توماس بیچام
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d6/Sir-Thomas-Beecham-US-1948.jpg/220px-Sir-Thomas-Beecham-US-1948.jpg)
![Youngish man, with neat imperial beard and moustache, seated, supporting head with left hand](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/98/Thomas_Beecham_%28October_1910%29.jpg/170px-Thomas_Beecham_%28October_1910%29.jpg)
سِر توماس بیچام، بارونت دوم (به انگلیسی: Sir Thomas Beecham, 2nd Baronet) (زادهٔ ۲۹ آوریل ۱۸۷۹ - درگذشتهٔ ۸ مارس ۱۹۶۱) یک رهبر ارکستر انگلیسی است که بیشتر به خاطر همکاریاش با ارکستر فیلارمونیک لندن و ارکستر فیلارمونیک سلطنتی معروف است. او همچنین از نزدیک با ارکستر فیلارمونیک لیورپول و هلی در ارتباط بودهاست. بیچام از اوایل قرن بیستم تا پایان عمر، تأثیر بسزایی بر حیات موسیقایی بریتانیا داشت و (به نقل از بیبیسی) اولین رهبر ارکستر بینالمللی بریتانیا بود.
او که در خانوادهای صنعتگر و ثروتمند به دنیا آمد، حرفهٔ رهبری ارکستر را در سال ۱۸۹۹ آغاز کرد. بیچام در سالهای آغازینِ فعالیت حرفهایاش به آهنگسازی نیز میپرداخت، اما به این نتیجه رسید که در این زمینه به اندازهٔ کافی موفق نیست و در نتیجه بر رهبری تمرکز کرد.[۱] او از ثروت خانوادگیاش برای سرمایهگذاری در تولید اپرا استفاده کرد و از دههٔ اول قرن بیستم تا آغاز جنگ جهانی دوم آثار متعددی را در کاونت گاردن، دروری لین و تئاتر اعلیحضرت با همراهی ستارگان بینالمللی موسیقی و ارکستر خود به اجرا درآورد. از آثاری که او به انگلستان معرفی کرد میتوان به آثاری چون الکترا، سالومه و شوالیه گل سرخ اثر ریشارد اشتراوس و سه اپرا از فردریک دلیوس اشاره کرد.
بیچام به همراه همکار جوانترش مالکوم سرجنت، ارکستر فیلارمونیک لندن را بنیان گذاشتند و او اولین اثر خود را در تالار ملکه در سال ۱۹۳۲ رهبری کرد. در دههٔ ۱۹۴۰ میلادی، بیچام به مدت سه سال در ایالات متحدهٔ آمریکا بهعنوان مدیر سمفونی سیاتل[۲] فعالیت کرد و آثاری را در تالار اپرای متروپولیتن نیویورک رهبری کرد. پس از بازگشت به انگلستان، در سال ۱۹۴۶ ارکستر فیلارمونیک سلطنتی را تأسیس کرد که تا پایان عمر (۱۹۶۱) رهبری آن را برعهده داشت.[۱]
رپرتوار بیچام گلچینی از آثار آهنگسازان مختلف بود؛ گاهی آثار آهنگسازان کمتر شناختهشده را به آثار مشهورترها ترجیح میداد. حوزهٔ تخصصی او آثار آهنگسازانی بود که تا پیش از آنکه او به طرفداریشان برخیزد، در انگلستان از نظر دور داشته شده بودند، نظیر فردریک دِلیوس و هکتور برلیوز. سایر آهنگسازانی که بیچام مرتب آثارشان را اجرا میکرد عبارت بودند از یوزف هایدن، شوبرت، سیبِلیوس، و موتسارت که در نظر او بیش از همه محترم بود.
منابع
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ «سِر توماس بیچام، رهبر بزرگ انگلیس (I) – گفتگوی هارمونیک Harmony Talk». www.harmonytalk.com. دریافتشده در ۲۰۱۸-۱۲-۲۴.
- ↑ Seattle Symphony
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Thomas Beecham». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۷ سپتامبر ۲۰۱۱.
- اهالی سنت هلنز، مرزیساید
- برندگان جایزه گرمی
- دارندگان عنوان شوالیه
- دارندگان لژیون دونور
- درگذشتگان ۱۹۶۱ (میلادی)
- دریافتکنندگان جایگاه بارونت در بریتانیای کبیر
- رهبران ارکستر اهل انگلستان
- رهبران ارکستر دارای نشان شوالیه
- رهبران ارکستر سده ۲۰ (میلادی) اهل بریتانیا
- رهبران ارکستر سده ۲۰ (میلادی)
- رهبران ارکستر مرد اهل بریتانیا
- زادگان ۱۸۷۹ (میلادی)
- مدالهای طلای انجمن رویال فیلارمونیک
- موسیقیدانان سده ۲۰ (میلادی) اهل انگلستان
- موسیقیدانان مرد سده ۲۰ (میلادی) اهل بریتانیا
- موسیقیدانان مرد سده ۲۰ (میلادی)
- هنرمندان آرسیای وکتور رکوردز
- دانشآموختگان کالج وادهام، آکسفورد