Движење за машки права
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/7b/Save_Indian_Families_protest_%28New_Delhi%2C_26_August_2007%29.jpg/250px-Save_Indian_Families_protest_%28New_Delhi%2C_26_August_2007%29.jpg)
Движење за машки права — движење кое се однесува на заштита на мажите од општи социјални проблеми и посебни владини постапки кои влијаат неповолно или вршат структурна дискриминација. Вообичаени теми опфатени во движењето за машли права ги вклучуваат семејното право, родителството, размножувањето, самоубиството, домашното насилство врз мажите, обрежувањето, образованието, регрутирањето, социјалната сигурност и здравствените политики. Некои стручњаци движењето за машките права или делови од него го опишуваат како противтежа на феминизмот.[1] Движењето се издвоило од она за машките слободи во 1970-тите, а обете претставуваат составни делови на поголемото машко движење.
Барањата и активностите пворзани со движењето за машки права се предмет на критика и се означени како омразити и насилни.[2][3] Во 2018 година, при забележувањето дека „некои страни на движењето за машки права се посветени на легитимни жалби“, Јужниот правен центар за сиромаштија ги категоризирал некои од групите на машки права како дел од омразитата идеологија под називот „машка надмоќ“ (андроцентризам и патријархат).[4][5] Движењето и некои негови делови биле опишани и како мизогинични,[6][7] а подреденоста која некои мажи ја чувствуваат во општеството често се објаснува како последица од загуба на овластувања и привилегии.[8]
Поврзано
[уреди | уреди извор]Наводи
[уреди | уреди извор]- ↑ Повеќе во:
- Maddison, Sarah (1999). „Private Men, Public Anger: The Men's Rights Movement in Australia“ (PDF). Journal of Interdisciplinary Gender Studies. 4 (2): 39–52. Архивирано од изворникот (PDF) на 2013-10-20.
- Doyle, Ciara (2004). „The Fathers' Rights Movement: Extending Patriarchal Control Beyond the Marital Family“. Во Herrman, Peter (уред.). Citizenship Revisited: Threats or Opportunities of Shifting Boundaries. New York: Nova Publishers. стр. 61–62. ISBN 978-1-59033-900-8.
- Flood, Michael (2005). „Men's Collective Struggles for Gender Justice: The Case of Antiviolence Activism“. Во Kimmel, Michael S.; Hearn, Jeff; Connell, Raewyn (уред.). Handbook of Studies on Men and Masculinities. Thousand Oaks: SAGE Publications. стр. 459. ISBN 978-0-7619-2369-5.
- Finocchiaro, Peter (March 29, 2011). „Is the men's rights movement growing?“. Salon. Посетено на March 10, 2013.
- Messner, Michael (2000). Politics of Masculinities: Men in Movements. Lanham: Rowman & Littlefield. стр. 41. ISBN 978-0-8039-5577-6.
- Solinger, Rickie (2013). Reproductive Politics: What Everyone Needs to Know. Oxford: Oxford University Press. стр. 130. ISBN 978-0-19-981141-0.
- Menzies, Robert (2007). „Virtual Backlash: Representation of Men's "Rights" and Feminist "Wrongs" in Cyberspace“. Во Boyd, Susan B (уред.). Reaction and Resistance: Feminism, Law, and Social Change. Vancouver: University of British Columbia Press. стр. 65–97. ISBN 978-0-7748-1411-9.
- Dunphy, Richard (2000). Sexual Politics: An Introduction. Edinburgh: Edinburgh University Press. стр. 88. ISBN 978-0-7486-1247-5.
- Mills, Martin (2003). „Shaping the boys' agenda: the backlash blockbusters“. International Journal of Inclusive Education. 7 (1): 57–73. doi:10.1080/13603110210143644.
- ↑ Goldwag, Arthur (15 May 2012). „Hatewatch: Intelligence report article provokes fury among Men's Rights Activists“. splcenter.org/hatewatch (англиски). Southern Poverty Law Center. Посетено на 5 мај 2017.
- ↑ „Men's rights movement: why it is so controversial?“. The Week. 19 February 2015. Посетено на 19 март 2019.
- ↑ „Male Supremacy“. Southern Poverty Law Center (англиски). Посетено на 2018-06-19.
