Hak hamowniczy
Hak hamowniczy – dodatkowy element podwozia samolotów pozwalający na ich lądowanie na pokładzie lotniskowca.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/81/US_Navy_010816-N-0295M-003_An_arresting_wire_falls_away_from_an_S-3B_Viking%27s_tail_hook_as_it_stops_after_landing_aboard_the_aircraft_carrier_USS_Constellation_%28CV_64%29.jpg/220px-thumbnail.jpg)
Samoloty przystosowane do operowania z pokładu lotniskowca, dla skrócenia dobiegu, korzystają z systemu obejmującego hak hamowniczy i aerofiniszer. Hak hamowniczy zamontowany jest w tylnej części kadłuba, jego opuszczenie następuje w momencie wypuszczenia podwozia. Jego zadaniem jest zaczepienie o liny hamownicze rozciągnięte na pokładzie co pozwala na zniwelowanie energii kinetycznej lądującego samolotu. Po wyhamowaniu maszyny liny są zwalniane z haka. Zamontowanie haka hamowniczego w samolocie jest związane z wzmocnieniem konstrukcji części ogonowej tak aby wytrzymała przeciążenia dochodzące do 4 g.
Pierwsze zastosowanie haka hamowniczego miało miejsce 18 stycznia 1911 r., kiedy to Eugene Ely lądował z jego użyciem na pokładzie USS Pennsylwania. W XX w. urządzenie było doskonalone i dostosowywane do stosowania na coraz cięższych i szybszych samolotach. W latach 50. XX w. został zastosowany na samolotach odrzutowych i stanowi nieodłączny element podwozia samolotów operujących z pokładów lotniskowców.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Stefan Szczeciński: Technika lotnicza. T. 1. Warszawa: Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, 1988, s. 89, seria: Ilustrowany leksykon lotniczy. ISBN 83-206-0633-0. OCLC 165678631.