BTR-50
![]() BTR-50PK uzbrojony w karabin maszynowy FN MAG, muzeum Jad la-Szirjon | |
Dane podstawowe | |
Państwo | |
---|---|
Typ pojazdu | |
Trakcja |
gąsienicowa |
Załoga |
2 + 20 |
Historia | |
Produkcja |
1954 – lata 70. XX wieku |
Dane techniczne | |
Silnik |
6- cylindrowy silnik wysokoprężny |
Poj. zb. paliwa |
400 l |
Pancerz |
8–10 mm (przód) |
Długość |
7,08 m |
Szerokość |
3,14 m |
Wysokość |
1,97 m |
Prześwit |
0,37 m |
Masa |
bojowa: 14 200 kg |
Moc jedn. |
19,9 KM/t |
Nacisk jedn. |
0,51 kg/cm² |
Osiągi | |
Prędkość |
44 km/h |
Zasięg pojazdu |
400 |
Pokonywanie przeszkód | |
Rowy (szer.) |
2,8 m |
Ściany (wys.) |
1,1 m |
Dane operacyjne | |
Uzbrojenie | |
1 x km SGMB kalibru 7,62 mm | |
Użytkownicy | |
![]() Aktualni – kolor niebieski Byli – kolor czerwony | |
Rzuty | |
![]() |
BTR-50 – radziecki gąsienicowy transporter opancerzony.
BTR-50 został zaprojektowany na początku lat 50. W celu przyspieszenia prac projektowych budowę pojazdu oparto na podwoziu czołgu lekkiego PT-76. W przedniej części podwyższonego kadłuba umieszczono miejsca dowódcy i kierowcy, a za nimi otwarty przedział transportowy.
Pierwsze egzemplarze seryjne BTR-50 zostały przekazane Armii Radzieckiej w 1954 roku. W następnych latach BTR-50 były podstawowymi wozami radzieckich brygad zmechanizowanych. Każda z nich składała się z trzech batalionów (30 transporterów i jeden wóz dowodzenia w każdym).
Wersje
[edytuj | edytuj kod]- BTR-50P (1952) – pierwsza wersja seryjna, z odkrytym przedziałem bojowym.
- BTR-50PA (1954) – wersja uzbrojona w wkm KPW.
- BTR-50PK (1958) – wersja z zamkniętym przedziałem desantu, uzbrojona w karabin maszynowy SGMB.
- BTR-50PU (1959) – nieuzbrojony wóz dowodzenia; załoga zmniejszona do 10 ludzi.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a3/BTR-50-batey-haosef.jpg/200px-BTR-50-batey-haosef.jpg)
- BTR-50PUM-1 (1972) – zmodernizowany wóz dowodzenia; załoga zmniejszona do 8 ludzi.
- BTR-50PK(B) – wóz pomocy technicznej.
- OT-62 TOPAS – głęboko zmodernizowany BTR-50 produkowany w Czechosłowacji i przebudowywany potem w Polsce.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/89/OT-62-Topas-latrun-2.jpg/200px-OT-62-Topas-latrun-2.jpg)
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Igor Witkowski, Lekkie i średnie opancerzone wozy bojowe, Warszawa: WiS, 1993, ISBN 83-86028-02-5, OCLC 749866876 .