Margaret Abbott
Margaret Ives Abbott (ur. 15 czerwca 1878 w Kolkacie, zm. 10 czerwca 1955 w Greenwich) – amerykańska amatorska golfistka. Pierwsza Amerykanka, która została mistrzynią olimpijską, zdobywając pierwsze miejsce w konkurencji indywidualnej kobiet w golfie na igrzyskach olimpijskich w 1900 w Paryżu.
![]() Portret Margaret Abbott (ok. 1903) | ||||||||||
Data i miejsce urodzenia | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | ||||||||||
Wzrost |
180 cm[1] | |||||||||
Dorobek medalowy | ||||||||||
|
Urodziła się w Indiach, w 1884 wraz z rodziną przeniosła się do Chicago. Dołączyła do Chicago Golf Club w Wheaton, gdzie trenowała pod okiem Charlesa B. Macdonalda i H.J. Whighama. W 1899 wyjechała z matką do Paryża na studia artystyczne. W październiku 1900 zapisała się na zawody w golfie, nie będąc świadoma tego, że odbywały się one podczas drugich nowożytnych igrzysk olimpijskich. Wygrała turniej z wynikiem 47 uderzeń, w nagrodę otrzymując porcelanową miskę.
W 1901 powróciła do Stanów Zjednoczonych, gdzie założyła rodzinę. Zmarła nie zdając sobie sprawy z tego, że została mistrzynią olimpijską. Historia jej życia stała się szerzej znana dzięki staraniom Pauli Welch, profesor Uniwersytetu Florydy.
Życiorys i kariera
edytujMłodość
edytujMargaret Ives Abbott urodziła się 15 czerwca 1878 w Kolkacie w Indiach (będących wówczas brytyjską kolonią), jako córka Charlesa i Mary Ives Abbott. Jej ojciec był zamożnym amerykańskim kupcem, który zmarł w 1879. Po jego śmierci Margaret wraz z matką i rodzeństwem przeprowadziła się do Bostonu. Jej matka zaczęła pracę w „Chicago Herald” jako redaktorka zajmująca się literaturą i z tego powodu w 1884 rodzina przeniosła się do Chicago[1][2][3][4].
Pod koniec XIX wieku kobiety nie mogły brać udziału w zawodach w wielu dyscyplinach sportowych. Kluby golfowe pozwalały kobietom grać tylko wtedy, gdy towarzyszył im mężczyzna. Abbott wraz z matką zaczęła grać w golfa w Chicago Golf Club w Wheaton. Trenowali ją golfiści amatorzy Charles B. Macdonald i H. J. Whigham. Wygrała kilka lokalnych turniejów, a do 1899 miała dwa handicapy[1][2][3]. Określano ją jako „zaciętą rywalkę” z „szykownym wymachem”[5]. W tym samym roku wyjechała z matką do Paryża, gdzie studiowała sztukę pod okiem Auguste’a Rodina i Edgara Degasa; z kolei Mary napisała w 1900 przewodnik turystyczny A Woman’s Paris: A Handbook of Every-day Living in the French Capital[1][2][3].
Igrzyska olimpijskie w Paryżu
edytujLetnie Igrzyska Olimpijskie 1900, które odbywały się w Paryżu od maja do października, były drugimi nowożytnymi igrzyskami olimpijskimi. Pierre de Coubertin, inicjator wznowienia tej imprezy sportowej, początkowo planował, by mogli w niej uczestniczyć tylko mężczyźni, ale w 1900 kobietom pozwolono rywalizować w pięciu dyscyplinach sportowych: golfie, tenisie, żeglarstwie, wioślarstwie i jeździectwie. Spośród 997 sportowców, uczestniczących w imprezie, 22 było kobietami[2][6][7].
Igrzyska olimpijskie w 1900 nie miały ceremonii otwarcia ani zamknięcia, zbiegły się również z wystawą światową, a wielu uważa, że zostały przez nią przyćmione[1][6][8]. Postrzegano je jako wydarzenie zorganizowane w związku z wystawą, nie jako igrzyska olimpijskie same w sobie. Bill Mallon, historyk zajmujący się igrzyskami olimpijskimi, stwierdził: „Wiele zawodów w 1900 uznano za dyscypliny pokazowe. Bardzo trudno powiedzieć, co było sportem olimpijskim, a co nie”. Według Mallona wielu sportowców nie wiedziało, że biorą udział w igrzyskach olimpijskich[1][9][10][11]. W wielu dyscyplinach nie rozdano medali, a nagrodami były inne przedmioty[12].
W przypadku golfa zorganizowane zostały turnieje indywidualne kobiet i mężczyzn[11]. Konkurencja kobiet odbywała się na 9 dołkach rozciągających się na dystansie od 62 do 210 metrów[2][13]; dla porównania męski turniej obejmował 36 dołków[10]. Impreza kobieca zatytułowana „Prix de la ville de Compiègne” odbyła się 4 października w Compiègne[1][2][13].
