Eugeniusz Zaleski
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data i miejsce śmierci | |
Zawód, zajęcie |
prawnik, ekonomista, naukowiec sowietolog, wykładowca akademicki, działacz emigracyjny |
Narodowość |
polska |
Alma Mater | |
Małżeństwo |
Isabelle z d. Cotton |
Odznaczenia | |
![]() |
Eugeniusz Władysław Zaleski, franc. Eugène Ladislas Zaleski (ur. 27 sierpnia 1918 we Lwowie, zm. 24 listopada 2001 w Paryżu) – polski prawnik i ekonomista, naukowiec sowietolog, wykładowca akademicki, działacz emigracyjny we Francji.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Urodził się 27 sierpnia 1918 we Lwowie[1][2]. Przed 1939 podjął studia prawa na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie, które ukończył po wybuchu II wojny światowej podczas okupacji sowieckiej w 1940[3][1][2]. Podczas wojny i trwającej okupacji działał w Związku Walki Zbrojnej–Armii Krajowej[1][2]. W maju 1943 został aresztowany przez Niemców, był osadzony w obozach koncentracyjnych Auschwitz-Birkenau i Mauthausen-Gusen (KL)[1]. W maju 1945 odzyskał wolność[1]. Wówczas przewodził Polskiemu Komitetowi w Linzu[1]. Po wojnie służył w Polskim Korpusie Przysposobienia i Rozmieszczenia na ziemi francuskiej, a w 1948 został zdemobilizowany[1].
Pozostał na emigracji we Francji[1]. Kontynuował studia na Uniwersytecie Paryskim, gdzie uzyskał stopień doktora w zakresie ekonomii[1][2]. Został wykładowcą nauk o Związku Sowieckim[1]. W 1949 i od 1951 pracował jako badacz i profesor w Centre national de la recherche scientifique (CNRS, Centrum Narodowe Badań Naukowych) w Ministerstwie Badań i Technologii, gdzie w 1968 został dyrektorem badań[3][4]. [1][2]. Został wydawcą kwartalnika „Revue del'Est” (później przemianowany na „Revue d'Eludes Comparatives Esl-Ouest”), poświęconego sprawom sowieckim i Europy Wschodniej[1]. Kontynuował pracę nauczyciela akademickiego, wykładając na Université Paris-Dauphine, Sorbonie, Université d’Aix-Marseille I, Ecole des Sciences Politiques (Sciences Po, Szkoła Nauk Politycznych), kształcąc sowietologów we Francji[1]. Ponadto współpracował z uczelniami w Stanach Zjednoczonych i w Wielkiej Brytanii: Harvard Russian Center (1956/1957), Stanford's Hoover Institution, St Antony’s College w Oksfordzie, Uniwersytet w Birmingham, Uniwersytet Wirginii (1962/1963), London School of Economics (1979)[3][1][2]. Brał udział w wielu konferencjach we Francji[1]. Współpracował z organizacjami France's Commissariat du Plan, OECD, NATO[1]. Należał do Association Francaise des Sciences Economiques, oraz Stowarzyszenia Mont Pelerin[1]. Jego specjalizacją badań naukowych było planowanie sowieckie i wschodnioeuropejskie oraz transfer technologii pomiędzy Wschodem i Zachodem przed 1989[3][2]. Publikował prace w językach francuskim i angielskim[2].
Od 1979 do lat 80. był prezesem rady Towarzystwa Historyczno-Literackiego w Paryżu[5][1][2]. Od 1986 do 1989 był dyrektorem Biblioteki Polskiej w Paryżu[1][6] (ponownie wybrany w 1983[7]). Należał do koła polskich weteranów i więźniów politycznych na emigracji we Francji[1].
12 marca 1993 został odznaczony przez prezydenta RP Lecha Wałęsę Krzyżem Komandorskim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej. Zmarł 24 listopada 2001 w Paryżu[1]. Był żonaty z Isabelle z domu Cotton[1].
Publikacje
[edytuj | edytuj kod]- Mouvements ouvriers et socialises – Chronologie el Bibliographic – La Russie; Tome I: 1725-1907, Tome II: 1908-1919 (1956, 1957)[1][2]
- Les courants commerciaux de I'Europe danubienne au cows de la premiere moitie du XX siecle (1962)[1][2]
- Planification de la croissance et fluctuations économiques en URSS; Tome I, 1918-1932 (1962)[2]
- Planning Reforms in the Soviet Union, 1962-1966 (1967)[1][2]
- Planning for Economic Growth in the Soviet Union, 1918-1932 (1971)[1][2]
- Stalinist Planning for Economic Growth, 1933-1952 (1980)[1][2]
- Transfert de Techniques entre l'est et l'ouest (1980, z Helgardem Wienertem)[2]
- La Planification stalinienne, croissance et fluctuations économiques en URSS (1984)[2]
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z aa Obituary. Eugène (Eugeniusz) Zaleski, 1918-2001. „Slavic Review”. Nr 3, s. 681-682, 2002.
- ↑ a b c d e f g h i j k l m n o p q Eugène Ladislas Zaleski. stephanezaleski.chez-alice.fr. [dostęp 2019-04-15].
- ↑ a b c d O Lwowianach, Lwowie i Małopolsce Wschodniej. Prof. Zaleski prezesem T-wa Historyczno-Literackiego. „Biuletyn”. Nr 36, s. 57, Czerwiec 1979. Koło Lwowian w Londynie.
- ↑ O Lwowianach, Lwowie i Małopolsce Wschodniej. Prof. Eugeniusz Zaleski Z Paryża w Londynie. „Biuletyn”. Nr 46, s. 37, Grudzień 1983. Koło Lwowian w Londynie.
- ↑ Andrzej Mężyński. Biblioteka Polska w Paryżu. Rys historyczny, zbiory, dzień dzisiejszy. „Przegląd Biblioteczny”. Nr 1, s. 21, 1983.
- ↑ Biblioteka Polska w Paryżu. bibliotheque-polonaise-paris-shlp.fr/. s. 6. [dostęp 2019-04-15].
- ↑ O Lwowianach, Lwowie i Małopolsce Wschodniej. Prof. E. Zaleski ponownie wybrany prezesem Towarzystwa Historyczno-Literackiego. „Biuletyn”. Nr 47, s. 44, Czerwiec 1984. Koło Lwowian w Londynie.
- Absolwenci Wydziału Prawa Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie
- Absolwenci i studenci Uniwersytetu Paryskiego
- Członkowie Stowarzyszenia Mont Pelerin
- Członkowie Związku Walki Zbrojnej
- Londyńska Polonia
- Ludzie urodzeni we Lwowie
- Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej
- Polonia w Paryżu
- Polscy ekonomiści
- Polscy prawnicy
- Polscy sowietolodzy
- Urodzeni w 1918
- Więźniowie KL Auschwitz
- Więźniowie KL Mauthausen-Gusen
- Wykładowcy Uniwersytetu Paryskiego
- Zmarli w 2001
- Żołnierze Polskiego Korpusu Przysposobienia i Rozmieszczenia