María Gimeno
María Gimeno | |
---|---|
![]() | |
Bizitza | |
Jaiotza | Zamora, 1970 (53/54 urte) |
Herrialdea | ![]() |
Hezkuntza | |
Heziketa | Facultad de Bellas Artes (Universidad Complutense de Madrid) (en) ![]() |
Hizkuntzak | gaztelania |
Jarduerak | |
Jarduerak | performancelaria eta emakumeen eskubideen aldeko ekintzailea |
María Gimeno Morán (Zamora, 1970eko maiatzaren 21a) diziplina anitzeko zamorar artista garaikidea da, "Queridas viejas" izeneko lanagatik ezaguna. Bere hitzaldi performatiboaren bidez, artearen historiako emakumerik eza zuzentzen du.[1] Baztertuak izan diren emakume artistak azaleratzen eta txertatzen espezializatua, Ernst Gombrich historialari eta saiogilearen Artearen Historia liburua zehazten du. Liburu hori mundu osoko hainbat belaunaldik aztertu dute. 2014. urtean hasi zen "Queridas viejas" proiektua 2019an Madrilgo Prado Museoan aurkeztu zen, eta beste hainbat erakundetan aurkezten jarraitu du.[2][3] Proiektu horri esker, 2020an Mujeres en las Artes Visual elkarteak ematen duen MAV saria jaso zuen.[4][5]
Biografia
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Zamoran jaio zen eta Madrilen bizi eta lan egiten du. 1990ean hasi zituen ikasketak Lorenzo de Medici Institute-n (Florence), eta argazkigintzan eta bideoan trebatu zen Madrilen. 1996. urtean Madrilgo Conplutense Unibertsitateko Arte Ederren Fakultatean lizentziatu zen.
Artista ibilbidea
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Bere lanek hainbat teknika eta formatu hartzen dituzte, hala nola instalazioa, performancea, marrazkia eta eskultura, bere mezu konprometituak irudikatzeko. Bere proiektu feministak, beti helburu komun baten pean elkartuta, historia berridatzi, emakumeak alde batera utzi duen beste historia hori argitzen eta aurkitzen saiatzen da. Feminista autoerreferentzial gisa definitzen da. Bere lana femeninoa eta feminista da, XXI. mendeko emakumearen egoerarekin eta artista izateko konpromisoarekin inplikatua.[1]
2008an "Mapa Personal geográfico Introspectivo/Mapa Pertsonal Geografiko Introspektiboa" aurkeztu zuen.[6] 2019ko urritik 2020ko otsailera "Habitando austencias" izeneko instalazioa Madrilgo Prado Museoan erakutsi zen, "Historia de dos pintoras" erakusketan, Sofonisba Anguissola eta Lavinia Fontana".[7]
Bere lanen artean performance eta bideoperformanceak daude:
“Performancea egiten hasi nintzen, piezak martxan jarri nahi nituelako, nire jarduera fisikoarekin zerbait gerta zedin. Ez naiz entseatzen ari, performanceak kontraste handia egiten baitu nire lanaren gainerakoarekin, motelagoa baita; gainera, ikuslearekiko harremana une horretan baino ez da gertatzen eta oso indartsua da”.[8]
Queridas viejas lana
[aldatu | aldatu iturburu kodea]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/94/Maria_Gimeno_en_el_Museo_del_Prado_de_Madrid_performance_Queridas_viejas.jpg/260px-Maria_Gimeno_en_el_Museo_del_Prado_de_Madrid_performance_Queridas_viejas.jpg)
2014. urtean, Griselda Pollock eta Rozsika Parkerren Old Mistresses: Women, Art and Ideology (1981) liburua irakurri ondoren, artearen historiaren beste ikuspegi bat aurkitu zuen, Ernst Gombrich historialariaren artearen historiako liburu tradizionalean emakume-artistei egindako omisio baztergarria eta berehalakoa konpentsatuko zuena.[9][10]
2019ko azaroan, María Gimenok "Queridas viejas" hitzaldi performancea egin zuen Pradoko Museoan, E. Gombrich historialari austriarraren Artearen Historiari buruzko eskuliburu akademikoan emakume-artistarik ez zegoela ikertu ostean. Bertan, kronologikoki eta geografikoki ordenatutako ibilbide bat egin zuen liburuaren kapituluetan zehar, eta, jatorrizko orrialdeen antzera, artearen historian baztertutako emakume artistak sartu zituen.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4e/Maria_Gimeno_performance_Queridas_Viejas.jpg/355px-Maria_Gimeno_performance_Queridas_Viejas.jpg)
Leku hori sistematikoki baztertu zuen autore horrek, eta XX. mendean erreferentzia da haren eskuliburua. XX. mendearen amaiera arteko ondorengo eguneraketetan, emakume artisten omisio-ildo berean jarraitu zuen, artearen historian dagokien lekuan. Ekintza horretan, emakume sortzaileei beren lekua irekitzen zaie, barruan labanaz ebakiak eginez, falta ziren orriak barne, eta “Artearen Historian” dagokien leku zehatzean jarriz, beren garaikideen ondoan. Bere garapen didaktiko eta osoan, orrialde berriak sartu zituen, artistei buruzkoak, bere bizitzari eta lanari buruzko datuak barne, bere lanaren irudietan oinarrituta. Bertsio horretan, artearen historian sartu ez ziren 85 emakume artista sartu zituen.[11][9]
"Queridas viejas" proiektua 2019an egin zen, Verbund bilduma austriarraren "FEMINISMOAK, Vanguardias feministas de los años 70" nazioarteko erakusketan, Gabriele Schorrek zuzenduta, Bartzelonako Kultura Garaikideko Zentroan. Kasu honetan, erakusketa Espainiako artista garaikideekin osatu zen, eta Maria Gimenok bere biltzar-performancea egin zuen erakusketan.[12]
2019ko Madrilgo Prado Museoan aurkeztutako lanari esker,[2][3] 2020an Mujeres en las Artes Visual elkarteak ematen duen MAV saria jaso zuen.[4][5]
Performanceak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]2019 - Queridas Viejas Museo del Prado
2019 - Queridas Viejas CCCB
2017 - Queridas Viejas, BBAA (UCM)
2016 - Equilibrio de zancos y platos. Espacio Valverde, Madrid
2016 - Queridas Viejas, Galería Rafael Pérez Hernando, Madril
2015 - Círculo Cromático o el equilibrio del artista/Zirkulu kromatikoa edo artistaren oreka. Madril
2015 - Si muere el soñador mueren los sueñosAmetsetako gizona hiltzen bada, Páramo, Guadalajara, Mexiko
2014 - Queridas Viejas zikloa, hiru hitzaldi eta performance, Los Martes del Arte, Santa Isabel, Madril.
