Guerra civil castelá de 1351-1369
Guerra civil castelá de 1351-1369 | |||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Parte de Guerra civil castelá | |||||||||||
| |||||||||||
Belixerantes | |||||||||||
![]() ![]() ![]() |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() | ||||||||||
Líderes | |||||||||||
![]() ![]() |
![]() ![]() |
A guerra civil castelá de 1351 a 1369 foi unha guerra de sucesión sobre a Coroa de Castela que se prolongou desde 1351 ata 1369.[1] O conflito comezou despois da morte do rei Afonso XI de Castela en marzo de 1350. Pasou a formar parte da Guerra dos Cen Anos. Foi loitada principalmente en Castela e as súas augas costeiras entre as forzas locais e aliadas do rei reinante, Pedro I de Castela, e o seu irmán ilexítimo Henrique de Trastámara polo dereito á coroa.
Causas
[editar | editar a fonte]Pedro I foi chamado polos seus partidarios "o xusto" e "o cruel" polos seus detractores. Para os rangos máis altos da nobreza, era un tirano, obrigando a vontade real aos homes ata entón libres. Estendera moito a autoridade real e entrara nunha guerra coa Coroa de Aragón chamada "A guerra dos dous Pedros".
O seu irmán ilexítimo, Henrique, obtivo rapidamente o apoio non só da alta nobreza, senón tamén de Francia, Aragón e o papado. En 1366, depuxo oficialmente ao seu irmán como rei de Castela, León, Toledo e Sevilla e fíxose proclamar rei no mosteiro de las Huelgas.
Conflito
[editar | editar a fonte]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/cf/Battle_najera_froissart.jpg/220px-Battle_najera_froissart.jpg)
En 1366, Henrique, que entón vivía en Francia, reuniu un gran exército, con compoñentes franceses e aragoneses, en Montpellier e invadiu Castela co apoio dos reis de Francia e Aragón ( Carlos V e Pedro IV respectivamente). Obrigou con éxito a Pedro a fuxir.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/dd/Pedro_I_of_Castile_Death.jpg/220px-Pedro_I_of_Castile_Death.jpg)
Pedro fuxiu a Baiona, unha cidade da Gascuña controlada polos ingleses. Alí, pediu axuda a Eduardo, o "príncipe negro", e, a cambio de terras en Castela, recibiuna. Con tropas inglesas dirixidas polo príncipe, regresou a Castela e reafirmou o seu poder real en 1367, obrigando a Henrique a regresar a Francia despois da exitosa batalla de Nájera. Non obstante, rexeitou cumprir o trato cos ingleses e os seus aliados, incluído o propio Príncipe de Gales, que pronto marchou. En 1368, Henrique e Carlos de Francia asinaron o Tratado de Toledo polo que os casteláns prestaban aos franceses unha frota no Golfo de Biscaia a cambio de axuda militar en terra.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/76/Battle_of_Montiel.jpg/220px-Battle_of_Montiel.jpg)
Henrique entrou en Galicia, tomou algunhas poboacións e despois tomou a cidade de León en abril. Despois disto, toda o reino de Galicia tomou partido por Henrique. Regresou a Castela en 1369 e asasinou a Pedro despois da batalla de Campo de Montiel. Foi aclamado Henrique II e inmediatamente solidificou o seu goberno eliminando aos xudeus dos altos cargos. Castela converteuse, neste momento, nun grande aliado dos franceses nas súas guerras en curso.
Notas
[editar | editar a fonte]- ↑ Wintle, Justin (2003). Rough Guide History of Spain. Rough Guides. ISBN 978-1858289366.