Meagan Duhamel
![]() Meagan Duhamel i Eric Radford na podium mistrzostw świata 2016 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Reprezentacja | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Data i miejsce urodzenia | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Wzrost |
149 cm | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Konkurencja |
Pary sportowe (2004–2018) | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Partner sportowy | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Trener |
Richard Gauthier, Bruno Marcotte, Sylvie Fullum, Lee Barkell | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Klub |
CPA St-Leonard | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Zakończenie kariery |
25 kwietnia 2018 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Rekordy życiowe ISU | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Dorobek medalowy | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Meagan Duhamel (ur. 8 grudnia 1985 w Greater Sudbury) – kanadyjska łyżwiarka figurowa, startująca w parach sportowych. Mistrzyni olimpijska z Pjongczangu (2018, drużynowo), wicemistrzyni olimpijska z Soczi (2014, drużynowo) i brązowa medalistka olimpijska z Pjongczangu (2018, w parach sportowych), dwukrotna mistrzyni świata (2015, 2016), dwukrotna mistrzyni czterech kontynentów (2013, 2015), multimedalistka finału Grand Prix (zwycięstwo w 2014) oraz siedmiokrotna mistrzyni Kanady (2012–2018).
Po zakończeniu kariery sportowej w 2018 roku została trenerką oraz komentatorką łyżwiarstwa figurowego, a następnie zaczęła prowadzić własny biznes niezwiązany ze sportem[1].
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Początki kariery
[edytuj | edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a9/Meagan_Duhamel_%26_Craig_Buntin_Lift_2009_Canadian_Championships.jpg/220px-Meagan_Duhamel_%26_Craig_Buntin_Lift_2009_Canadian_Championships.jpg)
Duhamel rozpoczynała karierę łyżwiarską jako solistka, ale w 2004 roku zaczęła równolegle startować w konkurencji par sportowych. Jej pierwszym partnerem był Ryan Arnold z którym występowała w latach 2004–2006, debiutując w seniorskich zawodach Golden Spin of Zagreb i Nebelhorn Trophy, w których kolejno zajęli pierwsze i drugie miejsce[2].
W latach 2007–2010 jej partnerem sportowym był Craig Buntin. W trakcie trzech wspólnych sezonów zajmowali miejsca na podium zawodów z cyklu Grand Prix oraz mistrzostw Kanady. Ich największym sukcesem był brązowy medal mistrzostw czterech kontynentów 2010 w Jeonju. W czasie wspólnych występów Buntin wielokrotnie doznawał kontuzji, które uniemożliwiały im występy na niektórych zawodach. Pierwsze problemy zdrowotne miał już w styczniu 2008 roku, kiedy podczas gali po mistrzostwach Kanady doznał kontuzji ramienia. To wykluczyło Duhamel i Buntina ze startu w mistrzostwach czterech kontynentów. Kontuzja odnowiła się podczas już podczas kolejnego startu, w mistrzostwach świata na których zajęli szóste miejsce. Buntin poddał się operacji, która wykluczyła ich ze startu w Skate America 2008, jednak w listopadzie 2008 podczas programu dowolnego na Trophée Eric Bompard Buntin po raz kolejy doznał kontuzji kiedy to Duhamel najechała łyżwą na jego rękę. Para musiała przerwać występ z powodu dużej ilości krwi na lodowisku, ale dali radę dokończyli program po przerwie i zajęli trzecie miejsce w zawodach. Duhamel i Buntin nie zdołali zakwalifikować się na Zimowe Igrzyska Olimpijskie 2010 w Vancouver[3]. W lipcu 2010 roku Craig Buntin zakończył karierę, przez co Duhamel również zaczęła rozważać odejście ze sportu borykając się z własnymi problemami zdrowotnymi: dyskopatią kręgosłupa, dysfunkcją nerwów w nodze, dwoma załamaniami nerowymi[4].
Partnerstwo z Erikiem Radfordem
[edytuj | edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e0/2018_Winter_Olympics_-_Duhamel_and_Radford_-_5.jpg/220px-2018_Winter_Olympics_-_Duhamel_and_Radford_-_5.jpg)
W sezonie 2010/2011 Duhamel zadebiutowała w parze z Erikiem Radfordem[5]. Podczas mistrzostw Kanady zdobyli srebrny medal i kwalifikację na dwie docelowe imprezy sezonu. Na mistrzostwach czterech kontynentów 2011 wywalczyli srebro, zaś na mistrzostwach świata 2011 zajęli siódme miejsce, po tym jak podczas programu dowolnego Duhamel uderzyła Radforda w nos łokciem na początku tańca podczas obrotu w powietrzu. Duhamel proponowała przerwanie tańca po dostrzeżeniu krwi, ale Radford zadecydował, że nie potrzebuje przerwy[6]. W kolejnym sezonie zaczęli regularnie stawać na podium zawodów z cyklu Grand Prix oraz rozpoczęli dominację w zawodach krajowych, która była nieprzerwana przez kolejne następne siedem lat. W 2013 roku zostali mistrzami czterech kontynentów i brązowymi medalistami mistrzostw świata w kanadyjskim London[7]. Kolejny brązowy medal na mistrzostwach świata wywalczyli rok później[8]. W swoim debiucie olimpijskim, na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2014 zajęli siódme miejsce w konkurencji par sportowych, zaś w zawodach drużynowych zdobyli srebrny medal z reprezentacją Kanady[9].