2014 - Cuando seas padre comerás dos huevos/ Aita zarenean, bi arrautza jango dituzu: Fondation Slaoui, Casablanca, Maroko.
2013 - La Mirla, Palazzo Lucarini garaikidea. Trevi, Italia.'
2012 - Un-tittlede Unweaving a cage?, Gowen Contemporary, Cutlog art fair, Paris.
2012 - Veneras kaleko esku-hartzea, Madril.
2012 - Es una mujer, podría ser yo/ Emakume bat da, neu izan nintekeen, Local Gastronomico, Madril
2011.- Destejiendo el tiempo/k aurrera egin ahala, Grass eta Madril Justin Randolph Thompson-en lankidetzarekin
Aintzatespenak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Sariak eta aipamenak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]- 1999 First price in sculpture, Creative Young Artists Award, Madril. Exhibition catalue 2017 Miquel Navarro biurtekoa, Mislata
- 2004 Mention of honour by Caja Madrid ‘2004ko belaunaldiak’. Katalogoko erakusketa
- 2005 Mention of honour in the competition of artistic creation by the G.Jiménez Foundation. Katalogoko erakusketa
- 2007 Selección for the 34 th painting, sculpture and digital art Bancaja bank’s award. Katalogoko erakusketa
- 2017 Miquel Navarro biurtekoa, Mislata
- 2020 MAV saria, proiektu baten errealizazioaren kategorian, Queridas viejas.[13]
Bekak eta egoitzak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]- 2009 Resident at the Jannis Kounellis’ workshop, Foundation Marcelino Botin, Santander, Espainia[14]
- 2011 Residency in Sann’a Yemen, Espanish Embasy, Le Murate, Florence, Italia.
- 2013 Residency palazzo Lucarini, Trevi, Italia
- 2014 Residency Diéresis / MURA Guadalajara Mexiko
Bildumak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Dieresis Bilduma, Juan Entrecanales Foundation, UBS Collection, Coca Cola Foundation, Caja Madrid Foundation eta Museum Arte Huete Cuenca
Erreferentziak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]- ↑ a b «María Gimeno corrige la ausencia de mujeres en los manuales de Historia del Arte con «Queridas viejas»» abc 22 de abril de 2017.
- ↑ a b «Queridas viejas. Editando a Gombrich - Actividad - Museo Nacional del Prado» www.museodelprado.es.
- ↑ a b «María Gimeno | Performance "Queridas viejas" | Museo del Prado - Freijo Gallery» www.galeriafreijo.com.
- ↑ a b «Los Premios MAV premian a Marisa González en su octava edición on line» La Vanguardia 2020-12-19.
- ↑ a b «Los Premios MAV premian a Marisa González en su octava edición on line» ElDiario.es 2020-12-19.
- ↑ «María Gimeno crea su Mapa Geográfico Introspectivo en la muestra "Mar Interior"» www.laopiniondezamora.es.
- ↑ «Habitando ausencias - Actividad - Museo Nacional del Prado» www.museodelprado.es.
- ↑ «En el estudio de María Gimeno | Madriz» www.madriz.com.
- ↑ a b Arenaza, María Pérez de. La artista María Gimeno completa la obra culmen de Gombrich | onthe50road. .
- ↑ «María Gimeno corrige la ausencia de mujeres en los manuales de Historia del Arte con «Queridas viejas»» abc 22 de abril de 2017.
- ↑ «El Prado abre hueco a las mujeres ‘a cuchillo’» La Vanguardia 6 de noviembre de 2019.
- ↑ «Maria Gimeno» CCCB.
- ↑ MAV. «EVENTOS / PREMIOS MAV 2020: ANUNCIAMOS LAS GALARDONADAS DE ESTA EDICIÓN» MAV.
- ↑ «Maria Gimeno : Gowen Contemporary» www.gowencontemporary.com.
Ikus, gainera
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Kanpo estekak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]- Prado Museoko hitzaldi/performancearen zatia
- María Gimenoren lanari buruz (bideoa)
- Tesia–María Gimeno, emakumearekin zerikusia duen artista. (Bideoa) Canal Sur 2018