Po tym jak Abbott dowiedziała się o turnieju z ogłoszenia w gazecie, postanowiła wziąć przerwę w nauce i dopisać się do listy uczestników[14]. Wygrała z wynikiem 47 uderzeń[15][16][13]. Miejsca: drugie i trzecie również zajęły Amerykanki: Pauline Whittier z 49 uderzeniami i Abbie Pratt z 53 uderzeniami[17][18]. Matka Margaret, Mary, także wzięła udział w zawodach i zajęła siódme miejsce z wynikiem 65[1][7]. Cała dziesiątka zawodniczek grała w długich spódnicach i kapeluszach[1]. Abbott twierdziła, że odniosła zwycięstwo „ponieważ wszystkie francuskie dziewczyny najwyraźniej źle zrozumiały charakter rozgrywki zaplanowanej na ten dzień i stawiły się do gry w butach na wysokim obcasie i obcisłych spódnicach”[15][19][20]. Nagrodzono ją porcelanową miską ze złotymi zdobieniami[2]. Zwycięstwo Abbott odnotowała „Chicago Tribune”[3].
Późniejsze życie
edytujAbbott pozostała w Paryżu do 1901, kiedy to powróciła do Stanów Zjednoczonych, zanim jednak to nastąpiło, wygrała mistrzostwa Francji[1][3]. 9 grudnia 1902 poślubiła pisarza Finleya Petera Dunne’a. Według „Chicago Tribune”, chociaż ceremonię ślubną przeprowadzono bez rozgłosu, nowożeńcy otrzymali telegramy od „dziesiątek” osób ze świata literatury, w tym od Arthura Conana Doyle’a[3]. Para osiedliła się w Nowym Jorku[1][3]. Mieli czwórkę dzieci, w tym Philipa Dunne’a[21]. Abbott nie brała udziału w wielu turniejach z powodu urazu kolana, jakiego doznała w dzieciństwie[22]. Zapisy dotyczące jej powiązań z Chicago Golf Club uległy zniszczeniu w pożarze klubu w 1912[22]. Zmarła w wieku 76 lat 10 czerwca 1955 w Greenwich w stanie Connecticut[1][2].
Dziedzictwo
edytujAbbott nigdy nie była świadoma tego, że brała udział w igrzyskach olimpijskich, a dzięki swojemu zwycięstwu stała się pierwszą Amerykanką, która została mistrzynią olimpijską[1][14][23]. Jej historia nie była dobrze znana aż do momentu, gdy w latach 70. XX w. Paula Welch, profesor Uniwersytetu Florydy, zaczęła badać jej życiorys. Welch, zajmująca się historią sportu i igrzysk olimpijskich, spędziła dziesięć lat na analizie artykułów prasowych, w których wspominano o sukcesach Abbott w zawodach golfowych[6][24]. W połowie lat 80. skontaktowała się z Philipem, synem Abbott, informując go o olimpijskim zwycięstwie jego matki[1][6]. Jako przyczynę małej rozpoznawalności Abbott Welch wskazała ówczesne realia medialne, kiedy nie dysponowano takimi możliwościami relacjonowania wydarzeń jak obecnie oraz to, że po założeniu rodziny „grała trochę w golfa, ale tak naprawdę nie uprawiała tego sportu w turniejach”[1].
Pisząc dla czasopisma „Golf Digest” w 1984, Philip stwierdził: „Nie codziennie zdarza się sytuacja, że ponad 80 lat po fakcie dowiadujesz się, że twoja matka była mistrzynią olimpijską. Ona sama powiedziała nam tylko, że wygrała mistrzostwa w golfa w Paryżu”[25][26]. Po Igrzyskach Olimpijskich 1904 golf na ponad 100 lat przestał być uwzględniany jako dyscyplina olimpijska; powrócił do programu igrzysk, począwszy od Igrzysk Olimpijskich 2016[7]. W 2018 „The New York Times” opublikował opóźniony nekrolog Abbott[1].
Przypisy
edytuj- ↑ a b c d e f g h i j k l m n o p Margalit Fox: Margaret Abbott: The First American Woman to Win an Olympic Championship. [w:] The New York Times [on-line]. nytimes.com, 8 marca 2018. [dostęp 2022-07-12]. (ang.).
- ↑ a b c d e f g h Katie Taylor: Margaret Ives Abbot. [w:] National Women’s History Museum [on-line]. womenshistory.org. [dostęp 2022-07-12]. (ang.).
- ↑ a b c d e f g Kori Rumore: Chicago Golfer Margaret Abbott was the 1st American Woman to Win a Gold Medal at the Olympics – But She Never Knew it. Here’s Why. [w:] Chicago Tribune [on-line]. chicagotribune.com, 4 sierpnia 2021. [dostęp 2022-07-12]. (ang.).
