Jarosław Śliwiński
Data i miejsce urodzenia |
28 lutego 1939 |
---|---|
Zawód, zajęcie |
polityk, działacz związkowy |
Odznaczenia | |
![]() ![]() |
Jarosław Śliwiński (ur. 28 lutego 1939 w Mirocinie) – polski polityk i działacz związkowy, opozycjonista w okresie PRL.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Syn Piotra i Józefy[1]. Ukończył Zasadniczą Szkołę Zawodową w Ścinawie (1956) i Technikum Mechaniczne w Jeleniej Górze (1966). W latach 1959–1961 odbył zasadniczą służbę wojskową, pracował jako tokarz oraz kierownik magazynu w Kopalni Węgla Brunatnego „Turów”. Po 1978 powrócił do miejsca urodzenia i rozpoczął prowadzenie rodzinnego gospodarstwa rolnego pod Przeworskiem. W styczniu i lutym 1981 uczestniczył w strajku ustrzycko-rzeszowskim, współorganizował też protesty związane z rejestracją związku rolniczego. W marcu 1981 uczestniczył w tzw. zjeździe zjednoczeniowym wiejskich środowisk solidarnościowych w Poznaniu. Został szefem NSZZ Rolników Indywidualnych „Solidarność” w Mirocinie, wchodził też w skład władz gminnych oraz kierował wojewódzką komisją rewizyjną. Po wprowadzeniu stanu wojennego zajmował się kolportażem podziemnej prasy, wielokrotnie poddawany zatrzymaniom i przesłuchaniom, a także inwigilowany przez Służbę Bezpieczeństwa. Od 1984 do 1989 prowadził jako ajent stację benzynową. W 1988 współorganizował zbiórki żywności dla strajkujących górników i hutników, uczestniczył także w lokalnym duszpasterstwie rolników[2][3].
Po 1989 uczestniczył w reaktywacji Polskiego Stronnictwa Ludowego (Mikołajczykowskiego), objął funkcję prezesa partii w województwie przemyskim. Był przeciwnikiem reaktywacji NSZZ Rolników Indywidualnych „Solidarność”[2]. W wyborach parlamentarnych w 1991 kandydował do Sejmu z listy PSL-PL[4]. W wyborach w 1993 otwierał przemyską listę okręgową Bezpartyjnego Bloku Wspierania Reform[4]. Kandydował również do Sejmu w 2001 z listy LPR[5] i w 2005 jako lider krośnieńskiej listy Domu Ojczystego[6]. W wyborach samorządowych w 2002, jako kandydat z listy LPR, został wybrany na radnego sejmiku województwa podkarpackiego[7]. W 2004 przeszedł na emeryturę. W 2018 kandydował do sejmiku podkarpackiego z listy Wolnych i Solidarnych[8].
Odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2009)[9] oraz Krzyżem Wolności i Solidarności (2016)[10].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Dane osoby z katalogu osób „rozpracowywanych”. Instytut Pamięci Narodowej. [dostęp 2022-08-01].
- ↑ a b Michał Stręk: Śliwiński Jarosław. encysol.pl. [dostęp 2022-09-01].
- ↑ Odznaczeni KWiS: Jarosław Śliwiński. Instytut Pamięci Narodowej. [dostęp 2022-09-01].
- ↑ a b Poland – candidate data [online], University of Essex [zarchiwizowane z adresu 2015-02-26] (ang.).
- ↑ Serwis PKW – Wybory 2001. [dostęp 2023-02-23].
- ↑ Serwis PKW – Wybory 2005. [dostęp 2023-02-23].
- ↑ Serwis PKW – Wybory 2002. [dostęp 2023-02-23].
- ↑ Serwis PKW – Wybory 2018. [dostęp 2022-09-01].
- ↑ M.P. z 2009 r. nr 32, poz. 457.
- ↑ M.P. z 2016 r. poz. 335.
- Działacze NSZZ Rolników Indywidualnych „Solidarność”
- Ludzie związani z prasą podziemną w Polsce 1945–1989
- Ludzie związani z Przemyślem
- Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita)
- Odznaczeni Krzyżem Wolności i Solidarności
- Ofiary represji w stanie wojennym w Polsce 1981–1983
- Politycy Bezpartyjnego Bloku Wspierania Reform
- Politycy Domu Ojczystego
- Politycy Ligi Polskich Rodzin
- Politycy PSL (Mikołajczykowskiego)
- Politycy Wolnych i Solidarnych
- Polscy przedsiębiorcy XX wieku
- Polscy robotnicy
- Radni sejmiku województwa podkarpackiego
- Urodzeni w 1939