Steve Marriott
![]() Marriott podczas koncertu z Humble Pie (autor: Dina Regine). | |
Imię i nazwisko |
Stephen Peter Marriott |
---|---|
Data i miejsce urodzenia | |
Data i miejsce śmierci |
20 kwietnia 1991 |
Instrumenty |
perkusja, skrzypce, gitara, keyboard, pianino, harmonijka ustna |
Gatunki | |
Zawód |
piosenkarz, muzyk, producent, aktor dziecięcy |
Aktywność |
1960–1991 |
Wydawnictwo | |
Powiązania | |
Instrument | |
Gretsch 6120, Fender Telecaster, Gibson Les Paul Junior, Epiphone Dwight, Gibson Les Paul Custom, Gibson ES-335, Gibson SG | |
Strona internetowa |
Stephen Peter Marriott, pseudonim sceniczny Steve Marriott (ur. 30 stycznia 1947 w Londynie, zm. 20 kwietnia 1991 w Arkesden, Essex) – brytyjski wokalista, autor tekstów, gitarzysta i pianista. W trakcie swojej kariery członek dwóch zespołów rockowych – Small Faces (1965-1969) i Humble Pie (1969-1975 i 1980-1981); ponadto prowadził karierę solową.
W połowie lat 60., jako wokalista grupy Small Faces, Marriott stał się ikoną subkultury mod w Wielkiej Brytanii[1]. Źródłem inspiracji dla Marriotta byli tacy artyści jak Buddy Holly, Booker T. and the M.G.’s, Ray Charles, Otis Redding, Muddy Waters i Bobby Bland. Po okresie bytności w zespołach i występach na kilku festiwalach Marriott zerwał kontakty ze wszystkimi dużymi wytwórniami płytowymi i rozpoczął okres grania w londyńskich pubach i restauracjach[2].
Marriott zmarł 20 kwietnia 1991, gdy wskutek nieugaszonego niedopałka po papierosie zapaliła się jego rezydencja w Arkesden, Essex[3]. Pośmiertnie zdobył nagrodę Ivor Novello Award (1996)[4] oraz został sklasyfikowany na liście 100 najlepszych wokalistów wszech czasów magazynu Mojo[5].
Lider Black Sabbath, Ozzy Osbourne, nazwał Marriotta czwartym najlepszym wokalistą wszech czasów[6], zaś Clem Burke z zespołu Blondie nazwał go szesnastym najlepszym wokalistą i najlepszym rockowym[7]. Paul Stanley z grupy KISS powiedział: „Miał świetny głos” i „Steve Marriott był niewiarygodny”. Steve Perry powiedział, że Marriott był jednym z jego ulubionych wokalistów[8].
W 2006 roku piosenkarz został sklasyfikowany na 34. miejscu listy 100 najlepszych wokalistów wszech czasów według Hit Parader[9].
Dyskografia
[edytuj | edytuj kod]Wraz z Humble Pie
[edytuj | edytuj kod]Źródło[10].
- As Safe As Yesterday Is (1969) Immediate, #32 UK
- Town and Country (1969) Immediate
- Humble Pie (1970) A&M
- Rock On (1971) A&M #118 US[11]
- Smokin' (1972) A&M #6 US[11], #28 UK
- Eat It (1973) A&M #13 US[11], #34 UK
- Thunderbox (1974) A&M, #52 US[11]
- Street Rats (1975) A&M, #100 US[11]
- On to Victory (1980) ATCO #60 US[11]
- Go for the Throat (1981) ATCO #154 US[11]
Wraz z Small Faces
[edytuj | edytuj kod]Źródło[12].
- Small Faces (1966)
- Small Faces (1967) #12 UK
- Ogdens' Nut Gone Flake (1968) #1 UK
Twórczość solowa
[edytuj | edytuj kod]Źródło[13].
- Marriott (1976)
- Live at the sir George Robey 23-10-85 (1985)
- Live at Dingwalls 6.7.84 (1986)
- Marriott & Band (1990)
- 30 Seconds to Midnite (1993)
- Steve Marriott’s Scrubbers (1996)
- Clear Through the Night (1999)
- New Millennium (1999)
- Afterglow (2000)
- Sing the Blues Live (2000)
- Live in Germany (2000)
- The Legendary Majic Mijits (2000)
- Voice of Humble Pie (2001)
- Signed Sealed (2003)
- Free and Single Volume 2 (2004)
- About Face (2004)
- Rainy Changes (2005)
- Tin Soldier - The Steve Marriott Anthology (2006)
- Steve Marriott & The Official Receivers (2006)
- Wham Bam (2007)
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Still room for ravers...5 July 2004. Lord Crowley.... [dostęp 2010-03-02]. (ang.).
- ↑ Lord Crowley review. BBC. [dostęp 2010-03-02]. (ang.).
- ↑ Paolo Hewitt John Hellier (2004). Steve Marriott - All Too Beautiful..., s. 287-288; Helter Skelter Publishing ISBN 1-900924-44-7
- ↑ The Ivors. The Ivor Novello Awards. [dostęp 2010-03-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-08-25)]. (ang.).
- ↑ 100 greatest singers of all time (1984). Mojo. [dostęp 2010-03-02]. (ang.).
- ↑ The 100 Greatest Singers: Inside the Ballots. rollingstone.com. [dostęp 2010-03-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-04-01)]. (ang.).
- ↑ The 100 Greatest Singers: Inside the Ballots. [dostęp 2010-03-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-05-03)]. (ang.).
- ↑ ’Steve Marriott Was Unbelievable’ – More On One Of Classic Rock’s Star Singers. classicrockmagazine.com. [dostęp 2010-03-02]. (ang.).
- ↑ Hit Parader’s Top 100 Metal Vocalists of All Time. hearya.com. [dostęp 2010-06-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-09-08)]. (ang.).
- ↑ Humble Pie. discogs.com. [dostęp 2010-03-02]. (ang.).
- ↑ a b c d e f g Humble Pie - Charts and Awards - Billboard Albums. allmusic.com. [dostęp 2010-03-02]. (ang.).
- ↑ Small Faces. discogs.com. [dostęp 2010-03-02]. (ang.).
- ↑ Steve Marriott Discography. makingtime.co.uk. [dostęp 2010-03-02]. (ang.).
- Brytyjscy gitarzyści akustyczni
- Brytyjscy gitarzyści rockowi
- Brytyjscy perkusiści rockowi
- Brytyjscy skrzypkowie
- Brytyjscy harmonijkarze
- Brytyjscy keyboardziści
- Brytyjscy wokaliści rockowi
- Brytyjscy wokaliści bluesowi
- Brytyjscy wokaliści soulowi
- Brytyjscy wokaliści rhythmandbluesowi
- Urodzeni w 1947
- Zmarli w 1991
- Ofiary pożarów