- ↑ Russell-Kraft, Stephanie (4 April 2018). „The Rise of Male Supremacist Groups“. The New Republic. Посетено на 19 март 2019.
- ↑ Ruzankina, E.A. (2010). „Men's movements and male subjectivity“. Anthropology & Archeology of Eurasia. 49 (1): 8–16. doi:10.2753/aae1061-1959490101.
- ↑ Dragiewicz, Molly (2011). Equality with a Vengeance: Men's Rights Groups, Battered Women, and Antifeminist Backlash (англиски). Northeastern University Press. ISBN 9781555537562.
- ↑ Hackman, Rose (5 September 2016). „I didn't choose to be straight, white and male': are modern men the suffering sex?“. The Guardian. Посетено на 8 септември 2016.
Литература
[уреди | уреди извор]- Ashe, F (2007). The New Politics of Masculinity: Men, Power and Resistance. London: Routledge. ISBN 978-0-415-30275-3.
- Clatterbaugh, Kenneth C. (1997). Contemporary perspectives on masculinity: men, women, and politics in modern society (2. изд.). Boulder: Westview Press. ISBN 978-0-8133-2701-3.
- Dunphy, Richard (2000). Sexual Politics: An Introduction. Edinburgh: Edinburgh University Press. ISBN 978-0-7486-1247-5.
- Farrell, W (1994). The Myth of Male Power. Berkley Books. ISBN 978-0-425-14381-0.
- Farrell, Warren; Sterba, James P. (2008). Does feminism discriminate against men?. Oxford University Press, Incorporated. ISBN 978-0-19-531282-9.
- Flood, Michael; Gardiner JK; Pease B; Pringle K (2007). International Encyclopedia of Men and Masculinities. London: Psychology Press. ISBN 978-0-415-33343-6.CS1-одржување: повеќе имиња: список на автори (link)
- Menzies, Robert (2007). „Virtual Backlash: Representation of Men's "Rights" and Feminist "Wrongs" in Cyberspace“. Во Boyd, Susan B (уред.). Reaction and Resistance: Feminism, Law, and Social Change. Vancouver: University of British Columbia Press. стр. 65–97. ISBN 978-0-7748-1411-9.
- Messner, MA (1997). Politics of Masculinities: Men in Movements. Lanham: Rowman & Littlefield. ISBN 978-0-8039-5577-6.
- Newton, J (2004). From Panthers to Promise Keepers: rethinking the men's movement. Lanham, MD: Rowman & Littlefield. ISBN 9780847691302.
- Baumeister, R.F. (2010). Is There Anything Good About Men?: How Cultures Flourish by Exploiting Men. Oxford University Press. ISBN 9780195374100.
- Coston, Bethany M.; Kimmel, Michael (2013). „White Men as the New Victims: Reverse Discrimination Cases and the Men's Rights Movement“. Nevada Law Journal. 13 (2): 368–385.
- Maddison, Sarah (1999). „Private Men, Public Anger: The Men's Rights Movement in Australia“ (PDF). Journal of Interdisciplinary Gender Studies. 4 (2): 39–52. Архивирано од изворникот (PDF) на 2016-06-07. Посетено на 2019-12-10.
- Messner, Michael A. (1998). „The Limits of the "Male Sex Role": An Analysis of the Men's Liberation and Men's Rights Movement's Discourse“. Gender & Society. 12 (3): 255–276. doi:10.1177/0891243298012003002.
- Murdoch, Simon (February 2019). „Societal misogyny and the manosphere: understanding the UK anti-feminist movement“ (PDF). State of hate 2019: People vs the elite?. London: Hope Not Hate. стр. 38–41. Архивирано од изворникот на 2019-02-23. Посетено на 2019-12-10.CS1-одржување: бот: непознат статус на изворната URL (link)
- Nathanson, P.; Young, K.K. (2001). Spreading Misandry: The Teaching of Contempt for Men in Popular Culture. [cGill-Queen's University Press. ISBN 9780773522725.
- Sharlet, Jeff (March 2015). „Are You Man Enough for the Men's Rights Movement?“. GQ. Архивирано од изворникот на 2015-06-22. Посетено на 2019-12-10.
Надворешни врски
[уреди | уреди извор]- Организации за машки права на Курли (англиски)