W sezonie 2014/2015 Kanadyjczycy byli niepokonani w sześciu zawodach międzynarodowych. Wywalczyli drugi tytuł mistrzów czterech kontynentów, pierwszy tytuł mistrzów świata i zwyciężyli w finale Grand Prix[10]. W sezonie 2015/2016 potwierdzili dominację swoim drugim tytułem mistrzów świata i zwycięstwami w zawodach Grand Prix oraz Challenger Series, ustępując jedynie rosyjskiemu duetowi Ksienija Stołbowa i Fiodor Klimow podczas finału Grand Prix. W sezonie 2016/2017 zwyciężali w zawodach Grand Prix, a w jego finale zdobyli brązowy medal. Podczas mistrzostw czterech kontynentów w 2017 przegrali jedynie z Chińczykami Sui Wenjing i Han Cong.
Sezon 2017/2018 rozpoczęli od podium na zawodach z cyklu Challenger Series i Grand Prix. Podczas finału Grand Prix w Nagoi zdobyli brązowy medal i byli wymieniani w szerokiej czołówce jako pretendenci do medalu olimpijskiego. Podczas swoich drugich zimowych igrzysk olimpijskich w 2018 w Pjongczangu zaprezentowali się w zawodach drużynowych, gdzie razem z drużyną Kanady zostali mistrzami olimpijskimi[11]. W tańcu krótkim zajęli drugie miejsce za Rosjanami, zaś w programie dowolnym byli najlepsi. Był to ich największy sukces w karierze i drugi medal olimpijski. W konkurencji par sportowych zdobyli 76,82 pkt za program krótki i 153,33 pkt za program dowolny, co pozwoliło im wywalczyć brązowy medal olimpijski, przegrywając jedynie z duetami Sawczenko/Massot i Wenjing/Cong[12]. Duhamel i Radford zdecydowali się nie brać udziału w mistrzostwach świata w 2018, przez co występ na igrzyskach był ich ostatnim w karierze[13]. Obydwoje ogłosili zakończenie kariery od razu po igrzyskach, zaś oficjalne potwierdzenie wystosowano 25 kwietnia[14]. Jej partner, Eric Radford pomimo zapowiedzi zakończenia kariery wrócił do rywalizacji z inną partnerką, Vanessą James, bez informowania o swojej decyzji Duhamel, z którą miał słowną umowę na wspólne występy w rewiach zaraz po jej przerwie na urodzenie dziecka[15].
W listopadzie 2020 wzięła udział w kanadyjskim programie telewizyjnym Battle of the Blades, w którym w tańcach na lodzie konkurują pary złożone z łyżwiarek figurowych i hokeistów. W parze z Wojtkiem Wolskim zwyciężyła w szóstym sezonie programu[16][17].
Życie prywatne
[edytuj | edytuj kod]Duhamel ma pochodzenie fińskie ze strony matki. W grudniu 2008 została weganką[18]. W lipcu 2014 roku zaręczyła się ze swoim trenerem Bruno Marcotte. Para pobrała się 5 czerwca 2015 roku na Bermudach[19]. Duhamel studiowała żywienie człowieka ze specjalistycznym certyfikatem w zakresie żywienia sportowego i żywienia wegetariańskiego oraz planowała zajęcie się programem odnowy biologicznej dla łyżwiarzy figurowych[14]. 25 października 2019 roku urodziła córkę Zoey[20], zaś 14 lipca 2022 roku drugą córkę Miyę Charlie[21].
