Holly Bradshaw
![]() | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Data i miejsce urodzenia | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Dorobek medalowy | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Holly Bradshaw z domu Bleasdale (ur. 2 listopada 1991 w Preston) – brytyjska lekkoatletka specjalizująca się w skoku o tyczce.
Karierę sportową rozpoczynała od gimnastyki. 21 czerwca 2009 z wynikiem 4,05 pierwszy raz w karierze poprawiła rekord Wielkiej Brytanii juniorek w skoku o tyczce jednak z powodu kontuzji nie mogła w tym sezonie wystąpić w mistrzostwach Europy juniorów. Swój rezultat z 2009 poprawiała w kolejnym roku jeszcze dwukrotnie (do rezultaty 4,35). W lipcu 2010 zdobyła w Moncton brązowy medal mistrzostw świata juniorów. Podczas halowych mistrzostw Europy w Paryżu (2011) nie udało jej się awansować do finału. 31 maja 2011 ustanowiła rekord kraju w kategorii młodzieżowców wynikiem 4,50 – rezultat ten poprawiła jeszcze 26 czerwca (4,53) i 2 lipca (4,70). Zdobyła złoty medal podczas mistrzostw Europy młodzieżowców w Ostrawie. Na koniec sezonu letniego 2011 nie udało jej się zaliczyć żadnej wysokości na mistrzostwach świata. 21 stycznia 2012 na mityngu we Francji uzyskała wynik 4,87, który był wówczas drugim najlepszym rezultatem w historii halowego skoku o tyczce kobiet[1]. W marcu 2012 zdobyła brąz halowych mistrzostw świata. Zajęła 6. miejsce podczas igrzysk olimpijskich w Londynie. Halowa mistrzyni Europy z marca 2013. Kontuzje zmusiły ją do wcześniejszego zakończenia występów w sezonie 2013 i opuszczenia mistrzostw świata. Zrezygnowała z występów w sezonie letnim 2014[2][3].
Brązowa medalistka mistrzostw Europy w 2018 w Berlinie. Wicemistrzyni halowych mistrzostw Europy w 2019 w Glasgow. W 2021 sięgnęła po brązowy medal igrzysk olimpijskich w Tokio.
Uczestniczka drużynowych mistrzostw Europy i medalistka mistrzostw Wielkiej Brytanii.
Rekordy życiowe: stadion – 4,90 (26 czerwca 2021, Manchester) 9. wynik w historii światowej lekkoatletyki; hala – 4,87 (21 stycznia 2012, Villeurbanne) 9. wynik w historii światowej lekkoatletyki. Rezultaty Bleasdale są aktualnymi rekordami Wielkiej Brytanii w kategorii seniorów oraz młodzieżowców. Wynik z hali jest także rekordem świata młodzieżowców[4].
Osiągnięcia
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Bob Ramsak i David Martin , Bleasdale soars 4.87m in Villeurbanne [online], iaaf.org [dostęp 2012-01-22] [zarchiwizowane z adresu 2012-01-24] (ang.).
- ↑ Holly Bleasdale to miss summer season [online], Athletics Weekly [dostęp 2014-06-01] [zarchiwizowane z adresu 2014-06-01] (ang.).
- ↑ Flash-News des Tages: Holly Bleasdale lässt die Saison aus [online], leichtatletik.de [dostęp 2014-06-01] (ang.).
- ↑ PV – Women [online], AthleRecords [dostęp 2012-02-05] (ang.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Holly Bleasdale w bazie World Athletics (ang.) [dostęp 22 stycznia 2012].
- Holly Bradshaw, [w:] tilastopaja.info [dostęp 2012-01-22] (ang.).
- Sylwetki naszych rywali – Bleasdale [online], Oficjalny portal Polski Związek Lekkiej Atletyki [dostęp 2012-01-22] (pol.).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- The rise and rise of Holly Bleasdale [online], Athletics Weekly [dostęp 2011-07-07] [zarchiwizowane z adresu 2011-09-07] (ang.).