Królestwo Anglii
927–1649 1660–1707 | |||||
| |||||
Dewiza: Dieu et mon droit (Bóg i moje prawo) | |||||
Ustrój polityczny | |||||
---|---|---|---|---|---|
Stolica |
Winchester | ||||
Data powstania | |||||
Data likwidacji | |||||
Władca | |||||
Populacja • liczba ludności |
| ||||
Waluta | |||||
Język urzędowy |
łacina | ||||
Religia dominująca |
katolicyzm (927–1534) | ||||
![]() Imperium Plantagenetów pod panowaniem Henryka II (1154-1189) | |||||
Położenie na mapie![]() Królestwo Anglii w 1190 |
Królestwo Anglii (łac. Regnum Anglorum, ang. Kingdom of England, stfr. Reaume d’Angleterre, ang-nor. Realme d'Engleterre[1]) – historyczne królestwo w zachodniej Europie, które istniało od 927 do 1707 roku. Zajmowało południową, większą część wyspy Wielka Brytania, na obszarze znanym dziś jako Anglia i Walia. Na północy królestwo graniczyło z Królestwem Szkocji, z którym zostało następnie połączone unią realną jako Królestwo Wielkiej Brytanii na mocy warunków aktu unii z 1707 roku.
Najważniejsza królewska rezydencja mieściła się początkowo w mieście Winchester, w hrabstwie Hampshire, ale Londyn oraz Gloucester posiadały niemal równorzędny status – szczególnie Londyn, który de facto stał się stolicą królestwa na początku XII wieku.
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Les Anglais parlent-ils normand ?. 28 listopada 2018.