Osiągnięcia
[edytuj | edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/26/2018_Winter_Olympics_-_Gala_Exhibition_-_Photo_168.jpg/220px-2018_Winter_Olympics_-_Gala_Exhibition_-_Photo_168.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/f4/2015_World_Championships_Pairs_Podium.jpg/220px-2015_World_Championships_Pairs_Podium.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/2e/2016_World_Championships_Pairs_Podium.jpg/220px-2016_World_Championships_Pairs_Podium.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/59/Four_Continents_Championships_2011_%E2%80%93_Pairs.jpg/220px-Four_Continents_Championships_2011_%E2%80%93_Pairs.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/0c/Troph%C3%A9e_Eric_Bompard_2008_Pairs_Podium.jpg/220px-Troph%C3%A9e_Eric_Bompard_2008_Pairs_Podium.jpg)
Pary sportowe
[edytuj | edytuj kod]Z Erikiem Radfordem
[edytuj | edytuj kod]Zawody | 10–11 | 11–12 | 12–13 | 13–14 | 14–15 | 15–16 | 16–17 | 17–18 | |||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Międzynarodowe[22] | |||||||||||||||||
Igrzyska olimpijskie | 7 | 3 | |||||||||||||||
Mistrzostwa świata | 7 | 5 | 3 | 3 | 1 | 1 | 7 | WD | |||||||||
Mistrzostwa czterech kontynentów | 2 | 4 | 1 | 1 | WD | 2 | |||||||||||
GP Finał Grand Prix | 5 | 4 | 5 | 1 | 2 | 3 | 3 | ||||||||||
GP NHK Trophy | 1 | 1 | 1 | ||||||||||||||
GP Skate America | 3 | ||||||||||||||||
GP Skate Canada International | 5 | 3 | 2 | 3 | 1 | 1 | 1 | 1 | |||||||||
GP Trophée Eric Bompard | 3 | 2 | 2 | ||||||||||||||
CS Autumn Classic International | 1 | 2 | |||||||||||||||
CS Finlandia Trophy | 1 | ||||||||||||||||
Autumn Classic International | 1 | ||||||||||||||||
Nebelhorn Trophy | 3 | ||||||||||||||||
Krajowe[22] | |||||||||||||||||
Mistrzostwa Kanady | 2 | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 | |||||||||
Zawody drużynowe[22] | |||||||||||||||||
Igrzyska olimpijskie | 2 | 1 | |||||||||||||||
World Team Trophy | 3 T 2 P |
2 T 2 P |
|||||||||||||||
Team Challenge Cup | 1 T 1 P |
Z Craigem Buntinem
[edytuj | edytuj kod]Zawody | 07–08 | 08–09 | 09–10 | ||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Międzynarodowe[23] | |||||||||||||||||
Mistrzostwa świata | 6 | 8 | |||||||||||||||
Mistrzostwa czterech kontynentów | 4 | 3 | |||||||||||||||
GP Cup of China | 4 | ||||||||||||||||
GP Skate America | 4 | WD | |||||||||||||||
GP Skate Canada International | 6 | ||||||||||||||||
GP Trophée Eric Bompard | 3 | ||||||||||||||||
Nebelhorn Trophy | 2 | ||||||||||||||||
Krajowe[23] | |||||||||||||||||
Mistrzostwa Kanady | 3 | 2 | 3 |
Z Ryanem Arnoldem
[edytuj | edytuj kod]Zawody | 04–05 | 05–06 | ||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Międzynarodowe[2] | ||||||||||||||||||
Golden Spin Zagrzeb | 1 | |||||||||||||||||
Nebelhorn Trophy | 2 | |||||||||||||||||
Międzynarodowe: Kategorie młodzieżowe[2] | ||||||||||||||||||
Mistrzostwa świata juniorów | 8 | |||||||||||||||||
JGP w Serbii | 5 | |||||||||||||||||
Krajowe[2] | ||||||||||||||||||
Mistrzostwa Kanady | 8 | 6 |
Solistki
[edytuj | edytuj kod]Zawody | 00–01 | 01–02 | 02–03 | 03–04 | 04–05 | 05–06 | 06–07 | |||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Międzynarodowe[24] | ||||||||||||||||||
Mistrzostwa czterech kontynentów | 5 | |||||||||||||||||
Golden Spin Zagrzeb | 2 | |||||||||||||||||
Międzynarodowe: Kategorie młodzieżowe[24] | ||||||||||||||||||
Mistrzostwa świata juniorów | 13 | |||||||||||||||||
JGP Finał | 5 | |||||||||||||||||
JGP we Francji | 4 | 1 | ||||||||||||||||
JGP w Rumunii | 5 | |||||||||||||||||
JGP na Słowacji | 12 | 6 | ||||||||||||||||
JGP w Szwecji | 8 | |||||||||||||||||
Triglav Trophy | 5 J | |||||||||||||||||
Krajowe[24] | ||||||||||||||||||
Mistrzostwa Kanady | 5 N | 4 J | 1 J | 10 | 7 | 4 | 6 |
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Meagan Duhamel: “I would like the judging system to reflect the real performance”. fs-gossips.com, 2021-12-13. [dostęp 2022-10-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-12-13)]. (ang.).