- ↑ Mallon i Jerris 2011 ↓, s. 25.
- ↑ Welch 1982 ↓, s. 753.
- ↑ a b c d Tao Tao Holmes: The First American Woman to Win an Olympic Championship Didn’t Even Know It. [w:] Atlas Obscura [on-line]. atlasobscura.com, 10 sierpnia 2016. [dostęp 2022-07-12]. (ang.).
- ↑ a b c Stuart Lieberman: Margaret Abbott Aced Team USA’s First Women’s Olympic Gold Medal and Didn’t Know It. [w:] United States Olympic & Paralympic Committee [on-line]. teamusa.org, 21 marca 2016. [dostęp 2022-07-12]. (ang.).
- ↑ Costa i Guthrie 1994 ↓, s. 124.
- ↑ International Tournament at Compiègne. „Golf Illustrated”. Repozytorium Uniwersytetu Minnesoty. 6, s. 28, 1900. (ang.).
- ↑ a b Margaret Abbott became U.S.’ first female Olympic champion without knowing it. olympics.nbcsports.com, 8 marca 2021. [dostęp 2022-07-12]. (ang.).
- ↑ a b Mallon 1998 ↓, s. 129.
- ↑ Mallon 1998 ↓, s. 9.
- ↑ a b c Margaret Ives Abbott. [w:] International Olympic Committee [on-line]. olympics.com. [dostęp 2022-07-12]. (ang.).
- ↑ a b Margaret Abbott: A Study Break, [w:] Encyclopædia Britannica [dostęp 2022-07-12] (ang.).
- ↑ a b Donnelley 2010 ↓, s. 1903.
- ↑ Emery 1984 ↓, s. 62.
- ↑ Paris 1900 Golf individual women results. [w:] International Olympic Committee [on-line]. olympics.com. [dostęp 2022-07-12]. (ang.).
- ↑ Mallon 1998 ↓, s. 131.
- ↑ Warner 2006 ↓, s. 87.
- ↑ He Was the Game’s First Mac O’Grady. [w:] Los Angeles Times [on-line]. latimes.com, 10 sierpnia 1989. [dostęp 2022-07-12]. (ang.).
- ↑ Ellis 1969 ↓, s. 260.
- ↑ a b Welch 1982 ↓, s. 754.
- ↑ Conner 2014 ↓, s. 126.
- ↑ Welch 1982 ↓, s. 752.
- ↑ An Unknowing Historymaker: Margaret Abbott was the First American Female to be an Olympic Champion. [w:] United States Olympic & Paralympic Museum [on-line]. usopm.org, 7 marca 2020. [dostęp 2022-07-12]. (ang.).
- ↑ Margaret Abbott, the Olympic Golf Champion Who Died Without Knowing It. [w:] International Olympic Committee [on-line]. olympics.com, 5 października 2021. [dostęp 2022-07-12]. (ang.).
Bibliografia
edytuj- Bill Mallon, Randon Jerris: Historical Dictionary of Golf. Scarecrow Press, 2011. ISBN 978-0-8108-7465-7.
- Paula Welch. Search for Margaret Abbott. „Olympic Review”. 182, s. 752–754, 1982.
- Bill Mallon: The 1900 Olympic Games: Results for All Competitors in All Events, with Commentary. McFarland & Company, 1998. ISBN 978-0-7864-8952-7.
- D. Margaret Costa, Sharon Ruth Guthrie: Women and Sport: Interdisciplinary Perspectives. Human Kinetics, 1994. ISBN 978-0-87322-686-8.
- Paul Donnelley: Firsts, Lasts & Onlys of Golf: Presenting the Most Amazing Golf Facts from the Last 500 Years. Octopus Publishing Group, 2010. ISBN 978-0-600-62255-0.
- Lynne Emery. Women’s Participation in the Olympic Games: A Historical Perspective. „Journal of Physical Education, Recreation & Dance”. 55 (5), s. 62–72, 1984. DOI: 10.1080/07303084.1984.10629768.
- Elmer Ellis: Mr. Dooley’s America: A Life of Finley Peter Dunne. Archon Books, 1969. ISBN 978-0-208-00734-6.
- Patricia Campbell Warner: Part One: The Influence of Fashion. Chapter 5, Women Enter the Olympics: A Sleeker Swimsuit. W: When the Girls Came Out to Play: The Birth of American Sportswear. University of Massachusetts Press, 2006. ISBN 978-1-55849-548-7.
- Floyd Conner: The Olympic’s Most Wanted: The Top 10 Book of the Olympics’ Gold Medal Gaffes, Improbable Triumphs, and Other Oddities. Potomac Books, 2014. ISBN 978-1-59797-397-7.