Fajsal II
Fajsal II ibn Ghazi, arab. الملك فيصل الثاني (ur. 2 maja 1935 w Bagdadzie, zm. 14 lipca 1958 tamże) – król Iraku, syn Ghaziego I z dynastii Haszymitów.
![]() | |
![]() | |
Król Iraku | |
Okres |
od 4 kwietnia 1939 |
---|---|
Poprzednik | |
Dane biograficzne | |
Dynastia | |
Data i miejsce urodzenia | |
Data i miejsce śmierci | |
Ojciec |
Ghazi I |
Matka |
Alija bint Ali |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
Życiorys
edytujDzieciństwo
edytujFajsal był jedynym synem króla Iraku Ghaziego i jego małżonki Aliji. Gdy miał trzy lata, jego ojciec zginął w wypadku samochodowym. Chłopiec został wówczas ogłoszony królem, natomiast na regenta wyznaczono jego wuja Abd al-Ilaha ibn Alego[1]. Wuj zajmował się w kolejnych latach jego wychowaniem i kształceniem[2].
Król Iraku
edytujFajsal II objął samodzielne rządy po ukończeniu osiemnastego roku życia w maju 1953. Młody wiek i jego dotychczasowe doświadczenia sprawiły, że nie ukształtował się jako samodzielna osobowość polityczna. Jego otoczenie składało się z dotychczasowych doradców regenta, a on sam, chociaż był już tylko doradcą króla i zarazem następcą tronu[3], nadal podejmował samodzielne inicjatywy polityczne[2]. Ogromne wpływy zachował również Nuri as-Sa’id[3].
Irak pod panowaniem Fajsala II pozostawał de facto zależny od Wielkiej Brytanii[3]. Za jego panowania doszło również do bliższego związania kraju w system antykomunistycznych sojuszy. W dniach 12–25 marca 1954 Fajsal II odbył oficjalną wizytę w Pakistanie, gdzie prowadzone były rozmowy w sprawie przystąpienia Iraku do sojuszu obronnego pakistańsko-tureckiego. W ostatnich dniach wizyty, pakistańskie służby bezpieczeństwa udaremniły zamach na króla[4]. Głównym negocjatorem ze strony irackiej był Nuri as-Sa’id[4]. W 1955 Fajsal II oficjalnie wprowadził swój kraj do Paktu Bagdadzkiego[5]. W roku następnym odbył oficjalną wizytę w Wielkiej Brytanii[6].
W lutym 1958 utworzona została federacja Iraku z Jordanią (Federacja Arabska), drugim bliskowschodnim państwem rządzonym przez dynastię Haszymitów, a Fajsal II został jej głową[7].
Król, razem z następcą tronu i pozostałymi członkami rodziny, zginął podczas zamachu stanu przeprowadzonego 14 lipca 1958 przez organizację Wolnych Oficerów pod dowództwem Abd al-Karima Kasima i Abd as-Salama Arifa. Gwardia broniąca pałacu królewskiego stawiła krótki opór uczestnikom puczu, następnie poddała się, a rodzina królewska wyszła przed budynek, gdzie została rozstrzelana. Nie rozstrzygnięto, czy zgładzenie Fajsala było od początku zaplanowane przez organizatorów zamachu, czy też była to decyzja podjęta doraźnie[8]. Walki w pałacu Rihab i śmierć Haszymitów były najkrwawszym epizodem zamachu stanu, który odniósł sukces, nie napotykając oporu[9].
Przypisy
edytuj- ↑ Tripp 2009 ↓, s. 130.
- ↑ a b Tripp 2009 ↓, s. 167.
- ↑ a b c Kwiatkiewicz 2005 ↓, s. 73.
- ↑ a b Kwiatkiewicz 2005 ↓, s. 100–103.
- ↑ Kwiatkiewicz 2005 ↓, s. 142.
- ↑ Kwiatkiewicz 2005 ↓, s. 163.
- ↑ Tripp 2009 ↓, s. 141.
- ↑ Tripp 2009 ↓, s. 182.
- ↑ Kwiatkiewicz 2005 ↓, s. 211–212.
Bibliografia
edytuj- Charles Tripp: Historia Iraku. Warszawa: Książka i Wiedza, 2009. ISBN 978-83-05-13567-2.
- Piotr Kwiatkiewicz: Mocarstwa wobec Iraku w latach 1945–1967. Toruń: Wydawnictwo Adam Marszałek, 2005. ISBN 83-7441-178-3.