- ↑ a b c d International Skating Union Biography – Meagan Duhamel / Ryan Arnold. ISU. [dostęp 2022-10-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-04-07)]. (ang.).
- ↑ Duhamel, Buntin miss spot on Olympic team. sudbury.com, 2010-01-18. [dostęp 2018-04-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-22)]. (ang.).
- ↑ Three-time Canadian Champion Craig Buntin retires from competitive figure skating. skatebuzz.com, 2010-07-13. [dostęp 2018-04-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-09-16)]. (ang.).
- ↑ Randy Pascal: Meagan Duhamel heads to worlds for pairs championship. sudbury.com, 2011-04-20. [dostęp 2018-04-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-05-23)]. (ang.).
- ↑ Randy Starkman: Canadian skater bloody but unbowed at championships. The Star, 2011-04-27. [dostęp 2018-04-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-01-24)]. (ang.).
- ↑ Tatjana Flade: Duhamel and Radford seize gold at 2013 Four Continents. goldenskate.com, 2013-02-10. [dostęp 2018-04-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-10-30)]. (ang.).
- ↑ Meagan Duhamel, Eric Radford take bronze at figure skating worlds. cbc.ca, 2014-03-27. [dostęp 2018-04-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-10-03)]. (ang.).
- ↑ Asif Hossain: Canada skates to silver in first Olympic team figure skating event. olympic.ca, 2014-02-09. [dostęp 2018-04-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-10-27)]. (ang.).
- ↑ Meagan Duhamel, Eric Radford win Grand Prix Final pairs event. cbc.ca, 2014-12-14. [dostęp 2018-04-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-10-03)]. (ang.).
- ↑ Canada win gold in team figure skating. olympic.org, 2018-02-12. [dostęp 2018-04-21]. (ang.).
- ↑ Rosie Dimanno: Bronze medal feels like gold to Canadians Duhamel and Radford. The Star, 2018-02-14. [dostęp 2018-04-21]. (ang.).
- ↑ 'That part of my life is definitely complete' — Meagan Duhamel retires with 3 Olympic medals, 2 world titles. cbc.ca, 2018-02-16. [dostęp 2022-10-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-18)]. (ang.).
- ↑ a b Pair Champions Meagan Duhamel and Eric Radford Retire from Competitive Skating. skatecanada.ca, 2018-04-24. [dostęp 2022-10-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-05-10)]. (ang.).
- ↑ Hiro Yoshida: James & Radford: Unfinished Business. europeonice.com, 2022-04-27. [dostęp 2022-10-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-04-27)]. (ang.).
- ↑ The winner of Battle of the Blades Season 6 is.... cbc.ca, 2020-11-27. [dostęp 2020-12-16]. (ang.).
- ↑ Duhamel, Wolski win Battle of the Blades. thesudburystar.com, 2020-11-27. [dostęp 2020-12-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-05-12)]. (ang.).
- ↑ Joan Reddy: Olympian Meagan Duhamel explains why she went vegan. ecorazzi.com, 2014-02-19. [dostęp 2018-04-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-22)]. (ang.).
- ↑ Meagan Duhamel & Bruno Marcotte's Intimate Beach Wedding on Bermuda by Rowell Photography. brideswithoutborders.com. [dostęp 2022-10-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-21)]. (ang.).
- ↑ Nick Liard: Lively’s Meagan Duhamel Welcomes Baby Zoey To The World. kisssudbury.com, 2019-10-28. [dostęp 2022-10-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-09-21)]. (ang.).
- ↑ Megan Duhamel welcomes second daughter. figure-skating.org, 2022-07-14. [dostęp 2022-10-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-10-03)]. (ang.).
- ↑ a b c Competition Results – Meagan DUHAMEL / Eric RADFORD. ISU, 2018-06-25. [dostęp 2022-10-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-05-10)]. (ang.).
- ↑ a b Competition Results – Meagan DUHAMEL / Craig BUNTIN. ISU, 2010-07-24. [dostęp 2022-10-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-12-09)]. (ang.).
- ↑ a b c International Skating Union Biography – Meagan Duhamel. ISU. [dostęp 2022-10-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-04-07)]. (ang.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- International Skating Union Biography – Meagan Duhamel / Eric Radford. ISU. [dostęp 2018-04-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-08-18)]. (ang.).
- International Skating Union Biography – Meagan Duhamel / Craig Buntin. ISU. [dostęp 2018-04-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-04-06)]. (ang.).
- International Skating Union Biography – Meagan Duhamel / Ryan Arnold. ISU. [dostęp 2022-10-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-04-07)]. (ang.).
- International Skating Union Biography – Meagan Duhamel. ISU. [dostęp 2022-10-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-04-07)]. (ang.).