The Sunday Times
Częstotliwość | |
---|---|
Państwo | |
Wydawca | |
Pierwszy numer |
1821 („New Observer”) |
Średni nakład |
797 280 (kwiecień 2016) egz. |
Format | |
Strona internetowa |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/60/Sunday_Times_plaque_London_1822.jpg/240px-Sunday_Times_plaque_London_1822.jpg)
The Sunday Times – brytyjski tygodnik o profilu społeczno-politycznym, ukazujący się w niedziele, wydawany przez News UK (część News Corp), siostrzana gazeta dziennika „The Times”[1].
Gazeta wydawana jest w formacie broadsheet[a] i prezentuje umiarkowanie konserwatywne poglądy[1][2].
Historia
[edytuj | edytuj kod]Gazeta po raz pierwszy ukazała się w 1821 roku, początkowo pod nazwą „New Observer”, wkrótce zmienioną na „The Independent Observer”. W 1822 roku przyjęła obecną nazwę[1][3].
W 1915 roku w obliczu spadającego czytelnictwa „The Sunday Times” zakupiony został przez braci Williama i Gomera Berry[4]. W 1959 roku nowym właścicielem tygodnika został Roy Thomson, który w 1967 roku nabył także dziennik „The Times”[5]. Obie gazety (uprzednio niezwiązane ze sobą) wydawane były odtąd przez nowo utworzoną spółkę Times Newspapers Ltd.[6], choć zachowały (do dnia dzisiejszego) odrębne zespoły redaktorskie[7].
W lutym 1962 roku „The Sunday Times”, jako pierwsza gazeta w Wielkiej Brytanii, wydana została wraz z drukowanym w kolorze dodatkiem w formie magazynu[4].
W 1982 roku Times Newspapers Ltd. został przejęty przez należącą do Ruperta Murdocha News Corporation (od 2013 News Corp)[6].
Nakład i czytelnictwo
[edytuj | edytuj kod]Średni nakład w kwietniu 2016 roku wyniósł 797 280 egzemplarzy[8]. We wrześniu 2014 roku nakład „The Sunday Times” (812 262) przewyższał łączny nakład trzech głównych konkurentów gazety – „Sunday Telegraph”, „The Observer” i „The Independent on Sunday”[9].
Średni poziom czytelnictwa wydania papierowego w okresie od połowy marca do połowy kwietnia 2016 roku wynosił około 2 mln osób. Blisko połowa (48,3%) czytelników należała do grupy wiekowej 55 lat i więcej. 60,5% czytelników zajmowało stanowiska kierownicze, zarządzające lub wykonywało zawody profesjonalne wyższego lub średniego szczebla[b][8].
Uwagi
[edytuj | edytuj kod]- ↑ „Broadsheet”, największy format edycyjny gazet, w Wielkiej Brytanii tradycyjnie utożsamiany jest z gazetami o poważnym, opiniotwórczym charakterze (por. „The Daily Telegraph”, „The Guardian”), w przeciwieństwie do drukowanych na papierze mniejszych rozmiarów tabloidów. (broadsheet w Oxford Advanced Learner’s Dictionary).
- ↑ Klasy społeczne AB według skali NRS (National Readership Survey).
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c The Sunday Times. Oxford Advanced Learner’s Dictionary. [dostęp 2016-08-09]. (ang.).
- ↑ „Sunday Times, The”, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2016-08-09] .
- ↑ Unravelling the DNA inside Britain’s oldest Sunday paper. The Observer. [dostęp 2016-08-09]. (ang.).
- ↑ a b Howard Cox, Simon Mowatt: Revolutions from Grub Street: A History of Magazine Publishing in Britain. Oxford University Press, 2014, s. 60–61, 94. ISBN 978-0-19-960163-9. (ang.).
- ↑ Obituary: Lord Thomson of Fleet. The Telegraph. [dostęp 2016-08-09]. (ang.).
- ↑ a b The Sunday Times, [w:] Encyclopædia Britannica [dostęp 2016-08-09] (ang.).
- ↑ Roy Greenslade: Are The Times and Sunday Times on the verge of a merger?. The Guardian. [dostęp 2016-08-09]. (ang.).
- ↑ a b The Sunday Times. Newsworks. [dostęp 2016-08-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-11-26)]. (ang.).
- ↑ ABCs: National Sunday newspaper circulation September 2014. The Guardian. [dostęp 2016-08-09]. (ang.).