปลงพระชนม์โดยการวางระเบิดบนเรือตกปลาของพระองค์ในมุลลากมอร์ เคาท์ตี้ สไลโก ประเทศไอร์แลนด์ โดยสมาชิกของกองทัพสาธารณรัฐไอร์แลนด์ชั่วคราว(IRA) พระองค์ได้รับการจัดพิธีพระศพที่ Westminster Abbey และถูกฝังพระศพใน Romsey Abbey ในแฮมป์เชอร์
พระประวัติ
[แก้]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/c9/Louis_and_Edwina_Mountbatten_01.jpg/170px-Louis_and_Edwina_Mountbatten_01.jpg)
หลุยส์ เมานต์แบ็ตเทนเป็นบุตรชายของเจ้าชายลูทวิชแห่งบัทเทินแบร์ค ซึ่งเป็นเจ้าชายเยอรมันที่เข้ามารับราชการในอังกฤษและได้เสกสมรสกับเจ้าหญิงวิคโทรีอาแห่งเฮ็สเซินและริมไรน์ พระราชธิดาองค์เล็กในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย ในปี 1917 พระเจ้าจอร์จที่ห้าได้ถอดฐานันดรเยอรมัน ทำให้ทรงเป็นที่รู้จักกันในนาม ลอร์ด หลุยส์ เมานต์แบ็ตเทน ภายหลังสงครามโลกครั้งที่สองสิ้นสุด เขารับแต่งตั้งเป็นขุนนางแห่งสหราชอาณาจักร
เสียชีวิต
[แก้]เอิร์ลเมานต์แบ็ตเทนถูกลอบฆ่าโดยกลุ่มกบฎแบ่งแยกดินแดนในไอร์แลนด์เหนือ ในคืนวันที่ 27 สิงหาคม ค.ศ. 1979 โดยนายธอมัส แม็กแมฮอน สมาชิกกลุ่มกบฎได้แอบปีนเข้าไปบนเรือของเอิร์ลเมานต์แบ็ตเทน ซึ่งบนเรือขณะนั้นมีสมาชิกโดยสารอยู่คือเอิร์ลเมานต์แบ็ตเทน, ท่านหญิงบราบันด์ ธิดาคนโต, ลอร์ดบราบันด์ สามีของนาง และบุตรของทั้งสองอีกสองคนชื่อนิโคลัสกับพอล คนร้ายได้ทำการวางระเบิดควบคุมโดยวิทยุน้ำหนักราว 20 กิโลกรัม และเกิดการระเบิดขึ้น เอิร์ลเมานต์แบ็ตเทนร่วงลงไปในน้ำและถูกช่วยไว้ได้โดยชาวประมงใกล้เคียงในลักษณะขาขวาเกือบขาดแต่ก็เสียชีวิตด้วยทนพิษบาดแผลไม่ไหว ลอร์ดและเลดีบราบอร์นได้รับบาดเจ็บสาหัส[1] ในขณะที่นิโคลัส บุตรชายของลอร์ดและเลดีบราบอร์นเสียชีวิตในที่เกิดเหตุ ส่วนบารอเนสม่ายแห่งบราบอร์นถึงแก่อนิจกรรมในวันรุ่งขึ้นจากพิษบาดแผล[2]
ฐานันดร
[แก้]![]() |
|
อาร์มประจำตำแหน่ง |
เครื่องราชอิสริยาภรณ์
[แก้]- พ.ศ. 2489 –
เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)[4]
ราชตระกูล
[แก้]อ้างอิง
[แก้]- ↑ "Tim Knatchbull: The IRA Killed My Grandfather, but I'm Glad the Queen Met Their Man". The Telegraph. London. 1 July 2012. สืบค้นเมื่อ 20 September 2012.
- ↑ Patton, Allyson (March 2005). "Broadlands: Lord Mountbatten's Country Home". British Heritage. 26 (1): 14–17.
- ↑ https://ratchakitcha.soc.go.th/documents/1123731.pdf
- ↑ https://ratchakitcha.soc.go.th/documents/1123731.pdf
แหล่งข้อมูลอื่น
[แก้] วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Louis Mountbatten, 1st Earl Mountbatten of Burma
- หลุยส์ เมานต์แบ็ตเทน เอิร์ลเมานต์แบ็ตเทนที่ 1 แห่งพม่า
- บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2443
- บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2522
- เอิร์ลเมานต์แบ็ตเทนแห่งพม่า
- พม่าในสงครามโลกครั้งที่สอง
- นักการทหารชาวอังกฤษ
- จอมพลเรือชาวสหราชอาณาจักร
- พลเรือเอกชาวสหราชอาณาจักร
- พลเรือเอกในสงครามโลกครั้งที่สอง
- ทหารเรือชาวสหราชอาณาจักร
- ทหารชาวสหราชอาณาจักรในสงครามโลกครั้งที่สอง
- เจ้าชายอังกฤษ
- ตระกูลบัทเทินแบร์ค
- ชาวอังกฤษเชื้อสายเยอรมัน
- ชาวสหราชอาณาจักรที่ถูกลอบสังหาร
- พระราชปนัดดาในพระราชินีวิกตอเรีย
- เสียชีวิตจากระเบิดแสวงเครื่อง
- ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
- อุปราชแห่งอินเดีย
- ผู้สำเร็จราชการอินเดีย
- บทความเกี่ยวกับ ชีวประวัติ ที่ยังไม่สมบูรณ์